Help, je krijgt een uitnodiging voor een feestje, party, of nog iets anders en er staat een dresscode op ... Hoe moet je die nu ontcijferen?
Dit is wat ik heb gevonden:
Avondkledij:
Voor mijnheer: een smoking.
Voor mevrouw: een lange of korte avondjurk.
Black Tie:
Voor mijnheer: een smoking die officieel bestaat uit een tweedelig zwart of gekleurd kostuum met glanzende revers, een geplisseerd overhemd, een zwarte vlinderdas, sokken in de kleur van hemd of jas, een zwart broek met glanzend biesje langs de zijnaden en gladde zwarte schoenen.
Voor mevrouw: een cocktailjurk (= korte galakleding), een lange avondjurk of geklede, losse stukken(voorbeeld een lange rok met een kort jasje of chique top met kleine decolleté en halflange handschoenen).
White Tie:
Dit is de meest formele dresscode en komt alleen voor bij zeer officiële gelegenheden.
Voor mijnheer: een rokkostuum bestaande uit een rokjas, zwarte broek, wit hemd met gesteven wit picqué vest met opstaande boord en witte strik.
Voor mevrouw: een lange feestelijke avondjurk met groot decolleté en bijhorende handschoenen.
Jacket:
Voor mijnheer: een lange, zwarte jas met rond weggesneden voorpanden en een gestreepte broek zonder omslag in combinatie met een wit hemd met blinde knoopsluiting en dubbele manchetten en afgewerkt met een zwarte, grijze of witte das. Draag hierbij grijze glacé of suède handschoenen, een zwarte of grijze hoge hoed en gladde zwarte schoenen.
Bij een bruiloft is de kleur voor de bruidegom en dichte familie steeds grijs, de anderen kunnen zwart dragen.
Voor mevrouw: een lange avondjurk.
Cocktail:
Voor mijnheer: een donker pak.
Voor mevrouw: een korte elegante jurk.
Formeel:
Voor mijnheer: hier kan het ook zonder smoking.
Voor mevrouw: blijft de cocktailjurk of avondjurk.
Informeel:
Voor mijnheer: een pak of een combinatie met stropdas.
Voor mevrouw: een jurk, pakje of broekpak.
Stadskledij:
Dit betekent nette kledij voor overdag, geen avondkledij.
Voor mijnheer: een donkerblauw of grijs pak (geen bruin) in combinatie met hemd en das, zwarte schoenen en donkere sokken.
Voor mevrouw: een mantelpakje of geklede jurk, wel steeds met panty's of kousen.
Dressy casual:
Staat voor zakelijk casual, maar dan nog altijd een tikkeltje deftiger dan normaal.
Casual:
Alles kan en mag, maar toch met smaak.
Voor mijnheer: een mooie pantalon met overhemd.
Voor mevrouw: een mooie jurk.
zondag 16 december 2012
zondag 9 december 2012
Etiquette
Onze maatschappij is heel individualistisch geworden. Het gemis aan waarden en respect valt op.
Etiquette wordt vaak geassocieerd met ouderwetse gewoontes. Maar goede manieren en gedragsregels zijn niet enkel bestemd voor veertigplussers, iedereen heeft er baat bij. Wellevendheid en hoffelijkheid zorgen ervoor dat samenleven gemakkelijker is. Het is zoals de verkeersregels, ken je ze niet, dan kan je botsen met een andere auto. Als je de etiquetteregels niet kent, kan je botsen met andere mensen ...
Koken en lekker eten zijn opnieuw in de mode. Daardoor wordt etiquette opnieuw belangrijk.
Wanneer iemand lekker kookt, de tafel mooi dekt en de gasten hartelijk ontvangt, dan is het enorm jammer als de gasten dit niet naar waarde schatten.
Etiquette verschilt ook van land tot land.
In India bij voorbeeld moet je met je rechterhand eten. De linkerhand beschouwen ze daar als onrein.
In Frankrijk neemt de ober je bord weg onmiddellijk na het eten. Bij ons wachten ze tot alle tafelgenoten de maaltijd beëindigd hebben.
Enkele tips voor de komende feestdagen:
- krijg je een fles wijn, open die dan niet onmiddellijk. Niet elke wijn past bij je gerecht en misschien heb je niet genoeg voor al je gasten.
- toast volgens de regels van de kunst: de mannen staan recht en de vrouwen blijven zitten. De persoon op wie getoast wordt, blijft zitten en heft het glas niet.
- een champagneglas hou je vast aan de hals want champagne, cava en schuimwijn moeten fris blijven. Ook een glas witte wijn houd je om dezelfde reden vast aan het steeltje. Het glas van de rode wijn mag je onderaan het glas vasthouden.
- op tafel plaats je de glazen rechts van het bord. Het kleinste glas voor de witte wijn komt eerst, daarachter een groter glas voor de rode wijn en daarachter een nog groter glas voor water.
- het bordje voor het broodje komt dan weer links van het bord. Van je broodje brokkel je stukjes met de hand. Nooit snijden !!!
- leg je servet onzichtbaar op je schoot. Steek het zeker niet in je hemd of kraag. Moet je de tafel even verlaten, leg het dan losjes naast het bord.
- soep wordt van rechts geserveerd, de andere gerechten worden aan de linkerkant opgediend. Het afruimen en inschenken van wijn gebeurt altijd aan de rechterkant. Dus: vloeibaar = rechts en vast = links.
- leg geen handen of ellebogen op tafel. Eet met mes en vork en let erop: mondje dicht ... Sommigen zwaaien met hun bestek, likken mes of vingers af, ... niet doen, gebruik je servet.
- kip of ribbetjes eten we met de linkerhand, want met de rechterhand groeten we de anderen, geven eten door, betalen we ...
- let erop hoe snel je tafelgenoot eet, proef van alles en breng je gastvrouw/heer niet in verlegenheid.
- gsm's staan bij voorkeur uit. Leg ze zeker niet op tafel maar hou ze discreet in een binnenzak, handtas of heupgordel. Moet je opnemen, verwijder je dan van tafel en beantwoord de oproep in de hal of zithoek.
Om de tafel correct te dekken heb ik op internet het volgende schema gevonden:
Nog enkele tips voor een nette tafel:
- gebruik bij voorkeur stoffen servetten.
- gebruik geen servetringen. Een servetring wordt enkel gebruikt als je bezoek blijft overnachten.
- leg enkel een vismes als je gasten hun vis moeten fileren. Bij gerookte zalm of garnaalkroketjes mag je gerust een gewoon mes leggen.
- zet geen geurkaarsen op tafel. Als je aan het genieten bent van een lekker stukje wild, is een kaars die naar lavendel ruikt echt niet ideaal.
- wil je kaarsen op tafel, gebruik dan kleine kandelaars, of liever theelichtjes in een leuk glaasje.
- hou je menu simpel. Probeer geen nieuwe ingewikkelde gerechten die kunnen mislukken.
info en workshops: www.ladiesandgentlement.be
Nog een zeer interessante site www.culiconsulting.be
Je kan hier zelfs verschillende kleine quizjes vinden. Zo kan je ontdekken hoe het met jouw kennis gesteld is. Doen ... ik vond het alvast zeer leerrijk.
zondag 2 december 2012
Poppenkleedjes
Als je een kleindochter hebt, dan speelt die onvermijdelijk ooit wel eens met poppen.
De mijne is er alvast dol op. Overal moet "pop" mee.
Ja, "pop", want een naam heeft ze niet. Misschien krijgt ze die ooit, als mijn kleindochter wat ouder is.
Het resultaat van al dat sleur is natuurlijk dat de kleedjes (heel) regelmatig moeten gewassen worden. Een garderobe is dus aan te raden. Maar ... waar vind je gepaste kleedjes ... tegen een betaalbare prijs ... Gek wat ze voor die kleine lapjes stof vragen.
Nu heb ik gelukkig geen 2 linker handen en kan ik een beetje overweg met naald en draad en met een naaimachine. Geeft mij een deftig patroon en een lap stof, daar maak ik gegarandeerd iets draagbaar van. Dus moest ik op zoek naar een patroontje om kleedjes te maken voor pop.
Leve het internet zou je denken, maar ook daar heb ik lang moeten zoeken.
Eindelijk vond ik een basispatroon dat kon dienen, alleen was het een paar maten te groot. Dus heb ik met de fotokopieermachine het patroontje verkleind tot de maten klopten.
In de kast vond ik nog enkele oude T-shirts in een leuk kleurtje. Jersey-stoffen zijn het gemakkelijkst voor die kleine dingen. Alles kan dienen zelfs stukken met een tekening, lintjes,kantjes, knopjes, ...
En dan laat je je fantasie alle vrijheid. Op een wit jurkje kan je met textielstiften tekeningetjes maken.
Ik laat de kleedjes wel sluiten met drukknopjes ipv velcro. Na veelvuldig wassen sluit velcro niet meer zo goed. Een drukknopje werkt altijd.
Ik heb zoveel ideetjes in mijn hoofd ... en zoveel restjes stof ... en breiwol ...
Heerlijk vond ik het om die restjes stof te zien veranderen in mini-kledij.
Oma zal met plezier nog vele jaren poppenkleedjes maken voor "pop" en haar broertjes en zusjes.
En mijn kleindochter ... die is dol op die nieuwe spulletjes.
De mijne is er alvast dol op. Overal moet "pop" mee.
Ja, "pop", want een naam heeft ze niet. Misschien krijgt ze die ooit, als mijn kleindochter wat ouder is.
Het resultaat van al dat sleur is natuurlijk dat de kleedjes (heel) regelmatig moeten gewassen worden. Een garderobe is dus aan te raden. Maar ... waar vind je gepaste kleedjes ... tegen een betaalbare prijs ... Gek wat ze voor die kleine lapjes stof vragen.
Nu heb ik gelukkig geen 2 linker handen en kan ik een beetje overweg met naald en draad en met een naaimachine. Geeft mij een deftig patroon en een lap stof, daar maak ik gegarandeerd iets draagbaar van. Dus moest ik op zoek naar een patroontje om kleedjes te maken voor pop.Leve het internet zou je denken, maar ook daar heb ik lang moeten zoeken.
Eindelijk vond ik een basispatroon dat kon dienen, alleen was het een paar maten te groot. Dus heb ik met de fotokopieermachine het patroontje verkleind tot de maten klopten.
In de kast vond ik nog enkele oude T-shirts in een leuk kleurtje. Jersey-stoffen zijn het gemakkelijkst voor die kleine dingen. Alles kan dienen zelfs stukken met een tekening, lintjes,kantjes, knopjes, ...
En dan laat je je fantasie alle vrijheid. Op een wit jurkje kan je met textielstiften tekeningetjes maken.
Ik laat de kleedjes wel sluiten met drukknopjes ipv velcro. Na veelvuldig wassen sluit velcro niet meer zo goed. Een drukknopje werkt altijd.
Ik heb zoveel ideetjes in mijn hoofd ... en zoveel restjes stof ... en breiwol ...
Heerlijk vond ik het om die restjes stof te zien veranderen in mini-kledij.Oma zal met plezier nog vele jaren poppenkleedjes maken voor "pop" en haar broertjes en zusjes.
En mijn kleindochter ... die is dol op die nieuwe spulletjes.
maandag 26 november 2012
Dendermonde
Gisteren was het nog een relatief mooie dag, veel wind (maar geen storm), geen regen en af en toe een heel klein beetje zon. Alles bij elkaar toch nog een redelijk mooie dag om eens een uitstapje te maken.
Enige tijd geleden ben ik naar de Ros Beiaard Ommegang gaan kijken en toen heb ik besloten om nog eens terug te keren naar Dendermonde.
Gisteren was de laatste dag van de tentoonstelling "175 jaar monniken in de stad".
Dit jaar is het precies 175 jaar geleden dat enkele monniken zich in Dendermonde in het voormalige kapucijnenklooster herenigden en zo de basis legden voor de Sint-Pieter en Sint-Paulusabdij van Dendermonde. De monniken kwamen van de tijdens de Franse revolutie opgeheven abdij van Affligem. Om dit te herdenken werd van 6 oktober tot 25 november een uitgebreide tentoonstelling ingericht.
Het parcours begint in de kerk, loopt verder in de pandgang en vier zalen van de abdij en eindigt in de tuin.
De volledige geschiedenis van de abij kan je nalezen op http://www.abdijdendermonde.be/abdij.asp.
Wat mij opviel was dat er "Dom" geschreven stond voor de naam van de paters. Bij navraag blijkt dat "Dom" het latijn is voor "Eerwaarde".
Daarna was het tijd voor een koffie, of iets sterkers, op de Grote Markt met zicht op het mooie stadhuis. Dit was vroeger de Lakenhalle. In het Belfort bevindt zich de gerestaureerde beiaard.
Daarnaast zie je het Justitiepaleis met boven op de toren een bronzen Ros Beiaard met de vier Heemskinderen.
Nog een korte bezoekje aan het St. Alexiusbegijnhof uit 1288.
Dit begijnhof werd op 2 december 1998, samen met 12 andere Vlaamse begijnhoven, ingeschreven op de Unesco Werelderfgoedlijst.
Begijnen waren weduwen of ongehuwde vrouwen die, zonder een kloostergelofte af te legggen, kozen voor een onafhankelijk maar solidiar en godsdienstig leven binnen een omsloten hof.
Ondertussen was het te donker geworden en werd het dus tijd om naar huis te gaan.
Dendermonde lijkt mij ook een zeer aangename stad om te winkelen. Misschien doe ik dat nog wel eens.
Enige tijd geleden ben ik naar de Ros Beiaard Ommegang gaan kijken en toen heb ik besloten om nog eens terug te keren naar Dendermonde.
Dit jaar is het precies 175 jaar geleden dat enkele monniken zich in Dendermonde in het voormalige kapucijnenklooster herenigden en zo de basis legden voor de Sint-Pieter en Sint-Paulusabdij van Dendermonde. De monniken kwamen van de tijdens de Franse revolutie opgeheven abdij van Affligem. Om dit te herdenken werd van 6 oktober tot 25 november een uitgebreide tentoonstelling ingericht.
Het parcours begint in de kerk, loopt verder in de pandgang en vier zalen van de abdij en eindigt in de tuin.
De volledige geschiedenis van de abij kan je nalezen op http://www.abdijdendermonde.be/abdij.asp.
Wat mij opviel was dat er "Dom" geschreven stond voor de naam van de paters. Bij navraag blijkt dat "Dom" het latijn is voor "Eerwaarde".
Daarna was het tijd voor een koffie, of iets sterkers, op de Grote Markt met zicht op het mooie stadhuis. Dit was vroeger de Lakenhalle. In het Belfort bevindt zich de gerestaureerde beiaard.
Daarnaast zie je het Justitiepaleis met boven op de toren een bronzen Ros Beiaard met de vier Heemskinderen.
Nog een korte bezoekje aan het St. Alexiusbegijnhof uit 1288.
Dit begijnhof werd op 2 december 1998, samen met 12 andere Vlaamse begijnhoven, ingeschreven op de Unesco Werelderfgoedlijst.
Begijnen waren weduwen of ongehuwde vrouwen die, zonder een kloostergelofte af te legggen, kozen voor een onafhankelijk maar solidiar en godsdienstig leven binnen een omsloten hof.
Ondertussen was het te donker geworden en werd het dus tijd om naar huis te gaan.
Dendermonde lijkt mij ook een zeer aangename stad om te winkelen. Misschien doe ik dat nog wel eens.
maandag 19 november 2012
The Bookseat
Volgens mij de uitvinding van de eeuw voor wie van boeken houdt.
Om het even waar en in alle comfort kan je nu een boek lezen. En dat alles dank zij de "boekenpoef", een soort mini zitkussen waarop je je boek kunt plaatsen en handenvrij kunt lezen.
Je kunt hem niet alleen gebruiken om een leesboek in te plaatsen, maar ook om je kookboek op de juiste bladzijde open te houden, als teksthouder naast je computer, ... de mogelijkheden zijn eindeloos ...
Ik ben alvast reuze tevreden met mijn exemplaar.
Waar kan je hem in België kopen?
Volg deze link : http://www.thebookseat.be/nl/shops/search/?query=Belgi%C3%AB
Om het even waar en in alle comfort kan je nu een boek lezen. En dat alles dank zij de "boekenpoef", een soort mini zitkussen waarop je je boek kunt plaatsen en handenvrij kunt lezen.
Je kunt hem niet alleen gebruiken om een leesboek in te plaatsen, maar ook om je kookboek op de juiste bladzijde open te houden, als teksthouder naast je computer, ... de mogelijkheden zijn eindeloos ...
Ik ben alvast reuze tevreden met mijn exemplaar.
Waar kan je hem in België kopen?
Volg deze link : http://www.thebookseat.be/nl/shops/search/?query=Belgi%C3%AB
zaterdag 3 november 2012
Herdenkingen
Allerheiligen, Allerzielen, data waarop we onze overledenen herdenken.
Zo herdenk ik ook mij grootouders. Al bezoek ik hen op die dagen niet, ze zijn toch in mijn gedachten.
Vandaar ook die nieuwe rubriek: familiekronieken: het verhaal van hun leven. Een leven dat onvermijdelijk ook zijn stempel drukt op mijn leven ...
Vele van hun kleine alledaagse dingen dreigen verloren, of liever vergeten te raken. Verloren zijn ze al, want weinigen volgen nog die oude tradities. Vergeten ... daar kunnen we iets aan doen.
Al is het maar hun herinneringen bewaren in een blog, voor iedereen toegankelijk, voor ieder die het wil lezen ...
maandag 29 oktober 2012
Bormo-Wonder
Sinds kort heb ik opnieuw Bormo-Wonder ontdekt. Jawel, opnieuw ontdekt. Heel wat jaren terug bracht een collega eens zo'n potje zalf mee. Zalf waarmee je alles kon genezen ...
Nu ken en gebruik ik al langer Homeoplasmine, een wondzuiverende en -helende zalf verkrijgbaar bij de apotheker. Zeker in de winter is dit handig om in huis te hebben. 's Winters genezen kwetsuurtjes namelijk minder vlug (of heb je er meer last van door de koude).
Een klein beetje zalf, een pleister erop, een nachtje slapen en 's anderendaags ziet het er al veel beter uit. Overdag laat je het wondje met rust, geen zalf, geen pleister.
Volgens mij geneest het ook veel vlugger en 's nachts heb je geen last van een vervelende pleister die altijd loskomt.
Al jaren heb ik last van vervelende uitslag in de palm van mijn handen. Slechts 1 medicijn hielp ... maar ... ik heb mijn bedenkingen ...
Ik was bloedgever en door het nemen van dat medicijn gedurende 1 maand, mocht ik gedurende 2 jaar geen bloed meer geven ...
Dan weet ik niet of dat medicijn wel zo gezond is ...
Akkoord die huiduitslag was weg, maar kwam onmiddellijk terug toen ik stopte met de medicatie.
Ik ben niet van plan om die medicatie te slikken tot het einde van mijn dagen.
Dus heb ik Bormo-Wonder eens gebruikt. En jawel, na een week ziet en voelt het al heel anders aan. Misschien, als ik volhoud, gaat die uitslag wel weg.
Bormo-Wonder is een ambachtelijk vervaardigde zalf met natuurzuivere elementen die de huid activeert en dus een gunstig effect heeft.
Enkele opzoekingen leert dat de zalf een heilzame werking heeft bij blauwe plekken, kneuzingen, geschaafde en geïrriteerde huid, jeuk, droge lippen, koortslip, eczeem, psoriasis, kloven, enz. Kortom alles wat met de huid te maken heeft.
Voorlopig heeft mijn collega nogmaals zo'n potje meegebracht. Ik moet toch eens gaan zoeken waar ik dit zelf kan halen ...
Nu ken en gebruik ik al langer Homeoplasmine, een wondzuiverende en -helende zalf verkrijgbaar bij de apotheker. Zeker in de winter is dit handig om in huis te hebben. 's Winters genezen kwetsuurtjes namelijk minder vlug (of heb je er meer last van door de koude).
Een klein beetje zalf, een pleister erop, een nachtje slapen en 's anderendaags ziet het er al veel beter uit. Overdag laat je het wondje met rust, geen zalf, geen pleister.
Volgens mij geneest het ook veel vlugger en 's nachts heb je geen last van een vervelende pleister die altijd loskomt.
Al jaren heb ik last van vervelende uitslag in de palm van mijn handen. Slechts 1 medicijn hielp ... maar ... ik heb mijn bedenkingen ...
Ik was bloedgever en door het nemen van dat medicijn gedurende 1 maand, mocht ik gedurende 2 jaar geen bloed meer geven ...
Dan weet ik niet of dat medicijn wel zo gezond is ...
Akkoord die huiduitslag was weg, maar kwam onmiddellijk terug toen ik stopte met de medicatie.
Ik ben niet van plan om die medicatie te slikken tot het einde van mijn dagen.
Dus heb ik Bormo-Wonder eens gebruikt. En jawel, na een week ziet en voelt het al heel anders aan. Misschien, als ik volhoud, gaat die uitslag wel weg.
Bormo-Wonder is een ambachtelijk vervaardigde zalf met natuurzuivere elementen die de huid activeert en dus een gunstig effect heeft.
Enkele opzoekingen leert dat de zalf een heilzame werking heeft bij blauwe plekken, kneuzingen, geschaafde en geïrriteerde huid, jeuk, droge lippen, koortslip, eczeem, psoriasis, kloven, enz. Kortom alles wat met de huid te maken heeft.
Voorlopig heeft mijn collega nogmaals zo'n potje meegebracht. Ik moet toch eens gaan zoeken waar ik dit zelf kan halen ...
maandag 8 oktober 2012
Sas van Gent
Sas van Gent, letterlijk de sluis van Gent, de plaats waar de zeeschepen Gent binnen komen.
Een klein gezellig stadje met een groot verleden.
Geschiedenis in het kort:
In 1260 werd door de Gentenaars een weg gegraven naar zee. De "Lieve" liep van Gent via Damme naar het Zwin. Na verzanding van het Zwin rond 1420 zochten de Gentenaren een nieuwe uitweg naar zee. Uiteindelijk werd pas in het midden van de 16e eeuw op hun kosten een vaart gegraven naar de Honte. Deze vaart liep tot tegen de Graaf Jansdijk. Pas in 1549 gaf Karel V zijn geboortestad Gent toestemming een sluis of sas te bouwen in de zware Graaf Jansdijk. Bij het bouwen van de sluis en het graven van de Sassevaart ontstond een kleine nederzetting: Sas Van Gent.
Onder het Spaanse bewind werd begonnen met het omvormen van de nederzetting tot een machtige vestiging. De vestingwerken van Sas van Gent waren zeer uitgebreid. De vesting was voorzien van 7 bolwerken of bastions (= vijfhoekig uitspringende delen van de wal van een vesting, fort of schans).
Eén bastion staat er nog altijd: het Bolwerk Generaliteit. Onder het bolwerk bevindt zich nog het gemetselde gangenstelsel dat gebruikt werd voor de opslag en aanvoer van munitie. Aan de Westdam, tegenover het "Dokter van Loy park", zit de toegang tot dit onderaardse gangenstelsel.
Bovenop het bolwerk staat de achtkantige stenen romp van de voormalige windmolen. Dit is de enige resterende stenen achtkantige molen in Zeeuws-Vlaanderen.
De uitgebreide geschiedenis kan je lezen op www.sasvangent.nl/historie/historie
Het was echt een mooie dag, dus besloot ik om een wandelingetje te maken.
De auto kon ik gemakkelijk parkeren op de Markt. Hier valt direct de Rooms Katholieke kerk op. In de 18e eeuw mochten de katholieken slechts hun erediensten houden in een gebouw dat niet het uiterlijk had van een kerk. In ruil bouwden ze de zogenaamde schuilkerken. Die zagen eruit als gewone huizen, maar van binnen waren ze ingericht om een eredienst te houden. Nadat in 1798 de vrijheid van godsdienst was vastgelegd in de Grondwet, begon men overal katholieke kerken te bouwen.
Dit verklaart ook waarom je in Nederland geen kerken vindt zoals St Niklaaskerk in Gent (of de St. Michielskerk, of St Baafs).
In het plaatselijke VVVkantoor, gevestigd in de Rabobank, kan je een kaart van de streek krijgen en ook enkele uitgestippelde wandelroutes kopen. Mijn keuze viel op het Schepentrekkerspad, een wandeling van ongeveer 5 km.
In het Café De Rijnvaart heb ik rustig mijn plannetje nagelezen. En natuurlijk genoten van een plaatselijk biertje ... neen, geen Heineken ... maar een plaatselijk biertje
Op hun kaart staan een 35-tal speciale bieren waaronder Orval, Kasteelbier, enz.
Op de kaart staat ook een website, maar die is of nog niet afgewerkt of niet meer toegankelijk (www.derijnvaart.nl)
Een klein gezellig stadje met een groot verleden.
Geschiedenis in het kort:Onder het Spaanse bewind werd begonnen met het omvormen van de nederzetting tot een machtige vestiging. De vestingwerken van Sas van Gent waren zeer uitgebreid. De vesting was voorzien van 7 bolwerken of bastions (= vijfhoekig uitspringende delen van de wal van een vesting, fort of schans).
Eén bastion staat er nog altijd: het Bolwerk Generaliteit. Onder het bolwerk bevindt zich nog het gemetselde gangenstelsel dat gebruikt werd voor de opslag en aanvoer van munitie. Aan de Westdam, tegenover het "Dokter van Loy park", zit de toegang tot dit onderaardse gangenstelsel.
Bovenop het bolwerk staat de achtkantige stenen romp van de voormalige windmolen. Dit is de enige resterende stenen achtkantige molen in Zeeuws-Vlaanderen.
De uitgebreide geschiedenis kan je lezen op www.sasvangent.nl/historie/historie
Het was echt een mooie dag, dus besloot ik om een wandelingetje te maken.
De auto kon ik gemakkelijk parkeren op de Markt. Hier valt direct de Rooms Katholieke kerk op. In de 18e eeuw mochten de katholieken slechts hun erediensten houden in een gebouw dat niet het uiterlijk had van een kerk. In ruil bouwden ze de zogenaamde schuilkerken. Die zagen eruit als gewone huizen, maar van binnen waren ze ingericht om een eredienst te houden. Nadat in 1798 de vrijheid van godsdienst was vastgelegd in de Grondwet, begon men overal katholieke kerken te bouwen.
Dit verklaart ook waarom je in Nederland geen kerken vindt zoals St Niklaaskerk in Gent (of de St. Michielskerk, of St Baafs).
In het plaatselijke VVVkantoor, gevestigd in de Rabobank, kan je een kaart van de streek krijgen en ook enkele uitgestippelde wandelroutes kopen. Mijn keuze viel op het Schepentrekkerspad, een wandeling van ongeveer 5 km.
In het Café De Rijnvaart heb ik rustig mijn plannetje nagelezen. En natuurlijk genoten van een plaatselijk biertje ... neen, geen Heineken ... maar een plaatselijk biertje
Op hun kaart staan een 35-tal speciale bieren waaronder Orval, Kasteelbier, enz.
Op de kaart staat ook een website, maar die is of nog niet afgewerkt of niet meer toegankelijk (www.derijnvaart.nl)
maandag 1 oktober 2012
Zin en onzin van koffie
Over koffie heb ik het al eens gehad (dd 06.02.2011).
Nu wil ik het even hebben over de invloed van koffie op ons lichaam, op ons leven.
Koffie verhoogt het concentratievermogen, heeft een stimulerend effect, activeert het centrale zenuwstelsel en ondersteunt het lichaam bij de productie van huid en spieren.
Koffie en cholesterol
Ik las eens een artikeltje over cholesterol en koffie. Koffie bevat geen cholesterol, maar wel cholesterolverhogende stoffen. Deze stoffen komen van nature in de koffiebonen voor en hebben dus niets te maken met de bereidingswijze. Het cholesterolverhogend effect is ook tijdelijk. Na het stoppen van koffiedrinken normaliseert het cholesterolgehalte zich na een tijdje.
Met de manier van koffiezetten kunnen we wel voorkomen dat de schadelijke stoffen in ons kopje terecht komen.
Filterkoffie, Senseo-koffie, Espresso-koffie, kortom alle soorten koffie waarbij een filter wordt gebruikt, bevatten relatief weinig schadelijke stoffen (deze blijven in het filter achter).
Turkse of Griekse koffie, kookkoffie (die bereid wordt door gemalen koffie op te koken met water en het zetsel af te gieten zonder filteren) bevatten relatief veel cholesterolverhogende stoffen.
Oploskoffie en koffie op basis van vloeibaar koffieconcentraat (zoals in automaten) hebben geen of nauwelijks effect op het cholesterolgehalte.
Her heeft geen zin om over te schakelen op cafeïnevrije koffie omdat de cafeïne geen enkel effect heeft op het cholesterolgehalte.
Koffie en ons hart
Als je veel koffie drinkt (meer dan 6 koppen per dag) maakt het cholesterolverhogend effect dat je ongeveer 1% meer kans hebt op een hartinfarct dan iemand die weinig of geen koffie drinkt. Die invloed is dus verwaarloosbaar.
Overmatig gebruik van koffie (mee dan 10 kopjes per dag) kan bij sommige mensen leiden tot hartkloppingen en hartritmestoornissen.
Anderzijds zitten in koffie antioxidanten die onze gezondheid dan weer ten goede komen.
Een voeding rijk aan verzadigde vetten is veel gevaarlijker.
Een matige consumptie van koffie zou het risico op het ontwikkelen van hartaandoeningen verminderen.
Koffie en onze bloeddruk
Cafeïne veroorzaakt een tijdelijke, lichte stijging van de bloeddruk die na enkele uren alweer genormaliseerd is.
Regelmatige consumptie van koffie zou weinig of geen invloed hebben op de bloeddruk van mensen met een normale bloeddruk.
Bij ouderen en mensen met een verhoogde bloeddruk zou een consumptie van meer dan 5 kopjes per dan een verhoging kunnen veroorzaken.
Mogelijk compenseren de kalium en magnesium in koffie het bloeddrukverhogend effect van cafeïne.
Hiermee is nogmaals bewezen: overdaad schaad ... dus ... geniet en drink met mate ...
En ... vrouwen ... blijkbaar kunnen wij heel wat beter tegen dat lekkere kopje koffie. Dagelijks een drietal kopjes drinken zou het geheugen in conditie houden. Maar dat zou enkel gelden voor vrouwen. De oestrogenen in ons lichaam zouden namelijk beter helpen om cafeïne te neutraliseren dan het mannelijke testosteron ...
Waar? Geen idee, maar ik vind het wel zeer wetenschappelijk klinken. Leve mijn kopje koffie 's morgens en in de namiddag !!!
Nu wil ik het even hebben over de invloed van koffie op ons lichaam, op ons leven.
Koffie verhoogt het concentratievermogen, heeft een stimulerend effect, activeert het centrale zenuwstelsel en ondersteunt het lichaam bij de productie van huid en spieren.
Koffie en cholesterol
Ik las eens een artikeltje over cholesterol en koffie. Koffie bevat geen cholesterol, maar wel cholesterolverhogende stoffen. Deze stoffen komen van nature in de koffiebonen voor en hebben dus niets te maken met de bereidingswijze. Het cholesterolverhogend effect is ook tijdelijk. Na het stoppen van koffiedrinken normaliseert het cholesterolgehalte zich na een tijdje.
Met de manier van koffiezetten kunnen we wel voorkomen dat de schadelijke stoffen in ons kopje terecht komen.
Filterkoffie, Senseo-koffie, Espresso-koffie, kortom alle soorten koffie waarbij een filter wordt gebruikt, bevatten relatief weinig schadelijke stoffen (deze blijven in het filter achter).
Turkse of Griekse koffie, kookkoffie (die bereid wordt door gemalen koffie op te koken met water en het zetsel af te gieten zonder filteren) bevatten relatief veel cholesterolverhogende stoffen.
Oploskoffie en koffie op basis van vloeibaar koffieconcentraat (zoals in automaten) hebben geen of nauwelijks effect op het cholesterolgehalte.
Her heeft geen zin om over te schakelen op cafeïnevrije koffie omdat de cafeïne geen enkel effect heeft op het cholesterolgehalte.
Koffie en ons hart
Als je veel koffie drinkt (meer dan 6 koppen per dag) maakt het cholesterolverhogend effect dat je ongeveer 1% meer kans hebt op een hartinfarct dan iemand die weinig of geen koffie drinkt. Die invloed is dus verwaarloosbaar.
Overmatig gebruik van koffie (mee dan 10 kopjes per dag) kan bij sommige mensen leiden tot hartkloppingen en hartritmestoornissen.
Anderzijds zitten in koffie antioxidanten die onze gezondheid dan weer ten goede komen.
Een voeding rijk aan verzadigde vetten is veel gevaarlijker.
Een matige consumptie van koffie zou het risico op het ontwikkelen van hartaandoeningen verminderen.
Koffie en onze bloeddruk
Cafeïne veroorzaakt een tijdelijke, lichte stijging van de bloeddruk die na enkele uren alweer genormaliseerd is.
Regelmatige consumptie van koffie zou weinig of geen invloed hebben op de bloeddruk van mensen met een normale bloeddruk.
Bij ouderen en mensen met een verhoogde bloeddruk zou een consumptie van meer dan 5 kopjes per dan een verhoging kunnen veroorzaken.
Mogelijk compenseren de kalium en magnesium in koffie het bloeddrukverhogend effect van cafeïne.
Hiermee is nogmaals bewezen: overdaad schaad ... dus ... geniet en drink met mate ...
En ... vrouwen ... blijkbaar kunnen wij heel wat beter tegen dat lekkere kopje koffie. Dagelijks een drietal kopjes drinken zou het geheugen in conditie houden. Maar dat zou enkel gelden voor vrouwen. De oestrogenen in ons lichaam zouden namelijk beter helpen om cafeïne te neutraliseren dan het mannelijke testosteron ...
Waar? Geen idee, maar ik vind het wel zeer wetenschappelijk klinken. Leve mijn kopje koffie 's morgens en in de namiddag !!!
zondag 23 september 2012
Het geheugen
Raar ding ons geheugen.
Je maakt iets mee en je hebt daar je herinnering aan. Je herinnert je bepaalde dingen haarscherp, je bent stellig overtuigt van wat je hebt gezien.
Iemand anders staat enkele meters verder en kijkt naar hetzelfde ... en ziet toch niet exact hetzelfde ...
De grote lijnen van het verhaal lopen gelijk, maar de details zijn soms anders.
Wie heeft gelijk?
Beiden eigenlijk, want iedereen onthoud dat wat hij/zij belangrijk vindt. De rest wordt niet geregistreerd door de hersenen wegens "onbelangrijk" en wordt dus niet onthouden.
Onze hersenen houden ons dus voor de gek.
Of houden wij onze hersenen voor de gek?
Deze leuke voorbeeldjes heb ik ontvangen via email:
tip: ga niet te dicht op je scherm zitten en ... denk vooral niet na ... gewoon lezen ...
D323 M3D3D3L1NG L44T J3 213N T0T W3LK3 GR0T3 PR35T4T135 0N23 H3R53N3N 1N 5T44T 21JN.
1N H3T 83G1N W45 H3T 23K3R N0G M03IL1JK D323 T3K5T T3 L323N, M44R NU K4N J3 H3T W44R5CH1JNL1JK 4L W4T 5N3LL3R L323N 20ND3R J3 3CHT 1N T3 5P4NN3N.
D4T K0MT D00R H3T 3N0RM3 L33RV3RM0G3N V4N 0N23 H3R53N5.
KN4P H3?
D323 M3D3D3L1NG M4G J3 K0PI3R3N 3N V3RD3R V3R5PR31D3N.
nog zo'n tekstje:
Jlulie knunen meioljik geolevn dat jlulie knunen berjigepn wat heir saatt?
De utiozdelrjike karhct van het mneseiljk berin, vlognes de odernzekores van de Uinvesritiet van Cmabirdge, is dat de vogolrde van de lteters in een worod geen bealng hfeet. Het einge bealnrgjike is dat de eretse en de lasatte lteters maar jiust satan.
Dit kmot odmat het mneseljik brien bij het lzeen neit lteter per letetr leset, maar een worod als geehel. Verabzned neit?
Zeekr wteen, en ik die atljid dahct dat seplling bealngrjik zou zijn! Zo zie je maar, muftengzigen is nenergs voor ndiog!
Je maakt iets mee en je hebt daar je herinnering aan. Je herinnert je bepaalde dingen haarscherp, je bent stellig overtuigt van wat je hebt gezien.
Iemand anders staat enkele meters verder en kijkt naar hetzelfde ... en ziet toch niet exact hetzelfde ...
De grote lijnen van het verhaal lopen gelijk, maar de details zijn soms anders.
Wie heeft gelijk?
Beiden eigenlijk, want iedereen onthoud dat wat hij/zij belangrijk vindt. De rest wordt niet geregistreerd door de hersenen wegens "onbelangrijk" en wordt dus niet onthouden.
Onze hersenen houden ons dus voor de gek.
Of houden wij onze hersenen voor de gek?
Deze leuke voorbeeldjes heb ik ontvangen via email:
tip: ga niet te dicht op je scherm zitten en ... denk vooral niet na ... gewoon lezen ...
D323 M3D3D3L1NG L44T J3 213N T0T W3LK3 GR0T3 PR35T4T135 0N23 H3R53N3N 1N 5T44T 21JN.
1N H3T 83G1N W45 H3T 23K3R N0G M03IL1JK D323 T3K5T T3 L323N, M44R NU K4N J3 H3T W44R5CH1JNL1JK 4L W4T 5N3LL3R L323N 20ND3R J3 3CHT 1N T3 5P4NN3N.
D4T K0MT D00R H3T 3N0RM3 L33RV3RM0G3N V4N 0N23 H3R53N5.
KN4P H3?
D323 M3D3D3L1NG M4G J3 K0PI3R3N 3N V3RD3R V3R5PR31D3N.
nog zo'n tekstje:
Jlulie knunen meioljik geolevn dat jlulie knunen berjigepn wat heir saatt?
De utiozdelrjike karhct van het mneseiljk berin, vlognes de odernzekores van de Uinvesritiet van Cmabirdge, is dat de vogolrde van de lteters in een worod geen bealng hfeet. Het einge bealnrgjike is dat de eretse en de lasatte lteters maar jiust satan.
Dit kmot odmat het mneseljik brien bij het lzeen neit lteter per letetr leset, maar een worod als geehel. Verabzned neit?
Zeekr wteen, en ik die atljid dahct dat seplling bealngrjik zou zijn! Zo zie je maar, muftengzigen is nenergs voor ndiog!
maandag 17 september 2012
Recyclage
We leven in het tijdperk van de recyclage. Stilletjesaan zijn we ons bewust van het feit dat de basisgrondstoffen niet onuitputtelijk zijn. Dus moeten we hergebruiken, recycleren dus ...
Nu kan je natuurlijk alles mooi sorteren thuis of in het containerpark, maar sommige dingen zijn nog perfect bruikbaar. En dan vind ik het zonde om ze weg te vernietigen of te laten vernietigen.
Gelukkig zijn er al andere methoden.
Via het internet kan je alles te koop aanbieden.
Grote objecten voor huis, tuin en keuken kan je naar de Kringloopwinkel brengen.
Voor schoenen (als nieuw, gedragen of versleten) kan je terecht bij bepaalde schoenwinkels. Twee maal per jaar (eens in het voorjaar en eens in het najaar) aanvaarden ze je schoenen en geven je een mooie korting bij aankoop van nieuw paar.
Brantano geeft je een kortingsbon van 12,50 euro per paar, te gebruiken per aankoopschijf van 50,00 euro.
Heb je deze actie gemist? Geen probleem. Enkele weken later kan je je oude schoenen inruilen bij ShoeDiscount. Daar krijg je een kortingsbon van 10,00 euro per paar, te gebruiken per aankoopschijf van 29,99 euro.
Vorige week was het weer zover.
Bij het opruimen van die oude schoenen en de bijhorende schoenendozen heb ik onderaan zo'n doos een tabel gevonden van de gebruikte schoenmaat in Europa, Groot-Brittannië en Amerika. Nooit geweten dat er in Amerika een verschil zit op de maten voor mannen en vrouwen ...
Voor kledij geldt hetzelfde. Sommige winkels aanvaarden een zak oude kleren en geven je in ruil een mooie korting bij aankoop van nieuwe stukken.
Zo krijg je bij LBC 10% korting.
E5mode geeft je €5,00 per zak en €10,00 per vest.
Dit alles ten voordele van een goed doel.
Boeken die je niet meer in je boekenkast wilt, kan je in oktober afgeven in het ShoppingCenter Gent Zuid. Daar krijg je voor 1 kg boeken een aankoopbon van €0,20 (te besteden in het ShoppingCenter). Da's niet zo veel, maar ik kan het niet opbrengen om boeken bij het oud papier te zetten. Misschien is er toch nog ergens iemand die de boeken die ik niet meer lees interessant vindt en beleeft die persoon er toch nog plezier aan.
Ook oude knuffels kan je inruilen. Bij Bel&Bo kan je eind februari een pluchen knuffel inruilen voor een kortingsbon van €10,00 (geldig bij een aankoop vanaf €50,00). De ingezamelde knuffels gaan naar Spullenhulp.
Heb je nog ergens brillen, zonnebrillen of brillendoosjes liggen? Breng ze binnen bij Hans Anders of bij Pearl. Ze krijgen een nieuw leven in ontwikkelingslanden.
Nu kan je natuurlijk alles mooi sorteren thuis of in het containerpark, maar sommige dingen zijn nog perfect bruikbaar. En dan vind ik het zonde om ze weg te vernietigen of te laten vernietigen.
Gelukkig zijn er al andere methoden.
Via het internet kan je alles te koop aanbieden.
Grote objecten voor huis, tuin en keuken kan je naar de Kringloopwinkel brengen.
Voor schoenen (als nieuw, gedragen of versleten) kan je terecht bij bepaalde schoenwinkels. Twee maal per jaar (eens in het voorjaar en eens in het najaar) aanvaarden ze je schoenen en geven je een mooie korting bij aankoop van nieuw paar.Brantano geeft je een kortingsbon van 12,50 euro per paar, te gebruiken per aankoopschijf van 50,00 euro.
Heb je deze actie gemist? Geen probleem. Enkele weken later kan je je oude schoenen inruilen bij ShoeDiscount. Daar krijg je een kortingsbon van 10,00 euro per paar, te gebruiken per aankoopschijf van 29,99 euro.
Vorige week was het weer zover.
Bij het opruimen van die oude schoenen en de bijhorende schoenendozen heb ik onderaan zo'n doos een tabel gevonden van de gebruikte schoenmaat in Europa, Groot-Brittannië en Amerika. Nooit geweten dat er in Amerika een verschil zit op de maten voor mannen en vrouwen ...
Voor kledij geldt hetzelfde. Sommige winkels aanvaarden een zak oude kleren en geven je in ruil een mooie korting bij aankoop van nieuwe stukken.
Zo krijg je bij LBC 10% korting.
E5mode geeft je €5,00 per zak en €10,00 per vest.
Dit alles ten voordele van een goed doel.
Boeken die je niet meer in je boekenkast wilt, kan je in oktober afgeven in het ShoppingCenter Gent Zuid. Daar krijg je voor 1 kg boeken een aankoopbon van €0,20 (te besteden in het ShoppingCenter). Da's niet zo veel, maar ik kan het niet opbrengen om boeken bij het oud papier te zetten. Misschien is er toch nog ergens iemand die de boeken die ik niet meer lees interessant vindt en beleeft die persoon er toch nog plezier aan.
Ook oude knuffels kan je inruilen. Bij Bel&Bo kan je eind februari een pluchen knuffel inruilen voor een kortingsbon van €10,00 (geldig bij een aankoop vanaf €50,00). De ingezamelde knuffels gaan naar Spullenhulp.
Heb je nog ergens brillen, zonnebrillen of brillendoosjes liggen? Breng ze binnen bij Hans Anders of bij Pearl. Ze krijgen een nieuw leven in ontwikkelingslanden.
zondag 9 september 2012
Kastelen
Overal in België, en daarbuiten, zijn kastelen te vinden.
Evergem heeft er zo ook een paar.
Goed Ten Boekel in Langerbrugge
Dit oude kasteeltje is gelegen Burggravenlaan 1.
Een eerste vermelding gaat terug tot 1280.
Het huidige kasteeltje vertoont, ondanks de 18e eeuwse verbouwingen, nog steeds een sterke gelijkenis met het oude kasteel. Het is een zeldzaam en goed bewaard voorbeeld van een middeleeuws kasteeltje met dubbele gracht.
Sinds 19 juni 1997 als monument beschermd omwille van de artistieke en historische waarde.
Details: https://inventaris.onroerenderfgoed.be/dibe/relict/33774
Kasteel Heylweghen in Langerbrugge
Het Goed Ter Beken, gelegen Burggravenlaan 18, kreeg zijn naam door de Burggravenstroom die langs het goed liep.
Een eerste vermelding vinden we terug in 1379 als landbouwnederzetting toebehorend aan Jan van der Woestinen. In 1545 werd het verkocht aan Louis van Heylweghen, president in de Raad van Vlaanderen, één der hoogste magistraten van het land.
Sinds 19 juni 1997 als monument beschermd omwille van de artistieke en historische waarde.
Gelukkig zijn ze nu blijkbaar bezig met de restauratie.
Details: https://inventaris.onroerenderfgoed.be/dibe/relict/33776
Kasteel Ten Bosch in Wippelgem
Het Goed Ten Hulle of het Kasteel van Crombrugghe zoals het vroeger werd genoemd is gelegen aan de Kramershoek te Wippelgem en omvat een 19e eeuw kasteel, bijgebouwen, waterpartijen, een binnentuin, serres en 12ha park.
Het centrale park is beschermd als dorpgezicht en het kasteel is een beschermd monument.
Het geheel is in handen van de gemeente.
In het Hoveniershuis is een restaurant gevestigd. (www.hoveniershuis.be)
Details: https://inventaris.onroerenderfgoed.be/dibe/relict/33848
Kasteel Heffinck in Wippelgem
Het Goed Ten Broeke in beschermd en geklasseerd.
Dit kasteel is privé eigendom en dus niet toegankelijk.
Details: https://inventaris.onroerenderfgoed.be/dibe/relict/33823
Evergem heeft er zo ook een paar.
Goed Ten Boekel in Langerbrugge
Dit oude kasteeltje is gelegen Burggravenlaan 1.
Een eerste vermelding gaat terug tot 1280.
Het huidige kasteeltje vertoont, ondanks de 18e eeuwse verbouwingen, nog steeds een sterke gelijkenis met het oude kasteel. Het is een zeldzaam en goed bewaard voorbeeld van een middeleeuws kasteeltje met dubbele gracht.
Sinds 19 juni 1997 als monument beschermd omwille van de artistieke en historische waarde.
Details: https://inventaris.onroerenderfgoed.be/dibe/relict/33774
Kasteel Heylweghen in Langerbrugge
Het Goed Ter Beken, gelegen Burggravenlaan 18, kreeg zijn naam door de Burggravenstroom die langs het goed liep.
Een eerste vermelding vinden we terug in 1379 als landbouwnederzetting toebehorend aan Jan van der Woestinen. In 1545 werd het verkocht aan Louis van Heylweghen, president in de Raad van Vlaanderen, één der hoogste magistraten van het land.
Sinds 19 juni 1997 als monument beschermd omwille van de artistieke en historische waarde.
Gelukkig zijn ze nu blijkbaar bezig met de restauratie.
Details: https://inventaris.onroerenderfgoed.be/dibe/relict/33776
Kasteel Ten Bosch in Wippelgem
Het Goed Ten Hulle of het Kasteel van Crombrugghe zoals het vroeger werd genoemd is gelegen aan de Kramershoek te Wippelgem en omvat een 19e eeuw kasteel, bijgebouwen, waterpartijen, een binnentuin, serres en 12ha park.
Het centrale park is beschermd als dorpgezicht en het kasteel is een beschermd monument.
Het geheel is in handen van de gemeente.
In het Hoveniershuis is een restaurant gevestigd. (www.hoveniershuis.be)
Details: https://inventaris.onroerenderfgoed.be/dibe/relict/33848
Kasteel van Evergem
Dit kasteel aan het Vurstjen werd vermoedelijk gebouwd in de 12e eeuw door Raas van Gavere, graaf van Evergem. Eind 14e eeuw werd het kasteel verkocht aan de Gentse St.Baafsabdij.
Het bijhorende neerhof of kasteelhoeve was van de late 16e tot de 18e eeuw de woonplaats van de baljuws van Evergem.
Nu zij hier verschillende scholen gevestigd. Wat het kasteel blijkbaar niet ten goede komt.
Kasteel Heffinck in Wippelgem
Het Goed Ten Broeke in beschermd en geklasseerd.
Dit kasteel is privé eigendom en dus niet toegankelijk.
Details: https://inventaris.onroerenderfgoed.be/dibe/relict/33823
Kasteel Ten Dries in Doornzele
Het Goed Ten Oudenvoorde staat eigenlijk op de rand van Evergem en Gent.
Vroeger was hier een kleine dierentuin gevestigd. Daar ben ik nog met de kinderen naartoe gefietst.
Het zag er toen verwaarloosd uit, maar toch moeten de dieren er zich hebben thuisgevoeld want de tijger had een jong.
De mensen deden hun best maar hadden waarschijnlijk heel beperkte middelen.
De dierentuin is nu weg en het kasteeltje staat te vervallen. Jammer want ik vind het een mooi gebouw. Van op straat zie je daar niet zoveel van, maar de andere gevel is een stuk mooier.
maandag 3 september 2012
Wespen
Jawel, ze zijn er weer, die geelzwart gestreepte vliegbeesten die o zo vervelend rond je zitten te zoemen net als je je eens lekker wilt ontspannen op het terras met een fris glaasje limonade, pintje bier, enz.
Hoe vervelend en gevaarlijk ze ook zijn, ze zijn eigenlijk ook nuttig.
De sociale wesp is ongeveer 1,5 cm groot en leeft in nesten van honderden tot duizenden bij elkaar. Ze voeden zich met vliegenlarven en andere insecten zoals bladluizen. De wespen van één enkel nest kunnen op enkele uren tijd duizenden muggen doen verdwijnen. Ze spelen dus een belangrijke rol in het ecosysteem. Maar wespen worden ook aangetrokken door fruit, suiker en vlees. De vrouwtjes bezitten een angel en kunnen verschillende keren steken.
De hoornaar is de grootste inheemse wesp in België en kan tot 3,5 cm groot worden. Verder kan je hem ook herkennen aan zijn roodbruin gekleurd borststuk en eerst segment van het achterlijf. De rest van het achterlijf is geelzwart gestreept.
Als ze zich bedreigd voelen, kunnen wespen steken. En dat kan pijnlijk zijn. In tegenstelling tot bijen hebben wespen een angel zonder weerhaken en kunnen ze wel tot 10 keer steken.
Bij te hevige jeuk kan een jeukwerende zalf aangebracht worden. Let erop dat de huid op de plaats van de steek niet opengekrabd wordt, want deze wondjes kunnen gemakkelijk ontsteken.
In de zomer hebben we meer last van wespen en wel om de volgende reden:
Wespen leven in kolonies met een koningin en werksters die larven voeden met malse insecten. Voor hun werk worden ze beloond met een zoete druppel die de larven afscheiden. In de zomer komen er nieuwe koninginnen en mannetjes bij (die na de paring uit het nest verdwijnen) en valt het werk in de kolonie stil. De oude koningin sterft, er worden geen eieren meer gelegd en de werksters hebben geen taken meer. Weg zoete beloning. Een zomerse BBQ wordt dan een onweerstaanbaar festijn.
Heb je een wespennest in of rond je woning, bel dan de brandweer. Gebruik hiervoor liefst het nr. 09/268.88.47 zodat de 100-lijn vrij blijft voor noodgevallen. Zij komen dat nest gratis weghalen of vernietigen het nest. Althans in Evergem, in andere gemeenten/steden moet je soms betalen.
Opgelet: als de brandweer weg is blijf je best nog een tijdje uit de buurt van het nest want er zijn dan tijdelijk meer wespen te zien en bovendien zijn ze agressiever. Het nest is ongeveer 24u na behandeling uitgeroeid. Het verdelgingsmiddel blijft 3 à 4 maanden werkzaam.
Maar schrik niet: de brandweermannen komen altijd met een hele bende.
Ik heb hen eens gevraagd waarom ze toch met zovelen waren wanneer 1 persoon eigenlijk voldoende is.
Het antwoord was logisch: brandweermannen werken in een team. Dit team moet ten allen tijde samen blijven. Stel dat 1 persoon weg is om een nest te vernietigen en er komt een oproep binnen zodat ze een brand moeten gaan blussen. Dan moeten ze eerst wachten tot die ene persoon terug is voor ze kunnen uitrukken. Als het team samen blijft, rijden ze gewoon naar de plaats waar hun hulp nodig is. Logisch toch ...
Om zo min mogelijk insecten aan te trekken en de kans om gestoken te worden te verminderen kan je met de volgende tips rekening houden:
- draag geen bloemenparfum, de zoete geur trekt wespen aan.
- draag geen felgekleurde of zwarte kledij. Wit, groen en lichtbruin zijn het minst aantrekkelijk voor insecten.
- let extra op in de buurt van afgevallen fruit, vuilnisbakken, etenswaren en zoete drankjes.
- dood geen wesp, bij of hommel in de buurt van een nest, want bij bedreiging wordt er een geur verspreid die soortgenoten aantrekt en aanzet tot steken.
Tip:
- drink niet van een geopend blikje. Je ziet niet wat erin zit, misschien is er een wesp ingekropen.
- span een stukje plastiekfolie over je limonadeglas en steek er een rietje door. Zo krijgen de wespen geen kans en kan jij veilig van je drankje drinken.
30.09.2012: ik ben verdorie gestoken door een wesp !!! Bij het tuinieren was een wesp op mijn voet gaan zitten en dus klem geraakt tussen mijn voet en mijn tuinklomp. Resultaat: een steek ... best pijnlijk en vervelend ...
Hoe vervelend en gevaarlijk ze ook zijn, ze zijn eigenlijk ook nuttig.
Als ze zich bedreigd voelen, kunnen wespen steken. En dat kan pijnlijk zijn. In tegenstelling tot bijen hebben wespen een angel zonder weerhaken en kunnen ze wel tot 10 keer steken.
Bij te hevige jeuk kan een jeukwerende zalf aangebracht worden. Let erop dat de huid op de plaats van de steek niet opengekrabd wordt, want deze wondjes kunnen gemakkelijk ontsteken.
In de zomer hebben we meer last van wespen en wel om de volgende reden:
Wespen leven in kolonies met een koningin en werksters die larven voeden met malse insecten. Voor hun werk worden ze beloond met een zoete druppel die de larven afscheiden. In de zomer komen er nieuwe koninginnen en mannetjes bij (die na de paring uit het nest verdwijnen) en valt het werk in de kolonie stil. De oude koningin sterft, er worden geen eieren meer gelegd en de werksters hebben geen taken meer. Weg zoete beloning. Een zomerse BBQ wordt dan een onweerstaanbaar festijn.
Heb je een wespennest in of rond je woning, bel dan de brandweer. Gebruik hiervoor liefst het nr. 09/268.88.47 zodat de 100-lijn vrij blijft voor noodgevallen. Zij komen dat nest gratis weghalen of vernietigen het nest. Althans in Evergem, in andere gemeenten/steden moet je soms betalen.
Opgelet: als de brandweer weg is blijf je best nog een tijdje uit de buurt van het nest want er zijn dan tijdelijk meer wespen te zien en bovendien zijn ze agressiever. Het nest is ongeveer 24u na behandeling uitgeroeid. Het verdelgingsmiddel blijft 3 à 4 maanden werkzaam.
Maar schrik niet: de brandweermannen komen altijd met een hele bende.
Ik heb hen eens gevraagd waarom ze toch met zovelen waren wanneer 1 persoon eigenlijk voldoende is.
Het antwoord was logisch: brandweermannen werken in een team. Dit team moet ten allen tijde samen blijven. Stel dat 1 persoon weg is om een nest te vernietigen en er komt een oproep binnen zodat ze een brand moeten gaan blussen. Dan moeten ze eerst wachten tot die ene persoon terug is voor ze kunnen uitrukken. Als het team samen blijft, rijden ze gewoon naar de plaats waar hun hulp nodig is. Logisch toch ...
Om zo min mogelijk insecten aan te trekken en de kans om gestoken te worden te verminderen kan je met de volgende tips rekening houden:
- draag geen bloemenparfum, de zoete geur trekt wespen aan.
- draag geen felgekleurde of zwarte kledij. Wit, groen en lichtbruin zijn het minst aantrekkelijk voor insecten.
- let extra op in de buurt van afgevallen fruit, vuilnisbakken, etenswaren en zoete drankjes.
- dood geen wesp, bij of hommel in de buurt van een nest, want bij bedreiging wordt er een geur verspreid die soortgenoten aantrekt en aanzet tot steken.
Tip:
- drink niet van een geopend blikje. Je ziet niet wat erin zit, misschien is er een wesp ingekropen.
- span een stukje plastiekfolie over je limonadeglas en steek er een rietje door. Zo krijgen de wespen geen kans en kan jij veilig van je drankje drinken.
30.09.2012: ik ben verdorie gestoken door een wesp !!! Bij het tuinieren was een wesp op mijn voet gaan zitten en dus klem geraakt tussen mijn voet en mijn tuinklomp. Resultaat: een steek ... best pijnlijk en vervelend ...
zondag 19 augustus 2012
Streekbierenfestival - geschiedenis van het bier
Deze week ben ik opnieuw naar het streekbierenfestival geweest. Gelukkig zonder regen. Al zag het er soms heel erg dreigend uit, we hebben geen druppel regel gehad.
Er bestaat geen twijfel over: Bier bestaat al eeuwen.
In het oude Mesopotamië, het Tweestromenland tussen Tigris en Eufraat, werd een stenen plaat gevonden uit 6.000 v.C. met een primitieve afbeelding van een brouwproces. Er werd toen een soort "bier" gemaakt van gegist brood dat vermengd werd met water en op smaak gebracht werd met honing en kruiden.
In Babylon bepaalde Koning Hammurabi in 2.000 v.C. richtlijnen tot het brouwen en het schenken van bier.
In Egypte werden ten tijde van Ramses III al bierbekers gemaakt. Bier werd toen ook gebruikt als offer aan de goden.
Zowel in Babylon als in Egypte kende men al verschillende soorten bier. Om de drank een bepaalde smaak te geven, werden allerlei planten en kruiden toegevoegd.
In de tijd van de Romeinen kenden ze zowel bier als wijn. Romeinen plantten volop wijngaarden aan. Maar in streken waar de druiven omwille van een minder gunstig klimaat niet zo goed groeiden, werd graan verbouwd waarvan o.a. bier werd gebrouwen. Bier diende toen om de dorst van de Romeinse legioenen te lessen.
Na de val van het Romeinse Rijk kreeg de Kerk controle over de landerijen. Geestelijken en monniken gingen zich bezighouden met bierbrouwen.
Monniken wisten veel van kruiden dus brouwden ze eerst met een kruidenmengsel. Al in 822 wordt melding gemaakt van het gebruik van hop om bier te brouwen. Hop gaf bier een bittere smaak en verbeterde de houdbaarheid.
Tot in de 11e eeuw mocht enkel de clerus bier brouwen. Bier brouwen buiten de kloostermuren was verboden. Toch werden hier en daar burgerbrouwerijen opgericht, al was dat zeer beperkt.
In de 14e en 15e eeuw schoten de brouwerijen als paddestoelen uit de grond. Bier werd een populaire volksdrank. De mensen waren echter niet voortdurend dronken, want het bier was toen veel minder sterk dan nu.
Ten tijde van de grote epidemieën van pest en cholera werden aan bier geneeskrachtige eigenschappen toegeschreven. Niet helemaal onterecht, want in die periode werd het water voor dagelijks gebruik uit rivieren en grachten gehaald, daardoor was het verantwoordelijk voor het verspreiden van ziektekiemen. Bier was dankzij het kookproces bij het brouwen kiemvrij en bood dus een veilig alternatief voor water.
In de Middeleeuwen verenigden de brouwers zich in gilden. In de Lage Landen vormden zij machtige groepen die accijnzen betaalden aan de vorst, met als gevolg dat de vorst ook rekening moest houden met hen. Het Brouwershuis op de Grote Markt in Brussel getuigt nog van de vroegere welvaart.
Het brouwen binnen corporatieve gilden leidde tot het gebruik van bepaalde brouwrecepten in bepaalde gebieden. Zo ontstonden de verschillende streekbieren, elk met hun eigen typische smaak.
De Franse natuurkundige Louis Pasteur geeft het brouwen van bier een definitieve wending
De smaak van bier wordt bepaald door de gisting: gistcellen zetten de suikers om in alcohol. Deze gisting gebeurde aanvankelijk spontaan, zodat het onmogelijk was om de smaak vooraf te bepalen. De brouwers konden alleen maar hopen dat het eindproduct in de smaak zou vallen.
Louis Pasteur ontdekte bij zijn onderzoek van biergisten dat deze ook onzuiverheden bevatten. Deze onzuiverheden zorgden ervoor dat het bier soms zuur werd. Dus ging men op zoek naar de meest geschikte gistfamilies, zo konden brouwers telkens dezelfde gisting bekomen en bier met dezelfde smaak bereiden.
Hij ontdekte bovendien dat het mogelijk was drank te bewaren door ze te verhitten tot 70°C. Bij die temperatuur worden alle aanwezige micro-organismen inactief en kan bier dus langere tijd bewaard worden. Deze methode wordt pasteurisatie genoemd.
Dankzij deze kennis schoten de brouwerijen als paddenstoelen uit de grond. Op het eind van de 19de eeuw telde België maar liefst 3.200 brouwerijen.
Tijdens WOI moest de helft van de Belgische brouwerijen sluiten wegens gebrek aan personeel en grondstoffen. Na de oorlog werden een aantal brouwerijen heropgestart.
Tijdens WOII kregen de brouwerijen het opnieuw heel moeilijk. Niet alleen het bierbrouwen werd moeilijk, ook flessen en kroonkurken werden een probleem. Men kwam toen op het idee om beugelflessen te maken. Later werd het verplichte statiegeld ingevoerd. Daardoor konden de bierflessen gerecupereerd en hergebruikt worden.
Na WOII bleven in België nog 775 brouwerijen over. Door sluiting of fusie verdwenen heel wat kleine bedrijfjes. Nu kennen we nog een 100-tal brouwerijen. Al komen er regelmatig nieuwe artisanale brouwerijtjes bij.
Veel van deze info heb ik gevonden op www.dageraadcafe.be. Vooral de weblog is zeer interessant en een bezoekje meer dan waard.
Er bestaat geen twijfel over: Bier bestaat al eeuwen.
In het oude Mesopotamië, het Tweestromenland tussen Tigris en Eufraat, werd een stenen plaat gevonden uit 6.000 v.C. met een primitieve afbeelding van een brouwproces. Er werd toen een soort "bier" gemaakt van gegist brood dat vermengd werd met water en op smaak gebracht werd met honing en kruiden.
In Babylon bepaalde Koning Hammurabi in 2.000 v.C. richtlijnen tot het brouwen en het schenken van bier.
In Egypte werden ten tijde van Ramses III al bierbekers gemaakt. Bier werd toen ook gebruikt als offer aan de goden.
Zowel in Babylon als in Egypte kende men al verschillende soorten bier. Om de drank een bepaalde smaak te geven, werden allerlei planten en kruiden toegevoegd.
In de tijd van de Romeinen kenden ze zowel bier als wijn. Romeinen plantten volop wijngaarden aan. Maar in streken waar de druiven omwille van een minder gunstig klimaat niet zo goed groeiden, werd graan verbouwd waarvan o.a. bier werd gebrouwen. Bier diende toen om de dorst van de Romeinse legioenen te lessen.
Na de val van het Romeinse Rijk kreeg de Kerk controle over de landerijen. Geestelijken en monniken gingen zich bezighouden met bierbrouwen.
Monniken wisten veel van kruiden dus brouwden ze eerst met een kruidenmengsel. Al in 822 wordt melding gemaakt van het gebruik van hop om bier te brouwen. Hop gaf bier een bittere smaak en verbeterde de houdbaarheid.
Tot in de 11e eeuw mocht enkel de clerus bier brouwen. Bier brouwen buiten de kloostermuren was verboden. Toch werden hier en daar burgerbrouwerijen opgericht, al was dat zeer beperkt.
In de 14e en 15e eeuw schoten de brouwerijen als paddestoelen uit de grond. Bier werd een populaire volksdrank. De mensen waren echter niet voortdurend dronken, want het bier was toen veel minder sterk dan nu.
Ten tijde van de grote epidemieën van pest en cholera werden aan bier geneeskrachtige eigenschappen toegeschreven. Niet helemaal onterecht, want in die periode werd het water voor dagelijks gebruik uit rivieren en grachten gehaald, daardoor was het verantwoordelijk voor het verspreiden van ziektekiemen. Bier was dankzij het kookproces bij het brouwen kiemvrij en bood dus een veilig alternatief voor water.
In de Middeleeuwen verenigden de brouwers zich in gilden. In de Lage Landen vormden zij machtige groepen die accijnzen betaalden aan de vorst, met als gevolg dat de vorst ook rekening moest houden met hen. Het Brouwershuis op de Grote Markt in Brussel getuigt nog van de vroegere welvaart.
Het brouwen binnen corporatieve gilden leidde tot het gebruik van bepaalde brouwrecepten in bepaalde gebieden. Zo ontstonden de verschillende streekbieren, elk met hun eigen typische smaak.
De Franse natuurkundige Louis Pasteur geeft het brouwen van bier een definitieve wending
De smaak van bier wordt bepaald door de gisting: gistcellen zetten de suikers om in alcohol. Deze gisting gebeurde aanvankelijk spontaan, zodat het onmogelijk was om de smaak vooraf te bepalen. De brouwers konden alleen maar hopen dat het eindproduct in de smaak zou vallen.
Louis Pasteur ontdekte bij zijn onderzoek van biergisten dat deze ook onzuiverheden bevatten. Deze onzuiverheden zorgden ervoor dat het bier soms zuur werd. Dus ging men op zoek naar de meest geschikte gistfamilies, zo konden brouwers telkens dezelfde gisting bekomen en bier met dezelfde smaak bereiden.
Hij ontdekte bovendien dat het mogelijk was drank te bewaren door ze te verhitten tot 70°C. Bij die temperatuur worden alle aanwezige micro-organismen inactief en kan bier dus langere tijd bewaard worden. Deze methode wordt pasteurisatie genoemd.
Dankzij deze kennis schoten de brouwerijen als paddenstoelen uit de grond. Op het eind van de 19de eeuw telde België maar liefst 3.200 brouwerijen.
Tijdens WOI moest de helft van de Belgische brouwerijen sluiten wegens gebrek aan personeel en grondstoffen. Na de oorlog werden een aantal brouwerijen heropgestart.
Tijdens WOII kregen de brouwerijen het opnieuw heel moeilijk. Niet alleen het bierbrouwen werd moeilijk, ook flessen en kroonkurken werden een probleem. Men kwam toen op het idee om beugelflessen te maken. Later werd het verplichte statiegeld ingevoerd. Daardoor konden de bierflessen gerecupereerd en hergebruikt worden.
Na WOII bleven in België nog 775 brouwerijen over. Door sluiting of fusie verdwenen heel wat kleine bedrijfjes. Nu kennen we nog een 100-tal brouwerijen. Al komen er regelmatig nieuwe artisanale brouwerijtjes bij.
Veel van deze info heb ik gevonden op www.dageraadcafe.be. Vooral de weblog is zeer interessant en een bezoekje meer dan waard.
maandag 30 juli 2012
Kluizen
Kluizen, een kleine gemeente met een groot verleden.
Dit jaar wordt in De Burggrave, het gemeentelijk informatieblad, telkens een stukje van de gemeente Evergem onder de aandacht gebracht. In het laatste nummer staat een artikeltje over Kluizen dat ik echt interessant vond.
In het begin van de 12e eeuw schonk de graaf van Vlaanderen Boudewijn VII (bijgenaamd Hapkin) een stuk grond van ongeveer 87 ha aan de abdij van Ename om er een klooster op te bouwen en 12 hofsteden. De straatnamen Twaalfhofsteden en Eenaamse verwijzen nog steeds naar deze gebeurtenis.
Tussen 1830 en 1965 was Kluizen een zelfstandige gemeente waarna het bij Ertvelde werd gevoegd.
In 1977 werden Sleidinge, Ertvelde en Evergem-centrum samen gevoerd tot "groot" Evergem.
De volledige geschiedenis kan je nalezen op www.polfliet-kluizen.be/kluizen.html
En zoals altijd brouwden de paterkes hun bier. Zo kreeg ook Kluizen zijn eigen biertje: Cluysenaer.
Voor de geïnteresseerden: meer details over dit bier kan je vinden op: http://bedrijvengids.evergem.be/bedrijf_detail/777/default.aspx?id=208
Om het te proeven moet je dan weer in De Bierkamer zijn. Een gezellig café waar iedereen zich thuis voelt, zowel tieners als mensen op leeftijd. Op hun bierkaart staan wel 200 verschillende Belgische bieren. Ik heb alvast de Cluysenaer geproefd en goed gevonden.
Meer info over hun activiteiten en aanbod: www.debierkamer.be
Zo zie je maar, je moet niet altijd ver te zoek om leuke en interessante dingen te ontdekken. Dicht bij huis is nog een heleboel te vinden en/of te ontdekken.
Dit jaar wordt in De Burggrave, het gemeentelijk informatieblad, telkens een stukje van de gemeente Evergem onder de aandacht gebracht. In het laatste nummer staat een artikeltje over Kluizen dat ik echt interessant vond.
In het begin van de 12e eeuw schonk de graaf van Vlaanderen Boudewijn VII (bijgenaamd Hapkin) een stuk grond van ongeveer 87 ha aan de abdij van Ename om er een klooster op te bouwen en 12 hofsteden. De straatnamen Twaalfhofsteden en Eenaamse verwijzen nog steeds naar deze gebeurtenis.
Tussen 1830 en 1965 was Kluizen een zelfstandige gemeente waarna het bij Ertvelde werd gevoegd.
In 1977 werden Sleidinge, Ertvelde en Evergem-centrum samen gevoerd tot "groot" Evergem.
De volledige geschiedenis kan je nalezen op www.polfliet-kluizen.be/kluizen.html
Voor de geïnteresseerden: meer details over dit bier kan je vinden op: http://bedrijvengids.evergem.be/bedrijf_detail/777/default.aspx?id=208
Om het te proeven moet je dan weer in De Bierkamer zijn. Een gezellig café waar iedereen zich thuis voelt, zowel tieners als mensen op leeftijd. Op hun bierkaart staan wel 200 verschillende Belgische bieren. Ik heb alvast de Cluysenaer geproefd en goed gevonden.
Meer info over hun activiteiten en aanbod: www.debierkamer.be
Zo zie je maar, je moet niet altijd ver te zoek om leuke en interessante dingen te ontdekken. Dicht bij huis is nog een heleboel te vinden en/of te ontdekken.
zaterdag 21 juli 2012
Gentse Feesten
Gisterenavond ben ik nog eens naar het centrum van Gent getrokken.
Deze keer hadden we de juiste dag gekozen om de stroppendragers te zien. Dat geeft wel een heel andere sfeer dan de openingsstoet.
Tijdens de Middeleeuwen groeide Gent uit tot een stad van grote Europese betekenis. Na Parijs was Gent de grootste stad ten noorden van de Alpen. Gent had de naam een rebels stad te zijn. De Gentenaars hebben dus al eeuwen een reputatie van dwarsliggers en koppigaards.
De bijnaam stroppendrager is ontstaan ten tijde van Keizer Karel (Karel V). In 1540 strafte hij de Gentenaars omdat ze volgens hem niet volgzaam genoeg waren. Hij liet honderden hoogwaardigheidsbekleders met een strop rond hun nek en blootsvoets door de stad marcheren.
Een traditie die jaarlijks tijdens de Gentse feesten wordt verdergezet, inclusief het boe-geroep aan het adres van Keizer Karel en het applaus voor de stroppendagers.
Vandaar het strop dat de echte Gentenaar met fierheid rond zijn nek draagt.
Sinds kort hebben ze ook een website:
www.gildevandestroppendragers.be
Deze keer hadden we de juiste dag gekozen om de stroppendragers te zien. Dat geeft wel een heel andere sfeer dan de openingsstoet.
Tijdens de Middeleeuwen groeide Gent uit tot een stad van grote Europese betekenis. Na Parijs was Gent de grootste stad ten noorden van de Alpen. Gent had de naam een rebels stad te zijn. De Gentenaars hebben dus al eeuwen een reputatie van dwarsliggers en koppigaards.
De bijnaam stroppendrager is ontstaan ten tijde van Keizer Karel (Karel V). In 1540 strafte hij de Gentenaars omdat ze volgens hem niet volgzaam genoeg waren. Hij liet honderden hoogwaardigheidsbekleders met een strop rond hun nek en blootsvoets door de stad marcheren.
Een traditie die jaarlijks tijdens de Gentse feesten wordt verdergezet, inclusief het boe-geroep aan het adres van Keizer Karel en het applaus voor de stroppendagers.
Vandaar het strop dat de echte Gentenaar met fierheid rond zijn nek draagt.
Sinds kort hebben ze ook een website:
www.gildevandestroppendragers.be
maandag 16 juli 2012
De Klussenier
Tussen al mijn knipsel/tjes vond ik ook nog enkele artikeltjes over De Klussenier. En gezien dit nu goed aansloot op mijn vorig berichtje ...
1 artikeltjes had als titel: "De Klussenier: concurrent voor aannemers die kat sturen" ...
En eigenlijk is dat perfect samengevat wat zij allemaal onder handen nemen.
Elke Klussenier is een deskundig vakman, een zelfstandige ondernemer die een contract heeft onderschreven bij het professioneel klussenbedrijf en zich zo de verplichting heeft opgelegd om degelijk werk af te leveren.
Ze doen zowat alles:
- plaatsen van badkamers, veranda's, keukens
- renovatie
- vloer- en tegelwerken
- plaatsen van gyproc
- schrijn- en timmerwerken
Voor meer details en het aanvragen van een klus: www.klussenier.be
Je weet maar nooit of en wanneer je ze nodig hebt.
1 artikeltjes had als titel: "De Klussenier: concurrent voor aannemers die kat sturen" ...
En eigenlijk is dat perfect samengevat wat zij allemaal onder handen nemen.
Elke Klussenier is een deskundig vakman, een zelfstandige ondernemer die een contract heeft onderschreven bij het professioneel klussenbedrijf en zich zo de verplichting heeft opgelegd om degelijk werk af te leveren.
Ze doen zowat alles:
- plaatsen van badkamers, veranda's, keukens
- renovatie
- vloer- en tegelwerken
- plaatsen van gyproc
- schrijn- en timmerwerken
Voor meer details en het aanvragen van een klus: www.klussenier.be
Je weet maar nooit of en wanneer je ze nodig hebt.
maandag 9 juli 2012
LETS
Ieder weekend ruim ik de reclameblaadjes van de afgelopen week op. Ik blader ze op mijn gemak eens door, lees hier en daar en artikeltje, knip de bonnetjes uit en gooi de rest weg.
Zo heb ik dit weekend een artikeltje gelezen over LETS of Local Exchange and Trading System. Een manier om de klusjes te doen die je graag doet terwijl je de klusjes die je niet graag doet door iemand anders laat doen.
Jij strijkt graag, iemand anders poets graag ramen ... dus ruil je gewoon ...
Als de groep voldoende groot is, vind je altijd wel iets of iemand die jij kunt helpen en die jou helpt.
LETS ontstond in de jaren tachtig in Canada en in de jaren negentig kon het ook al in België.
Meer info op www.letsvlaanderen.be
Zo heb ik dit weekend een artikeltje gelezen over LETS of Local Exchange and Trading System. Een manier om de klusjes te doen die je graag doet terwijl je de klusjes die je niet graag doet door iemand anders laat doen.
Jij strijkt graag, iemand anders poets graag ramen ... dus ruil je gewoon ...
Als de groep voldoende groot is, vind je altijd wel iets of iemand die jij kunt helpen en die jou helpt.
LETS ontstond in de jaren tachtig in Canada en in de jaren negentig kon het ook al in België.
Meer info op www.letsvlaanderen.be
zondag 1 juli 2012
Zonnebril
of is het zonnenbril ... Met die nieuwe spelling zou je beginnen twijfelen. Maar het groene boekje geeft zekerheid: het is zonnebril.
Tussen de regenbuien door konden we toch eindelijk eens onze zonnebril gebruiken. Dus werd het tijd om ook een brilletje te kopen voor mijn kleindochter, want ook haar kleine oogjes moeten beschermd worden.
Maar hoe kies je nu een goede zonnebril.
Een goede zonnebril moet niet alleen beschermen tegen het felle licht maar moet ook zoveel mogelijk uv-stralen filteren. De Europese normen leggen de filterkwaliteit vast. Zo werden 5 categorieën gevormd.
CE 0: biedt geen bescherming tegen de UVA en UVB stralen.
CE 1: is enkel geschikt bij een gesluierde hemel met matig licht.
CE 2: is geschikt voor licht zonnig weer.
CE 3: beter voor zeer zonnig weer zoals aan zee of in de bergen.
CE 4: voor extreem zonnig weer en ten zeerste ongeschikt voor gebruik in het verkeer. Zeer goed voor gebruik in de sneeuw of op wit zand want daar wordt 90% van het zonlicht gereflecteerd.
De kleur van de glazen heeft geen effect op de uv-bescherming, wel op de felle lichtintensiteit.
De grootte van de glazen is eveneens belangrijk. Ze moeten voldoende groot zijn zodat ze je ogen tegen invallende zonnestralen beschermen die van boven, van de zijkant of (door reflectie) van beneden komen. De ideale zonnebril reikt van aan de wenkbrauwen tot de rand van de wangen.
Maar ook de kleur van de glazen is belangrijk. Afhankelijk van de kleur van de glazen worden bepaalde kleuren uit het licht weggefilterd.
Grijsgroene glazen zijn de meest neutrale. Zij houden alle kleuren in dezelfde mate tegen.
Bruine glazen houden meer blauwe kleuren tegen wat een beter contract geeft.
Oranjebruine glazen zorgen dat je geen last hebt van een laagstaande zon of reflecties op het wegdek, terwijl alle signaalkleuren wel goed zichtbaar blijven.
Er bestaan ook polariserende glazen. Wanneer licht op gladde oppervlaktes zoals water, glas, sneeuw of een glad wegdek weerkaatst, ontstaan zowel horizontale als verticale lichtgolven. Gewone glazen laten de horizontale en verticale lichtgolven in gelijke mate door. Polariserende glazen filteren de horizontale lichtgolven weg waardoor het beeld helderder wordt, de natuurlijke kleuren zichtbaar blijven en toch beschermen tegen uv-straling.
Maar je wilt toch ook een zonnebril waar je goed mee staat. Let daarom op het volgende:
Is je gezicht eerder ovaalvormig, dan behoor je tot de gelukkigen die elk model kan dragen. Belangrijk is dat de bril niet breder is dan het breedste deel van je gezicht.
Heb je eerder een rond gezicht, dan ga je best voor een model met een strak vierkant of hoekig montuur. Dit accentueert de jukbeenderen en laat het gezicht wat langer en slanker lijken.
En langwerpig en eerder smal gelaat staat het best met een zwaarder en breder montuur, eventueel met opvallende accenten. Zo'n model doorbreekt immers de lengte.
Het je uitgesproken jukbeenderen, een breed voorhoofd en hoekige kaken? Ga dan voor een rond montuur. Ronde brillen verzachten de hoekige trekken en maken je gezicht langer. Een vlindermontuur of cateye of ronde zonnebril is ideaal.
Een hartvormig gelaat heeft een breed voorhoofd en brede jukbeenderen in verhouding tot een eerder smallere kin. Ga dan voor een briltype waar de accenten bovenaan liggen. Ook monturen met een dunne omranding, zonder rand of met afgeronde hoeken zijn prima.
Kies de kleur van je montuur naargelang je huids- en haarkleur. Heb je eerder een donkere huidskleur, dan komt een zilveren of gouden montuur mooi uit. Ook felle tinten kunnen. Bleke huidtypes staan mooi met blauw, oranje of rood.
Draag bij extreem zonnig weer ook een hoed met brede rand. Zo worden niet alleen je haren (en je hoofd) maar ook je ogen. En het staat nog leuk ook.
Tussen de regenbuien door konden we toch eindelijk eens onze zonnebril gebruiken. Dus werd het tijd om ook een brilletje te kopen voor mijn kleindochter, want ook haar kleine oogjes moeten beschermd worden.
Maar hoe kies je nu een goede zonnebril.
Een goede zonnebril moet niet alleen beschermen tegen het felle licht maar moet ook zoveel mogelijk uv-stralen filteren. De Europese normen leggen de filterkwaliteit vast. Zo werden 5 categorieën gevormd.
CE 0: biedt geen bescherming tegen de UVA en UVB stralen.
CE 1: is enkel geschikt bij een gesluierde hemel met matig licht.
CE 2: is geschikt voor licht zonnig weer.
CE 3: beter voor zeer zonnig weer zoals aan zee of in de bergen.
CE 4: voor extreem zonnig weer en ten zeerste ongeschikt voor gebruik in het verkeer. Zeer goed voor gebruik in de sneeuw of op wit zand want daar wordt 90% van het zonlicht gereflecteerd.
De kleur van de glazen heeft geen effect op de uv-bescherming, wel op de felle lichtintensiteit.
De grootte van de glazen is eveneens belangrijk. Ze moeten voldoende groot zijn zodat ze je ogen tegen invallende zonnestralen beschermen die van boven, van de zijkant of (door reflectie) van beneden komen. De ideale zonnebril reikt van aan de wenkbrauwen tot de rand van de wangen.
Maar ook de kleur van de glazen is belangrijk. Afhankelijk van de kleur van de glazen worden bepaalde kleuren uit het licht weggefilterd.
Grijsgroene glazen zijn de meest neutrale. Zij houden alle kleuren in dezelfde mate tegen.
Bruine glazen houden meer blauwe kleuren tegen wat een beter contract geeft.
Oranjebruine glazen zorgen dat je geen last hebt van een laagstaande zon of reflecties op het wegdek, terwijl alle signaalkleuren wel goed zichtbaar blijven.
Er bestaan ook polariserende glazen. Wanneer licht op gladde oppervlaktes zoals water, glas, sneeuw of een glad wegdek weerkaatst, ontstaan zowel horizontale als verticale lichtgolven. Gewone glazen laten de horizontale en verticale lichtgolven in gelijke mate door. Polariserende glazen filteren de horizontale lichtgolven weg waardoor het beeld helderder wordt, de natuurlijke kleuren zichtbaar blijven en toch beschermen tegen uv-straling.
Is je gezicht eerder ovaalvormig, dan behoor je tot de gelukkigen die elk model kan dragen. Belangrijk is dat de bril niet breder is dan het breedste deel van je gezicht.
Heb je eerder een rond gezicht, dan ga je best voor een model met een strak vierkant of hoekig montuur. Dit accentueert de jukbeenderen en laat het gezicht wat langer en slanker lijken.
En langwerpig en eerder smal gelaat staat het best met een zwaarder en breder montuur, eventueel met opvallende accenten. Zo'n model doorbreekt immers de lengte.
Het je uitgesproken jukbeenderen, een breed voorhoofd en hoekige kaken? Ga dan voor een rond montuur. Ronde brillen verzachten de hoekige trekken en maken je gezicht langer. Een vlindermontuur of cateye of ronde zonnebril is ideaal.
Een hartvormig gelaat heeft een breed voorhoofd en brede jukbeenderen in verhouding tot een eerder smallere kin. Ga dan voor een briltype waar de accenten bovenaan liggen. Ook monturen met een dunne omranding, zonder rand of met afgeronde hoeken zijn prima.
Kies de kleur van je montuur naargelang je huids- en haarkleur. Heb je eerder een donkere huidskleur, dan komt een zilveren of gouden montuur mooi uit. Ook felle tinten kunnen. Bleke huidtypes staan mooi met blauw, oranje of rood.
Draag bij extreem zonnig weer ook een hoed met brede rand. Zo worden niet alleen je haren (en je hoofd) maar ook je ogen. En het staat nog leuk ook.
maandag 25 juni 2012
Auto
Gisteren heb ik bij mijn ouders door wat oude foto's zitten bladeren en heeft mijn vader heel wat herinneringen opgehaald. Eén ervan ging over zijn eerste autootje, een "juvinquatre" ?!?!?
Ik heb geprobeert om met die benaming wat meer informatie te bekomen via internet ... njet ... nada .. niks te vinden. De volgende keer moet ik toch wat meer details noteren.
Hieronder alvast een fotootje genomen in 1955. Ik heb het ingescande fotootje een beetje geretoucheerd, al blijft het wel onduidelijk.
Ik heb geprobeert om met die benaming wat meer informatie te bekomen via internet ... njet ... nada .. niks te vinden. De volgende keer moet ik toch wat meer details noteren.
Hieronder alvast een fotootje genomen in 1955. Ik heb het ingescande fotootje een beetje geretoucheerd, al blijft het wel onduidelijk.
25.10.2012
Blijkbaar heb ik de naam verkeerd begrepen. Het betreft een Renault Juvaquatre en hierover kan je wel iets terugvinden op internet (al is het niet zoveel)
Het blijkt een autootje te zijn dat werd gebouwd tussen 1937 en 1960. Het prototype werd voorgesteld op het autosalon van Parijs in 1937.
Eindelijk konden de gewone mensen ook eens op vakantie vertrekken en daarvoor hadden ze dus een auto nodig. Renault wou een nieuw model ontwerpen dat aan die behoefte voldeed.
Het model kreeg de naam Juvaquatre. "Juva" komt van het latijn "juventu" en betekent "jong, jeugd".
"Quatre" staat voor het aantal cilinders. De Juvaquatre was dus het autootje voor de jeugd.
Info gevonden op http://juvaquatre.free.fr/juvapage.htm
maandag 18 juni 2012
Spijsverteringsproblemen
Over het algemeen heb ik weinig of geen problemen met de spijsvertering, alleen met tarwe- en melkproducten moet ik opletten. Als ik daar te veel van eet, krijg ik gegarandeerd problemen.
Tarweproducten zoals brood (en dan vooral wit brood) en taart (vooral cake) vormen bollen in mijn darmen, met de onvermijdelijk opstoppingen tot gevolg.
Melkproducten hebben dan weer een gans ander effect. Zo af en toe eens een ijsje, een potje pudding of yoghurt, bechamelsaus bij de maaltijd geven allemaal geen probleem zolang ik ze niet dagelijks eet.
Vroeger was dat allemaal geen probleem, ik kon eten wat ik wou. Maar bij het ouder worden krijgen sommige mensen meer en meer problemen bij het verteren van zuivelproducten. De oorzaak is een toenemende overgevoeligheid aan lactose, een melksuiker, met als gevolg een opgeblazen gevoel, een zware maag.
Vorige week heb ik een doos vanille-ijs gekocht om toch maar een beetje een zomergevoel te hebben. Mmmm, lekker met verse aardbeitjes ... En natuurlijk een mooie portie ... Resultaat: hevige jeuk aan mijn handen .. verschrikkelijk ... Maar ja, ik had het kunnen denken. Gelukkig ging de jeuk over met een antihistaminicum.
Hoe heb ik dat nu ontdekt?
Al heel lang had ik het vermoeden dat mijn problemen met maag en darmen te maken hadden met het soort voedsel dat ik at.
Een doktersbezoek bracht geen oplossing. Ik moest meer vezels eten, meer water drinken, ... Zelfs meer eten werd aangeraden om de stoelgang te bevorderen ... !!!
Dus ben ik, ten einde raad, alles beginnen noteren. Maanden aan een stuk schreef ik alles op wat ik at of dronk en hoe mijn lichaam reageerde.
Zo ontdekte ik dat wit brood, cake, boterkoeken, enz. allemaal zorgden voor verstoppingen. Melkproducten zorgden dan weer voor een opgezwollen buik en winderigheid.
Eén goede raad:
Heb je één of ander spijsverteringsprobleem waar geen duidelijke reden voor te vinden is? Analyseer je voeding en hou de reactie van je lichaam in de gaten. Zo kom je misschien tot de ontdekking dat je een voedingsintolerantie hebt.
Voedingsintolerantie is een mildere vorm van allergie. Je kunt alles eten, doch bepaalde stoffen zijn te vermijden anders krijg je "ongemakken". Bij een voedselallergie reageert het lichaam veel heftiger en moet je de voedingsmiddelen absoluut vermijden.
Gevoeligheid voor een bepaalde voedingsstof is zeer moeilijk te herkennen want het duurt vaak een dag of twee voor een lichaam reageert. Dat is heel anders dan bij een allergie waar je onmiddellijk het effect ziet.
Als je een intolerantie hebt ontdekt, kan je er ook rekening mee houden bij het boodschappen doen. Het is namelijk bij wet verplicht om de volgende 14 allergene ingrediënten te vermelden op de verpakking: gluten, schaaldieren, ei, vis, pinda, soja, melk (en zuivelproducten), schelpvruchten, selderij, mosterd, sesamzaden, sulfieten, weekdieren en lupine.
Want elimineren van de stof is nog altijd de beste remedie.
En het is altijd goed om voldoende vezels te eten. En over vezels heb ik nog het volgende gevonden:
Vezels zijn altijd van plantaardige origine. Je vindt ze uitsluitend in granen, fruit en groenten. Ze worden in de darmen niet of nauwelijks verteerd. Ze geven dus meer volume aan de darm- en stoelganginhoud en versnellen op die manier de transit.
Er zijn 2 soorten vezels:
vezels die oplosbaar zijn in water. Deze vezels vertragen de lediging van de maag, maar versnellen de doortocht door de darmen waar ze een grote hoeveelheid water opslorpen. We vinden ze vooral in haver, gerst, droge groenten (bonen, kikkererwten, linzen), gedroogde vruchten (pruimen, vijgen, abrikozen, dadels,...), fruit (aalbessen, frambozen, bessen, peren en ongeschilde appels, ...) groenten (spruiten, erwtjes, knolselder, broccoli, wortelen, kervel, ui, prinsessenboontjes)
vezels die niet oplosbaar zijn in water. Deze vezels bevatten al een grote hoeveelheid water en vormen dus een zeer goede remedie tegen constipatie. We vinden ze vooral in tarwezemelen, volle granen, graanmengelingen en volkorenproducten.
Tarweproducten zoals brood (en dan vooral wit brood) en taart (vooral cake) vormen bollen in mijn darmen, met de onvermijdelijk opstoppingen tot gevolg.
Melkproducten hebben dan weer een gans ander effect. Zo af en toe eens een ijsje, een potje pudding of yoghurt, bechamelsaus bij de maaltijd geven allemaal geen probleem zolang ik ze niet dagelijks eet.
Vroeger was dat allemaal geen probleem, ik kon eten wat ik wou. Maar bij het ouder worden krijgen sommige mensen meer en meer problemen bij het verteren van zuivelproducten. De oorzaak is een toenemende overgevoeligheid aan lactose, een melksuiker, met als gevolg een opgeblazen gevoel, een zware maag.
Vorige week heb ik een doos vanille-ijs gekocht om toch maar een beetje een zomergevoel te hebben. Mmmm, lekker met verse aardbeitjes ... En natuurlijk een mooie portie ... Resultaat: hevige jeuk aan mijn handen .. verschrikkelijk ... Maar ja, ik had het kunnen denken. Gelukkig ging de jeuk over met een antihistaminicum.
Hoe heb ik dat nu ontdekt?
Al heel lang had ik het vermoeden dat mijn problemen met maag en darmen te maken hadden met het soort voedsel dat ik at.
Een doktersbezoek bracht geen oplossing. Ik moest meer vezels eten, meer water drinken, ... Zelfs meer eten werd aangeraden om de stoelgang te bevorderen ... !!!
Dus ben ik, ten einde raad, alles beginnen noteren. Maanden aan een stuk schreef ik alles op wat ik at of dronk en hoe mijn lichaam reageerde.
Zo ontdekte ik dat wit brood, cake, boterkoeken, enz. allemaal zorgden voor verstoppingen. Melkproducten zorgden dan weer voor een opgezwollen buik en winderigheid.
Eén goede raad:
Heb je één of ander spijsverteringsprobleem waar geen duidelijke reden voor te vinden is? Analyseer je voeding en hou de reactie van je lichaam in de gaten. Zo kom je misschien tot de ontdekking dat je een voedingsintolerantie hebt.
Voedingsintolerantie is een mildere vorm van allergie. Je kunt alles eten, doch bepaalde stoffen zijn te vermijden anders krijg je "ongemakken". Bij een voedselallergie reageert het lichaam veel heftiger en moet je de voedingsmiddelen absoluut vermijden.
Gevoeligheid voor een bepaalde voedingsstof is zeer moeilijk te herkennen want het duurt vaak een dag of twee voor een lichaam reageert. Dat is heel anders dan bij een allergie waar je onmiddellijk het effect ziet.
Als je een intolerantie hebt ontdekt, kan je er ook rekening mee houden bij het boodschappen doen. Het is namelijk bij wet verplicht om de volgende 14 allergene ingrediënten te vermelden op de verpakking: gluten, schaaldieren, ei, vis, pinda, soja, melk (en zuivelproducten), schelpvruchten, selderij, mosterd, sesamzaden, sulfieten, weekdieren en lupine.
Want elimineren van de stof is nog altijd de beste remedie.
En het is altijd goed om voldoende vezels te eten. En over vezels heb ik nog het volgende gevonden:
Vezels zijn altijd van plantaardige origine. Je vindt ze uitsluitend in granen, fruit en groenten. Ze worden in de darmen niet of nauwelijks verteerd. Ze geven dus meer volume aan de darm- en stoelganginhoud en versnellen op die manier de transit.
Er zijn 2 soorten vezels:
vezels die oplosbaar zijn in water. Deze vezels vertragen de lediging van de maag, maar versnellen de doortocht door de darmen waar ze een grote hoeveelheid water opslorpen. We vinden ze vooral in haver, gerst, droge groenten (bonen, kikkererwten, linzen), gedroogde vruchten (pruimen, vijgen, abrikozen, dadels,...), fruit (aalbessen, frambozen, bessen, peren en ongeschilde appels, ...) groenten (spruiten, erwtjes, knolselder, broccoli, wortelen, kervel, ui, prinsessenboontjes)
vezels die niet oplosbaar zijn in water. Deze vezels bevatten al een grote hoeveelheid water en vormen dus een zeer goede remedie tegen constipatie. We vinden ze vooral in tarwezemelen, volle granen, graanmengelingen en volkorenproducten.
maandag 11 juni 2012
Sint Medardus
Wat gisteren begon als een stralende dag, is opnieuw met regen geëindigd. Jammer, maar het was te voorzien. Want:
We zijn er dus nog niet vanaf, van die nattigheid ... van dat herfstweer ...
Tja, in België moet je toch profiteren van het goede weer als het zich voordoet ... dat zijn we gewoon ...
Maar waar komt dat fabeltje vandaan?
Ergens in een parochie werd op Medardusdag een processie gehouden waarin zijn beeld werd meegedragen. Plots begon het zo hard te regenen dat iedereen, van misdienaar tot pastoor, hals over kop naar huis vluchtte. Het Medardusbeeld bleef achter onder een haag langs de weg. Pas na veertig dagen schoot het de dragers te binnen dat Sint Medardus nog steeds buiten stond. Ze gingen hem halen en zodra hij weer op zijn droge plekje in de kerk stond, hield het op met regenen.
Waar? Niet waar? Geen idee ... ik vind het wel een leuk verhaaltje ...
Sint Medardus is de patroonheilige van boeren, wijnbouwers, bierbrouwers en paraplumakers (hoe kan het ook anders ...)
Hij wordt afgebeeld als bisschop (met tabberd, staf en mijter of met mijter en kazuifel) met een boek in zijn hand. Soms zie je ook een adelaar die zijn vleugels boven hem uitspreidt om hem te beschermen tegen de regen ...
Hou dus altijd 7 juni in de gaten. Het weer dat je op 7 juni krijgt, krijg je zes weken lang ...
"Sint Medardus geeft zijn zegen,
met zes weken wind en regen"
We zijn er dus nog niet vanaf, van die nattigheid ... van dat herfstweer ...
Tja, in België moet je toch profiteren van het goede weer als het zich voordoet ... dat zijn we gewoon ...
Maar waar komt dat fabeltje vandaan?
Ergens in een parochie werd op Medardusdag een processie gehouden waarin zijn beeld werd meegedragen. Plots begon het zo hard te regenen dat iedereen, van misdienaar tot pastoor, hals over kop naar huis vluchtte. Het Medardusbeeld bleef achter onder een haag langs de weg. Pas na veertig dagen schoot het de dragers te binnen dat Sint Medardus nog steeds buiten stond. Ze gingen hem halen en zodra hij weer op zijn droge plekje in de kerk stond, hield het op met regenen.
Waar? Niet waar? Geen idee ... ik vind het wel een leuk verhaaltje ...
Sint Medardus is de patroonheilige van boeren, wijnbouwers, bierbrouwers en paraplumakers (hoe kan het ook anders ...)
Hij wordt afgebeeld als bisschop (met tabberd, staf en mijter of met mijter en kazuifel) met een boek in zijn hand. Soms zie je ook een adelaar die zijn vleugels boven hem uitspreidt om hem te beschermen tegen de regen ...
Hou dus altijd 7 juni in de gaten. Het weer dat je op 7 juni krijgt, krijg je zes weken lang ...
zondag 3 juni 2012
Zonne-allergie
Vorig jaar, in Kreta, had mijn zus een ernstige aanval van zonne-allergie. Verschrikkelijk was dat ... voor haar althans ... Overal waar de zon aankon had ze jeuk en van die onderhuidse bobbeltjes.
Een plaatselijke apotheker kon haar helpen met een gel tegen de jeuk en gaf haar ook de raad om volgend jaar (nu dus) gedurende 20 dagen nicotinamide te nemen samen met vit. A.
Nicotinamide ... nooit van gehoord ... dus ... leve het internet ...
Nicotinamide of vit. B3 blijkt 1 van de 8 vitamines te zijn die samen het vitamine B-complex vormen. Deze vitamine speelt een rol bij de stofwisselingsprocessen, draagt bij aan de energievoorziening van de cellen en helpt mee aan een goed werkend zenuwstelsel. Ze is in water oplosbaar. Indien je er teveel van inneemt, wordt dat via de urine uit het lichaam verwijderd.
Ze zijn te vinden in veel soorten voedingsmiddelen zoals in vlees (o.a. lever), vis (o.a. kabeljauw en haring), noten, graanproducten (o.a. bruin brood, biergist - leve de pintjes ;-)), groenten en fruit (o.a. banaan).
Ze hebben een gunstig effect op de spijsvertering en het zenuwstelsel, verbeteren de bloedsomloop, verlagen de cholesterolspiegel, en vooral: ze maken histamine vrij (de stof die verantwoordelijk is voor allergische reacties)
Gezien deze vitamine in bijna alles te vinden is, komt een gebrek niet vaak voor. Hebben we toch een tekort dan is dat vooral te merken aan huiduitslag, droge huid, enz. We hebben dan ook een gevoel van oververmoeidheid, hoofdpijn, depressie en alles wat daarmee samengaat. Dit alles komt voornamelijk doordat de cellen minder energie krijgen en sneller afbreken. Bepaalde functies gaan dan trager of helemaal niet.
Jaarlijks neem ik een kuur met vitamine B en blijkbaar is dat dus niet zo ongezond.
Maar wat is zonneallergie nu eigenlijk.
Zonneallergie of polymorfe lichteruptie of PMLE is een abnormale huidreactie bij blootstelling aan de zon, zonnebank of soms ook aan andere lichtbronnen zoals gloeilampen.
Zonder behandeling en zonder nieuwe blootstelling is er spontane genezing na 7 à 10 dagen.
Wat kan je er zelf aan doen?
Ten eerste kan je heel langzaam, vanaf de eerste zon in maart, beginnen zonnebaden gedurende enkele minuten.
Vermijd de zon tussen 11u en 15u, dan is de UV straling het sterkst.
Draag luchtige lange broeken of rokken en T-shirts of bloezen met lange mouwen.
Gebruik altijd een zonnecrème met hoge beschermingsfactor ten zowel UVA als UVB.
Een plaatselijke apotheker kon haar helpen met een gel tegen de jeuk en gaf haar ook de raad om volgend jaar (nu dus) gedurende 20 dagen nicotinamide te nemen samen met vit. A.
Nicotinamide ... nooit van gehoord ... dus ... leve het internet ...
Nicotinamide of vit. B3 blijkt 1 van de 8 vitamines te zijn die samen het vitamine B-complex vormen. Deze vitamine speelt een rol bij de stofwisselingsprocessen, draagt bij aan de energievoorziening van de cellen en helpt mee aan een goed werkend zenuwstelsel. Ze is in water oplosbaar. Indien je er teveel van inneemt, wordt dat via de urine uit het lichaam verwijderd.
Ze zijn te vinden in veel soorten voedingsmiddelen zoals in vlees (o.a. lever), vis (o.a. kabeljauw en haring), noten, graanproducten (o.a. bruin brood, biergist - leve de pintjes ;-)), groenten en fruit (o.a. banaan).
Ze hebben een gunstig effect op de spijsvertering en het zenuwstelsel, verbeteren de bloedsomloop, verlagen de cholesterolspiegel, en vooral: ze maken histamine vrij (de stof die verantwoordelijk is voor allergische reacties)
Gezien deze vitamine in bijna alles te vinden is, komt een gebrek niet vaak voor. Hebben we toch een tekort dan is dat vooral te merken aan huiduitslag, droge huid, enz. We hebben dan ook een gevoel van oververmoeidheid, hoofdpijn, depressie en alles wat daarmee samengaat. Dit alles komt voornamelijk doordat de cellen minder energie krijgen en sneller afbreken. Bepaalde functies gaan dan trager of helemaal niet.
Jaarlijks neem ik een kuur met vitamine B en blijkbaar is dat dus niet zo ongezond.
Maar wat is zonneallergie nu eigenlijk.
Zonneallergie of polymorfe lichteruptie of PMLE is een abnormale huidreactie bij blootstelling aan de zon, zonnebank of soms ook aan andere lichtbronnen zoals gloeilampen.
Zonder behandeling en zonder nieuwe blootstelling is er spontane genezing na 7 à 10 dagen.
Wat kan je er zelf aan doen?
Ten eerste kan je heel langzaam, vanaf de eerste zon in maart, beginnen zonnebaden gedurende enkele minuten.
Vermijd de zon tussen 11u en 15u, dan is de UV straling het sterkst.
Draag luchtige lange broeken of rokken en T-shirts of bloezen met lange mouwen.
Gebruik altijd een zonnecrème met hoge beschermingsfactor ten zowel UVA als UVB.
zondag 6 mei 2012
Weekendje De Klijte
Terug thuis van een nieuw weekendje weg met de familie.
Zo'n weekendje is voor mij niet alleen een gezellig samenzijn met de familie, ik wil ook wel iets zien. België heeft zoveel mooie en/of interessante kantjes.
Maar eerst was er een BBQ. Gezellig en iedereen vindt wel iets dat hij/zij lust. Alleen het BBQ-toestel zelf liet een beetje te wensen over: met enkele serieuze gaten in de bodem is het niet zo vanzelfsprekend om het vlees mooi gaar te krijgen. En toch is Tom erin geslaagd. Dikke pluim voor de kok!
Zaterdagvoormiddag heb ik een bezoek gebracht aan de Commandobunker op de Kemmelberg.
Eerst dacht ik dat het een overblijfsel was van één van de oorlogen. Niet dus. Deze Commandobunker is een overblijfsel van een heel ander soort oorlog: de Koude Oorlog.
De Koude Oorlog was een periode van conflicten en spanningen, van gewapende vrede tussen voornamelijk de Verenigde Staten en de Sovjet Unie. Zij probeerden elkaar te intimideren op economisch, industrieel, technologisch, sportief, politiek en ideologisch vlak. Resultaat: de Wapenwedloop.
Begin jaren vijftig bouwde het leger in de Kemmelberg een geheime bunker. De Commandobunker Kemmel was het zenuwcentrum van het opperbevel van de Belgische Strijdkrachten tijdens de Koude Oorlog met maar liefst 3 verdiepingen onder de grond.
Pas in 1963 besluit het opperbevel van de Belgische Strijdkrachten om de bunker in te richten als hoofdkwartier in geval van oorlog, conflict of oefening.
Met de val van de Berlijnse Muur in 1989 verloor hij echter zijn directe militaire nut. Aan het begin van de eeuwwisseling kwam de bunker terecht op de lijst van te verkopen militaire domeinen. Maar de site was te waardevol. Zo werd de Commandobunker Kemmel begin 2000 een belangrijke getuige van de Koude Oorlog. Het verduidelijkt het ontstaan van de NAVO en het Warschaupact en legt ook de rol uit van België in de Koude Oorlog.
Voor slechts € 3,00 kan je dat alles bekijken. Op je eigen temp loop je door de gangen en kan je een blik werpen in de verschillende kamers en kamertjes met allerhande apparatuur. Het is net of iedereen net eventjes weg is om een kop koffie en zo kan terug keren. Je krijgt een uniek beeld van hoe het er aan toe ging. Echt de moeite om eens te bekijken.
Nog even een kleine omweg naar de Bunkers van de Lettenberg, een zijheuvel van de Kemmelberg van 97m hoog.
Naar het einde van 1916 beginnen "Britisch Engineers en Tunnellers" op de Kemmelberg (de Britse observatiepost bij uitstek) met het uitgraven van ondergrondse hoofdkwartieren. Zo werkt de "175th Tunnelling Company" tussen 4 april en eind mei 1917 onder de Lettenberg aan een brigadehoofdkwartier. De betonnen bunkers die hiertoe toegang verschaffen zijn nu weer vrijgemaakt. Het betreft 4 schuilplaatsen in gewapend beton en gegoten in grove kiezel op golfplaten met telkens 1 toegang en een vensteropening aan de westzijde. Deze bunkers zijn vrij te bezoeken, alleen de achterliggende commandopost is ingestort en dus niet toegankelijk.
In de namiddag maakten we een wandelingetje naar de top van de Kemmelberg, daar staat het Frans oorlogsmonument: het "Monument aux soldats français" in de volksmond "Den Engel". Dit is één van de belangrijkste monumenten van WOI in de Westhoek. Als je daar de steile helling afdaalt, loopt je recht op het "Ossuaire", het Frans massagraf dat herinnert aan de zowat 5000 Franse gesneuvelden tijdens de Slag om de Kemmelberg.
Nu op weg naar "De Belle Vue" voor een verdiende kop koffie, dit was vroeger de enige herberg boven op de berg. Van heinde en ver kwamen toeristen genieten van het uitzicht. Onderweg zie je links ook nog "De Kinderput" die verwijst naar "De Legende van het Peerdeken Malegijs" (die je kunt lezen op http://legendeswestvlaanderen.homestead.com/Malegijs.html)
's Avonds kregen we een lekkere en verzorgde maaltijd voorgeschoteld. Altijd is er wel iemand die wil trakteren. Zo ook dit jaar.
Na de maaltijd een heuse quiz! De ploegen werden door de quizmaster op een zodanige manier gevormd dat iedere groep ongeveer gelijke kansen had op winnen. De vragen afgevuurd aan een redelijk tempo. De ene vraag was al wat moeilijker/gemakkelijker dan de andere en zo hoort het ook. Met een hapje en een drankje was het reuze gezellig.
Volgende vraag zal ik zeker niet zo vlug vergeten:
Wat is het morseteken voor SMS?
Heb je een Nokia, dan is dat blijkbaar het signaal dat je hoort als je een berichtje ontvangt (als je geen ander deuntje kiest).
En hoe komen ze nu aan deze puntjes en streepjes? Eigenlijk heel logisch:
Eerst was ik er niet echt gerust op. Tenslotte hebben we dit nooit eerder gedaan. Maar alles viel goed mee en ik denk dat iedereen zich goed geamuseerd heeft. Andere jaren zaten we in groepjes spelletjes te spelen, nu speelden allemaal samen 1 groot spel.
Voor herhaling vatbaar zou ik zo zeggen. Maar daar beslis ik natuurlijk niet alleen over.
Op zondag wordt er natuurlijk uitgeslapen en, als naar gewoonte, krijgen we 's middags spaghetti voorgeschoteld. Elk om beurt maken we de saus. Zo is de spaghetti toch ieder jaar weer anders.
Zo'n weekendje is voor mij niet alleen een gezellig samenzijn met de familie, ik wil ook wel iets zien. België heeft zoveel mooie en/of interessante kantjes.
Maar eerst was er een BBQ. Gezellig en iedereen vindt wel iets dat hij/zij lust. Alleen het BBQ-toestel zelf liet een beetje te wensen over: met enkele serieuze gaten in de bodem is het niet zo vanzelfsprekend om het vlees mooi gaar te krijgen. En toch is Tom erin geslaagd. Dikke pluim voor de kok!
Zaterdagvoormiddag heb ik een bezoek gebracht aan de Commandobunker op de Kemmelberg.
Eerst dacht ik dat het een overblijfsel was van één van de oorlogen. Niet dus. Deze Commandobunker is een overblijfsel van een heel ander soort oorlog: de Koude Oorlog.
De Koude Oorlog was een periode van conflicten en spanningen, van gewapende vrede tussen voornamelijk de Verenigde Staten en de Sovjet Unie. Zij probeerden elkaar te intimideren op economisch, industrieel, technologisch, sportief, politiek en ideologisch vlak. Resultaat: de Wapenwedloop.
Begin jaren vijftig bouwde het leger in de Kemmelberg een geheime bunker. De Commandobunker Kemmel was het zenuwcentrum van het opperbevel van de Belgische Strijdkrachten tijdens de Koude Oorlog met maar liefst 3 verdiepingen onder de grond.
Pas in 1963 besluit het opperbevel van de Belgische Strijdkrachten om de bunker in te richten als hoofdkwartier in geval van oorlog, conflict of oefening.
Met de val van de Berlijnse Muur in 1989 verloor hij echter zijn directe militaire nut. Aan het begin van de eeuwwisseling kwam de bunker terecht op de lijst van te verkopen militaire domeinen. Maar de site was te waardevol. Zo werd de Commandobunker Kemmel begin 2000 een belangrijke getuige van de Koude Oorlog. Het verduidelijkt het ontstaan van de NAVO en het Warschaupact en legt ook de rol uit van België in de Koude Oorlog.
Voor slechts € 3,00 kan je dat alles bekijken. Op je eigen temp loop je door de gangen en kan je een blik werpen in de verschillende kamers en kamertjes met allerhande apparatuur. Het is net of iedereen net eventjes weg is om een kop koffie en zo kan terug keren. Je krijgt een uniek beeld van hoe het er aan toe ging. Echt de moeite om eens te bekijken.
Nog even een kleine omweg naar de Bunkers van de Lettenberg, een zijheuvel van de Kemmelberg van 97m hoog.
Naar het einde van 1916 beginnen "Britisch Engineers en Tunnellers" op de Kemmelberg (de Britse observatiepost bij uitstek) met het uitgraven van ondergrondse hoofdkwartieren. Zo werkt de "175th Tunnelling Company" tussen 4 april en eind mei 1917 onder de Lettenberg aan een brigadehoofdkwartier. De betonnen bunkers die hiertoe toegang verschaffen zijn nu weer vrijgemaakt. Het betreft 4 schuilplaatsen in gewapend beton en gegoten in grove kiezel op golfplaten met telkens 1 toegang en een vensteropening aan de westzijde. Deze bunkers zijn vrij te bezoeken, alleen de achterliggende commandopost is ingestort en dus niet toegankelijk.
In de namiddag maakten we een wandelingetje naar de top van de Kemmelberg, daar staat het Frans oorlogsmonument: het "Monument aux soldats français" in de volksmond "Den Engel". Dit is één van de belangrijkste monumenten van WOI in de Westhoek. Als je daar de steile helling afdaalt, loopt je recht op het "Ossuaire", het Frans massagraf dat herinnert aan de zowat 5000 Franse gesneuvelden tijdens de Slag om de Kemmelberg.
Nu op weg naar "De Belle Vue" voor een verdiende kop koffie, dit was vroeger de enige herberg boven op de berg. Van heinde en ver kwamen toeristen genieten van het uitzicht. Onderweg zie je links ook nog "De Kinderput" die verwijst naar "De Legende van het Peerdeken Malegijs" (die je kunt lezen op http://legendeswestvlaanderen.homestead.com/Malegijs.html)
's Avonds kregen we een lekkere en verzorgde maaltijd voorgeschoteld. Altijd is er wel iemand die wil trakteren. Zo ook dit jaar.
Na de maaltijd een heuse quiz! De ploegen werden door de quizmaster op een zodanige manier gevormd dat iedere groep ongeveer gelijke kansen had op winnen. De vragen afgevuurd aan een redelijk tempo. De ene vraag was al wat moeilijker/gemakkelijker dan de andere en zo hoort het ook. Met een hapje en een drankje was het reuze gezellig.
Volgende vraag zal ik zeker niet zo vlug vergeten:
Wat is het morseteken voor SMS?Heb je een Nokia, dan is dat blijkbaar het signaal dat je hoort als je een berichtje ontvangt (als je geen ander deuntje kiest).
En hoe komen ze nu aan deze puntjes en streepjes? Eigenlijk heel logisch:
Eerst was ik er niet echt gerust op. Tenslotte hebben we dit nooit eerder gedaan. Maar alles viel goed mee en ik denk dat iedereen zich goed geamuseerd heeft. Andere jaren zaten we in groepjes spelletjes te spelen, nu speelden allemaal samen 1 groot spel.
Voor herhaling vatbaar zou ik zo zeggen. Maar daar beslis ik natuurlijk niet alleen over.
Op zondag wordt er natuurlijk uitgeslapen en, als naar gewoonte, krijgen we 's middags spaghetti voorgeschoteld. Elk om beurt maken we de saus. Zo is de spaghetti toch ieder jaar weer anders.
zaterdag 28 april 2012
Antwerpen
Gisterenavond heb ik een bezoek gebracht aan het oude stadscentrum van Antwerpen. Onder leiding van een zeer deskundige gids konden we een blik werpen op kleine hoekjes en kantjes. Normaal loop je er zo voorbij, onbewust van de schoonheid die achter de gevels verborgen zit. Een gids weet zulke plekjes liggen en kan je er ook soms enkele leuke anekdotes vertellen.
Maar wat heb ik er nu van onthouden ...
Het eerste dat een enorme indruk heeft nagelaten is de Sint-Annatunnel uit 1933. Deze voetgangers- en fietstunnel op 31m onder de grond verbindt de linkeroever ter hoogte van de Blancefloerlaan met de Sint Jansvliet. Zeker de moeite waard. De toegangspoorten zijn in de typische art deco-stijl. Je gaat naar de 572 m lange tunnel d.m.v. een grote lift of roltrappen. Neem zeker de roltrappen. Deze zijn in hout gemaakt! Kunstig ... had ik nog nooit gezien ... ik wist zelfs niet dat zo iets bestond ... en ik had mijn fototoestel niet mee ... stomweg vergeten ...
Op de Vrijdagsmarkt kan je een bezoek brengen aan het Museum Plantin-Moretus. Dit museum biedt een overzicht van de boekdrukkunst van de vijftiende tot de achttiende eeuw. Op de Vrijdagsmarkt zelf worden nog wekelijks allerlei goederen aangeboden en enkel per opbod verkocht.
Voor het huis in de Pelgrimsstraat 15 kregen we een woordje uitleg over het wel heel bijzondere restaurant ondergebracht in de authentieke 15de eeuwse kelders. In het Breugheliaans restaurant “De Grootte Ganz” wordt met lepel en handen gegeten. Wijn, bier en water worden uit kannen geschonken en drinkt men uit kroezen. De middeleeuwse opzet van dit restaurant is uniek in Antwerpen en wordt levensecht weergegeven. De gerechten worden naar middeleeuws recept bereidt. Bij romantische kaarsverlichting hoort men op de achtergrond zachte renaissance dansmuziek. De kledij van het bedienend personeel en de decoratie lijken uit een schilderij van Breughel genomen te zijn.
Het huis zelf werd ingericht met 13e eeuws meubilair en kan als museum bezocht worden.
De Vlaeykensgang is een steegje uit de zestiende eeuw. Eén stap in de Vlaeykensgang en je bent in een andere tijd, een andere wereld. Zelfs de geluiden van de moderne stad dringen niet door tot deze wirwar van steegjes en gangetjes. Deze geheime straat verbindt de Hoogstraat, de Oude Korenmarkt en Pelgrimsstraat met elkaar.
Oorspronkelijk waren hier 11 huisjes gevestigd. In vroeger tijden moest men belasting betalen op de gevel aan de straatkant. Deze 11 huisjes hadden maar 3 kleine geveltjes die net groot genoeg waren om een deur in te maken. Dus konden ze de belasting op deze 3 geveltjes delen door 11 ...
Nu is het hier rustig wonen. Eten kan je o.a. in het restaurant "Sir Anthony Van Dyck" of "De Groote Witte Arend". (werp ook eens een blik in het kapelletje met zijn kunstig uitgesneden altaar)
De naam Vlaeykens komt waarschijnlijk van een bakkerij (vlaai = taart). Volgens de gids kon de naam ook afkomstig zijn van de "vlaeyen" of oorvijgen die men er uitdeelde ...
De O.L.Vrouw Kathedraal mocht zeker niet ontbreken op onze wandeling. De noordelijke toren is de enige toren die voltooid werd. Zij doet tevens dienst als belforttoren. Het zou de meest elegante toren zijn en dat zou mij echt niet verwonderen. Ze is werkelijk kunstig gemaakt en is het zeker waard om even bij stil te staan en in alle rust te bewonderen.
Op het pleintje voor de kathedraal zie je nog 2 andere monumenten: het putteke van Quinten Matsijs en de gedenksteen voor "Nello & Patrasch". Dit verhaal van een arme weesjongen Nello en zijn hond Patrasch is vooral bekend in Japan. Het verhaal speelt zich voornamelijk af in en rond de kathedraal. Heel wat Japanse toeristen willen dus op de foto met de kathedraal en/of het monument dat werd opgericht.
Dit doet mij een beetje denken aan "L'oiseau Bleu", een ander verhaal dat heel erg bekend is buiten onze grenzen maar door ons amper gekend.
Ook in Antwerpen staat het stadhuis op de Grote Markt. Dit mooie gebouw is versierd met de talrijke vlaggen van de landen die in Antwerpen een consul hebben. Deze consuls, die de commerciële band verzorgen tussen hun moederland en België, oefenen veelal zelf een handelsbedrijf uit zoals vb wijnhandelaar.
Pittig detail: boven in de gevel staat een madonna met kind. Ze is ietsje te groot voor de nis, dus moesten ze haar kroontje schuin op haar hoofd zetten. Vandaar haar naam: "de zatte madonna".
Voor het stadhuis staat de Brabofontein. De legende van Brabo gaat over de reus Antigoon, die de hand van onwillige tolbetalers afhakte en deze in de Schelde wierp. Brabo doodde de reus en hakte eveneens zijn hand af, die hij in de rivier gooide.
Pittig detail: Brabo gooit de hand richting stad, de Schelde ligt achter hem. Moest hij toch proberen om de hand in de Schelde te werpen, zou die terecht komen in het kabinet van de burgemeester ...
In het geografische middelpunt van de stad bouwden de Jezuïeten hun kerk, de Sint-Carolus Borromeuskerk, annex kloostergebouw. De bouw werd begonnen in 1615 en slechts 6 jaar later, in 1621 dus, was de kerk al af. Dat was buitengewoon vlug. Normaal bouwen ze tientallen jaren aan een kerk. De barokke kerk zelf schijnt een bezoekje meer dan waard te zijn. Maar gezien er een dienst bezig was, konden we uiteraard niet binnen gaan. Vanop het charmante pleintje voor de kerk heb je niet alleen een mooi zicht op de gevel van de kerk, maar ook op het standbeeld van Hendrik Conscience.
In de gevel ook een schild met het monogram IHS (= Iesus Hominum Salvator = Jezus redder der mensen). Dit monogram werd vooral gebruikt door de welgestelde katholieke orde der Jezuïeten.
Rond het monogram zie je standbeelden van de 4 evangelisten: Johannes (met een arend), Mattheus (met een mens), Marcus (met een leeuw) en Lucas (met een stier).
Pittig detail: boven in de gevel zie je de buste van de Heilige Ignacius. Alleen is hij op het ogenblik van de bouw van de kerk nog niet heilig verklaard. Deze "trofee" hangt hem letterlijk boven het hoofd. Twee engeltjes houden het aureool dus verder boven zijn hoofd.
Nu was het tijd voor een pauze met ... een "bolleke" natuurlijk.
Het café Quinten Matsijs (Moriaanstraat 17) is de oudste herberg van de stad. Het pand gaat terug tot 1565 en is na meer dan 430 jaar nog altijd een café waar de kraan loopt en de tijd stilstaat (volgens Jos Vandeloo). De "Quinten" was ook het stamcafé van o.a. Willem Elsschot van wie er enkele gedichten aan de muur hangen.
Hier konden we in alle rust pauzeren bij een "bolleke" natuurlijk en een stukje "gezoden worst". Het "bolleke" is een amberkleurig biertje dat zich laat smaken. De "gezoden worst" is een typisch Antwerpse worst. De naam is afgeleid van het werkwoord ‘zieden’, wat ‘koken’ betekent. De gekookte witte worst bestaat uit gemalen en gekruid varkensvlees, ondergedompeld in een heldere gelei. De worst kan zowel koud als warm gegeten worden en smaakt extra lekker met wat mosterd.
Daarna gingen we op zoek naar een pagaddertoren. Dit zou een uitkijktoren zijn die door de reders werd gebruikt om hun schepen te zien aankomen.
De naam “pagadder" is afgeleid van het Spaanse woord “pagadores". Dit waren de betaalmeesters van de soldij voor de Spanjaarden die in Antwerpen gelegerd waren en die te klein van stuk waren om deel te nemen aan de gevechten. Vandaar de latere bijnaam voor kleine kinderen die nu nog gebruikt wordt: “pagadders".
Er zouden slechts 4 pagaddertorens overgebleven zijn: in de Wisselstraat (de Mooren-toren, te vinden in een privétuin), in de Oude Beurs (in de tuin van Hotel Rubens), in de Spanjepandsteeg (op het binnenplein van het huis "Den Rijn") en in de Heilig Geeststraat (in de privétuin van Guido Derckx, restaurateur van de kathedraal van Antwerpen).
Het Vleeshuis is het voormalig gildehuis van de slagers. In de middeleeuwen ontstonden er verkoopsgebouwen voor verkopers om hen de mogelijkheid te geven op een overdekte plaats handel te drijven. Dit Vleeshuis werd gebouwd tussen 1501 en 1504 en is opgetrokken in rode baksteen en witte zandsteen. Het bood ruimte aan 62 slagers, vergaderruimtes en opslagplaatsen. Nu is het een museum.
Als we langs de linkerkant van het gebouw verder lopen, vinden we een "Poesjenellenkelder". Hier werden toneelstukjes opgevoerd d.m.v. houten poppen.
Daar tegenover kan je nog een restant zien van de oude gracht. Deze werd dichtgemaakt en werd een straatje dat de naam Burchtgracht kreeg.
De gids wist ons nog de oorsprong van het woord "beurs" uit te leggen:
In het begin van de 13e eeuw woonde in Brugge een familie Van Der Beurse die in hun herberg een lokaal ter beschikking stelden aan handelaars om er in alle rust hun transacties te kunnen uitvoeren.
(dit "Huis Ter Beurze" gelegen in de Vlamingstraat op nr. 35 bestaat nog altijd)
Later gingen de handelaars naar "de beurs" (afkorting van "Van Der Beurse" of "Huize Ter Beurze").
Nog later werd een speciaal gebouw opgetrokken om handelstransacties uit te voeren en kreeg dit gebouw de naam "Beurs". Ook in andere werd het woord overgenomen: Frankrijk: la Bourse, Duitsland: Die Börse, Italië: Borsa
Maar wat heb ik er nu van onthouden ...
Het eerste dat een enorme indruk heeft nagelaten is de Sint-Annatunnel uit 1933. Deze voetgangers- en fietstunnel op 31m onder de grond verbindt de linkeroever ter hoogte van de Blancefloerlaan met de Sint Jansvliet. Zeker de moeite waard. De toegangspoorten zijn in de typische art deco-stijl. Je gaat naar de 572 m lange tunnel d.m.v. een grote lift of roltrappen. Neem zeker de roltrappen. Deze zijn in hout gemaakt! Kunstig ... had ik nog nooit gezien ... ik wist zelfs niet dat zo iets bestond ... en ik had mijn fototoestel niet mee ... stomweg vergeten ...
Op de Vrijdagsmarkt kan je een bezoek brengen aan het Museum Plantin-Moretus. Dit museum biedt een overzicht van de boekdrukkunst van de vijftiende tot de achttiende eeuw. Op de Vrijdagsmarkt zelf worden nog wekelijks allerlei goederen aangeboden en enkel per opbod verkocht.
Voor het huis in de Pelgrimsstraat 15 kregen we een woordje uitleg over het wel heel bijzondere restaurant ondergebracht in de authentieke 15de eeuwse kelders. In het Breugheliaans restaurant “De Grootte Ganz” wordt met lepel en handen gegeten. Wijn, bier en water worden uit kannen geschonken en drinkt men uit kroezen. De middeleeuwse opzet van dit restaurant is uniek in Antwerpen en wordt levensecht weergegeven. De gerechten worden naar middeleeuws recept bereidt. Bij romantische kaarsverlichting hoort men op de achtergrond zachte renaissance dansmuziek. De kledij van het bedienend personeel en de decoratie lijken uit een schilderij van Breughel genomen te zijn.
Het huis zelf werd ingericht met 13e eeuws meubilair en kan als museum bezocht worden.
De Vlaeykensgang is een steegje uit de zestiende eeuw. Eén stap in de Vlaeykensgang en je bent in een andere tijd, een andere wereld. Zelfs de geluiden van de moderne stad dringen niet door tot deze wirwar van steegjes en gangetjes. Deze geheime straat verbindt de Hoogstraat, de Oude Korenmarkt en Pelgrimsstraat met elkaar.
Oorspronkelijk waren hier 11 huisjes gevestigd. In vroeger tijden moest men belasting betalen op de gevel aan de straatkant. Deze 11 huisjes hadden maar 3 kleine geveltjes die net groot genoeg waren om een deur in te maken. Dus konden ze de belasting op deze 3 geveltjes delen door 11 ...
Nu is het hier rustig wonen. Eten kan je o.a. in het restaurant "Sir Anthony Van Dyck" of "De Groote Witte Arend". (werp ook eens een blik in het kapelletje met zijn kunstig uitgesneden altaar)
De naam Vlaeykens komt waarschijnlijk van een bakkerij (vlaai = taart). Volgens de gids kon de naam ook afkomstig zijn van de "vlaeyen" of oorvijgen die men er uitdeelde ...
De O.L.Vrouw Kathedraal mocht zeker niet ontbreken op onze wandeling. De noordelijke toren is de enige toren die voltooid werd. Zij doet tevens dienst als belforttoren. Het zou de meest elegante toren zijn en dat zou mij echt niet verwonderen. Ze is werkelijk kunstig gemaakt en is het zeker waard om even bij stil te staan en in alle rust te bewonderen.
Op het pleintje voor de kathedraal zie je nog 2 andere monumenten: het putteke van Quinten Matsijs en de gedenksteen voor "Nello & Patrasch". Dit verhaal van een arme weesjongen Nello en zijn hond Patrasch is vooral bekend in Japan. Het verhaal speelt zich voornamelijk af in en rond de kathedraal. Heel wat Japanse toeristen willen dus op de foto met de kathedraal en/of het monument dat werd opgericht.
Dit doet mij een beetje denken aan "L'oiseau Bleu", een ander verhaal dat heel erg bekend is buiten onze grenzen maar door ons amper gekend.
Ook in Antwerpen staat het stadhuis op de Grote Markt. Dit mooie gebouw is versierd met de talrijke vlaggen van de landen die in Antwerpen een consul hebben. Deze consuls, die de commerciële band verzorgen tussen hun moederland en België, oefenen veelal zelf een handelsbedrijf uit zoals vb wijnhandelaar.
Pittig detail: boven in de gevel staat een madonna met kind. Ze is ietsje te groot voor de nis, dus moesten ze haar kroontje schuin op haar hoofd zetten. Vandaar haar naam: "de zatte madonna".
Voor het stadhuis staat de Brabofontein. De legende van Brabo gaat over de reus Antigoon, die de hand van onwillige tolbetalers afhakte en deze in de Schelde wierp. Brabo doodde de reus en hakte eveneens zijn hand af, die hij in de rivier gooide.
Pittig detail: Brabo gooit de hand richting stad, de Schelde ligt achter hem. Moest hij toch proberen om de hand in de Schelde te werpen, zou die terecht komen in het kabinet van de burgemeester ...
In het geografische middelpunt van de stad bouwden de Jezuïeten hun kerk, de Sint-Carolus Borromeuskerk, annex kloostergebouw. De bouw werd begonnen in 1615 en slechts 6 jaar later, in 1621 dus, was de kerk al af. Dat was buitengewoon vlug. Normaal bouwen ze tientallen jaren aan een kerk. De barokke kerk zelf schijnt een bezoekje meer dan waard te zijn. Maar gezien er een dienst bezig was, konden we uiteraard niet binnen gaan. Vanop het charmante pleintje voor de kerk heb je niet alleen een mooi zicht op de gevel van de kerk, maar ook op het standbeeld van Hendrik Conscience.
In de gevel ook een schild met het monogram IHS (= Iesus Hominum Salvator = Jezus redder der mensen). Dit monogram werd vooral gebruikt door de welgestelde katholieke orde der Jezuïeten.
Rond het monogram zie je standbeelden van de 4 evangelisten: Johannes (met een arend), Mattheus (met een mens), Marcus (met een leeuw) en Lucas (met een stier).
Pittig detail: boven in de gevel zie je de buste van de Heilige Ignacius. Alleen is hij op het ogenblik van de bouw van de kerk nog niet heilig verklaard. Deze "trofee" hangt hem letterlijk boven het hoofd. Twee engeltjes houden het aureool dus verder boven zijn hoofd.
Nu was het tijd voor een pauze met ... een "bolleke" natuurlijk.
Het café Quinten Matsijs (Moriaanstraat 17) is de oudste herberg van de stad. Het pand gaat terug tot 1565 en is na meer dan 430 jaar nog altijd een café waar de kraan loopt en de tijd stilstaat (volgens Jos Vandeloo). De "Quinten" was ook het stamcafé van o.a. Willem Elsschot van wie er enkele gedichten aan de muur hangen.
Hier konden we in alle rust pauzeren bij een "bolleke" natuurlijk en een stukje "gezoden worst". Het "bolleke" is een amberkleurig biertje dat zich laat smaken. De "gezoden worst" is een typisch Antwerpse worst. De naam is afgeleid van het werkwoord ‘zieden’, wat ‘koken’ betekent. De gekookte witte worst bestaat uit gemalen en gekruid varkensvlees, ondergedompeld in een heldere gelei. De worst kan zowel koud als warm gegeten worden en smaakt extra lekker met wat mosterd.
Daarna gingen we op zoek naar een pagaddertoren. Dit zou een uitkijktoren zijn die door de reders werd gebruikt om hun schepen te zien aankomen.
De naam “pagadder" is afgeleid van het Spaanse woord “pagadores". Dit waren de betaalmeesters van de soldij voor de Spanjaarden die in Antwerpen gelegerd waren en die te klein van stuk waren om deel te nemen aan de gevechten. Vandaar de latere bijnaam voor kleine kinderen die nu nog gebruikt wordt: “pagadders".
Er zouden slechts 4 pagaddertorens overgebleven zijn: in de Wisselstraat (de Mooren-toren, te vinden in een privétuin), in de Oude Beurs (in de tuin van Hotel Rubens), in de Spanjepandsteeg (op het binnenplein van het huis "Den Rijn") en in de Heilig Geeststraat (in de privétuin van Guido Derckx, restaurateur van de kathedraal van Antwerpen).
Het Vleeshuis is het voormalig gildehuis van de slagers. In de middeleeuwen ontstonden er verkoopsgebouwen voor verkopers om hen de mogelijkheid te geven op een overdekte plaats handel te drijven. Dit Vleeshuis werd gebouwd tussen 1501 en 1504 en is opgetrokken in rode baksteen en witte zandsteen. Het bood ruimte aan 62 slagers, vergaderruimtes en opslagplaatsen. Nu is het een museum.
Als we langs de linkerkant van het gebouw verder lopen, vinden we een "Poesjenellenkelder". Hier werden toneelstukjes opgevoerd d.m.v. houten poppen.
Daar tegenover kan je nog een restant zien van de oude gracht. Deze werd dichtgemaakt en werd een straatje dat de naam Burchtgracht kreeg.
De gids wist ons nog de oorsprong van het woord "beurs" uit te leggen:
In het begin van de 13e eeuw woonde in Brugge een familie Van Der Beurse die in hun herberg een lokaal ter beschikking stelden aan handelaars om er in alle rust hun transacties te kunnen uitvoeren.
(dit "Huis Ter Beurze" gelegen in de Vlamingstraat op nr. 35 bestaat nog altijd)
Later gingen de handelaars naar "de beurs" (afkorting van "Van Der Beurse" of "Huize Ter Beurze").
Nog later werd een speciaal gebouw opgetrokken om handelstransacties uit te voeren en kreeg dit gebouw de naam "Beurs". Ook in andere werd het woord overgenomen: Frankrijk: la Bourse, Duitsland: Die Börse, Italië: Borsa
maandag 23 april 2012
Hooikoorts
Aprilse grillen ... we hebben er de laatste tijd meer dan genoeg van gehad ... compleet met hagelbuien en rukwinden ... alleen mensen die allergische zijn aan stuifmeel vinden dit weer misschien niet zo erg.
Want hoe regenachtiger het weer, hoe minder pollen. Hoe zonniger het weer, hoe meer pollen.
Kriebels in de neus en ogen, niesbuien, waterige neusloop en een verstopte neus, iedereen die last heeft van hooikoorts herkent de symptomen. En zolang de bomen en planten stuifmeel produceren, kan wie allergisch is er last van hebben. Gelukkig ben je niet overgevoelig voor alle pollen, maar voor een bepaalde pollensoort of -soorten. Het is dus heel belangrijk om te weten op welke pollen je allergisch reageert zodat je tijdig maatregelen kunt nemen.
Testen op allergie kan door:
- een huidtest: op de binnenkant van de arm of op de rug wordt een kleine concentratie allergenen ingebracht.
- een bloedanalyse: er wordt nagegaan of er zich in het bloed antilichamen tegen bepaalde allergenen bevinden.
- een provocatietest: heb je een vermoeden van een bepaalde allergie, let dan goed op de reactie van je lichaam bij blootstelling aan een bepaalde stof (anders dan wanneer ze er niet is?)
En wanneer je weet aan welke stoffen je allergisch bent, kan je ze ook zoveel mogelijk vermijden.
Een hulpmiddel daarbij is de pollenkalender. Hieronder een voorbeeld van zo'n pollenkalender.
Slaap niet met open raam en zet geen bloemen of bloeiende takken in huis. Huisdieren kunnen d.m.v. hun vacht ook pollen verspreiden!
Heb je toch een allergie-aanval, wrijf dan niet in de ogen, maar leg een kompres met een nat washandje om de jeuk te verlichten. Helpt een nat washandje niet, dan kan je ook oogdruppels gebruiken.
Voor volwassenen is dit al geen pretje (het is niet pijnlijk, maar wel onaangenaam), voor kinderen is het nog lastiger. Kinderen hebben veelal een hekel aan oogdruppels en knijpen hun oogjes stevig dicht. Laat het kind het hoofd achterover houden en zeg dat het de ogen mag dichtknijpen. Laat een druppeltje vallen precies in de binnenste ooghoek en zeg dan dat de oogjes weer open mogen. Het grootste deel van de vloeistof komt op die manier toch op de plaats van bestemming.
Allergie is een overgevoeligheid voor een bepaalde stof gecombineerd met een ongewoon hevige reactie van het immuunsysteem.
De klassieker onder de geneesmiddelen is een antihistaminicum. Het schakelt de stof uit die in het lichaam uiteindelijk de allergische reactie op gang moet brengen en onderhouden: het histamine. Je hebt ze in pilvorm, maar ook in neusspray. Zo zit het antihistaminicum onmiddellijk op de plaats waar het probleem zich voordoet zonder een omweg te moeten maken langs het spijsverteringsstelsel en de bloedsomloop.
Je kunt eventueel af raken van je allergie dmv immunotherapie. Dit is onder doktersbegeleiding blootgesteld worden aan steeds groter wordende hoeveelheden van de allergene stof. Een proces dat soms tot 4 jaar kan duren.
Heb je veel last van allergieaanvallen? Ga op tijd naar de arts, of vraag raad aan de apotheker. Ze kunnen je zeker helpen, zowel preventief als tijdens een allergie-aanval.
Want hoe regenachtiger het weer, hoe minder pollen. Hoe zonniger het weer, hoe meer pollen.
Kriebels in de neus en ogen, niesbuien, waterige neusloop en een verstopte neus, iedereen die last heeft van hooikoorts herkent de symptomen. En zolang de bomen en planten stuifmeel produceren, kan wie allergisch is er last van hebben. Gelukkig ben je niet overgevoelig voor alle pollen, maar voor een bepaalde pollensoort of -soorten. Het is dus heel belangrijk om te weten op welke pollen je allergisch reageert zodat je tijdig maatregelen kunt nemen.
Testen op allergie kan door:
- een huidtest: op de binnenkant van de arm of op de rug wordt een kleine concentratie allergenen ingebracht.
- een bloedanalyse: er wordt nagegaan of er zich in het bloed antilichamen tegen bepaalde allergenen bevinden.
- een provocatietest: heb je een vermoeden van een bepaalde allergie, let dan goed op de reactie van je lichaam bij blootstelling aan een bepaalde stof (anders dan wanneer ze er niet is?)
En wanneer je weet aan welke stoffen je allergisch bent, kan je ze ook zoveel mogelijk vermijden.
Een hulpmiddel daarbij is de pollenkalender. Hieronder een voorbeeld van zo'n pollenkalender.
Nog enkele tips:
Ga je op vakantie, houd dan rekening met je pollengevoeligheid. Doorgaans is een vakantie aan zee een heel goed idee omdat zeelucht zeer arm aan pollen is.
Voor een wandeling kan ook de periode van de dag kan een rol spelen. Plan je wandeling in de vroege ochtend of in de late avond. Ook na een regenbui zit er bijna geen stuifmeel in de lucht.Slaap niet met open raam en zet geen bloemen of bloeiende takken in huis. Huisdieren kunnen d.m.v. hun vacht ook pollen verspreiden!
Heb je toch een allergie-aanval, wrijf dan niet in de ogen, maar leg een kompres met een nat washandje om de jeuk te verlichten. Helpt een nat washandje niet, dan kan je ook oogdruppels gebruiken.
Voor volwassenen is dit al geen pretje (het is niet pijnlijk, maar wel onaangenaam), voor kinderen is het nog lastiger. Kinderen hebben veelal een hekel aan oogdruppels en knijpen hun oogjes stevig dicht. Laat het kind het hoofd achterover houden en zeg dat het de ogen mag dichtknijpen. Laat een druppeltje vallen precies in de binnenste ooghoek en zeg dan dat de oogjes weer open mogen. Het grootste deel van de vloeistof komt op die manier toch op de plaats van bestemming.
Allergie is een overgevoeligheid voor een bepaalde stof gecombineerd met een ongewoon hevige reactie van het immuunsysteem.
De klassieker onder de geneesmiddelen is een antihistaminicum. Het schakelt de stof uit die in het lichaam uiteindelijk de allergische reactie op gang moet brengen en onderhouden: het histamine. Je hebt ze in pilvorm, maar ook in neusspray. Zo zit het antihistaminicum onmiddellijk op de plaats waar het probleem zich voordoet zonder een omweg te moeten maken langs het spijsverteringsstelsel en de bloedsomloop.
Je kunt eventueel af raken van je allergie dmv immunotherapie. Dit is onder doktersbegeleiding blootgesteld worden aan steeds groter wordende hoeveelheden van de allergene stof. Een proces dat soms tot 4 jaar kan duren.
Heb je veel last van allergieaanvallen? Ga op tijd naar de arts, of vraag raad aan de apotheker. Ze kunnen je zeker helpen, zowel preventief als tijdens een allergie-aanval.
maandag 26 maart 2012
Amsterdam
De kleine nederzetting Amstelerdam groeide uit tot een wereldstad.Je kunt haar op verschillende manieren bereiken maar wij besloten om de weg te nemen langs de eilanden. Da's rustiger dan langs Antwerpen en Rotterdam zijn we zonder noemenswaardige problemen gepasseerd. Ondertussen konden we ook de Deltawerken eens te bekijken. Die had ik nog nooit gezien.
Uit een studie in 1937 bleek dat de regio niet echt veilig was bij hoge waterstanden en besloten de Nederlanders om maatregelen te nemen. De watersnoodramp van 1953 waarbij 150.000 ha onder water kwam te staan en 1835 mensen het leven lieten versnelde de werken.
Op de foto zie je de Oosterscheldedam.
meer info op www.deltawerken.com
Het was eigenlijk de bedoeling om Keukenhof te bezoeken, maar we vreesden dat de tulpen nog niet in bloei stonden. Dus zijn we doorgereden naar Volendam. Een leuk klein stadje aan het Markermeer (ligt onderaan het IJsselmeer). Het was een mooie heldere dag met veel zonneschijn en we hebben volop genoten van het mooie uitzicht en de lekkere appeltaart met koffie.
In de late namiddag zijn we dan doorgereden naar het hotel. Het Tulip Inn Amsterdam Riverside is gelegen buiten het stadscentrum langs de Gaasp. Alhoewel het langs een drukke weg ligt, was het er buitengewoon rustig. We hebben absoluut geen last gehad van het verkeer.
Wat wel op mijn zenuwen kon werken was het geluid van de dichtslaande kamerdeuren. Die sloegen altijd dicht met een daverende knal. En toch slaagden sommige mensen erin om de kamerdeur zachtjes te sluiten, dat heb ik zelf gezien. Maar anderen ... 's morgens is dat geen aangename manier om wakker te worden ...
Op zaterdag stond Amsterdam-city op het programma. Ik had op voorhand heel wat informatie verzameld over wat er zoal te zien is. Via internet is dat tegenwoordig "een fluitje van een cent". Kijk maar op www.iamsterdam.com.
Met de metro stonden we in 15 minuutjes voor het Centraal Station, één van de oude toegangspoorten tot de stad. Net als veel andere gebouwen in Amsterdam werd het gebouwd op houten palen, 8.687 stuks om precies te zijn. In de gevel van het middendeel staat o.a. een afbeelding van de volkeren van de wereld die met hun producten hulde brengen aan de Amsterdamse Stedemaagd.
Via het Damrak kom je zo voorbij de Beurs van Berlage tot op de Dam waar je een mooi zicht hebt op het Koninklijk Paleis. Rechts van het Paleis staat De Nieuwe Kerk waar alle Nederlandse vorsten/vorstinnen werden gekroond. De kerk zelf is ondertussen een museum geworden en kan enkel bezocht worden mits betaling.
Werp ondertussen ook eens een blik op de prachtige gevel van het Magna Plaza: een modern winkelcentrum achter een buitengewone gevel.
Als de Dam het kloppende hart van Amsterdam is, dan is het Damrak de levensader. Van hieruit werd Amsterdam en de rest van het land bevoorraad door de grote schepen van de Verenigde Oost-Indische Compagnie of VOC (in 1602 opgericht om de overzeese handel te verbeteren). De grote schepen bleven voor anker liggen in de grote baai voor Amsterdam terwijl kleine vrachtschuiten de goederen van en naar de pakhuizen op het Damrak brachten.
Daarna ging het richting "Chinatown". Chinatown ligt binnen de driehoek Stormsteeg, Gelderse Kade en Zeedijk.
De eerste Chinezen die zich in Amsterdam vestigden werkten op de grote passagiersschepen. Later openden ze er hun eethuisjes en vormden zo "Chinatown". Zelfs de straatnaambordjes zijn in het Nederlands en in het Chinees. Hier staat ook de grootste Boeddhistische tempel van Europa, de Fo Guang Shan He Hua Tempel gebouwd in de traditionele Chinese paleisstijl. Voor de bouw zijn speciale dakpannen en ornamenten uit China overgevlogen.
Gezien de zeelui vroeger in deze wijk aan land gingen, is het ook te verwachten dat de meisjes van plezier hier te vinden zijn. Inderdaad midden in deze wijk ligt de rosse buurt met in het centrum de oudste kerk van Amsterdam, de Oude Kerk. Het is een zeer kleurrijke buurt.
Tussen de kleine vensterdeurtjes (met "dame") kan je gemakkelijk winkeltjes vinden waar je zomaar drugs kunt kopen. Voor mij was dat toch eventjes een shock. Drugs zijn nu niet bepaald "bevorderlijk" voor de gezondheid van lichaam en geest en toch kan je die hier vrij kopen. Er zijn zelfs enkele winkeltjes met zaadjes om zelf cannabis te kweken ...
En midden in deze buurt, in de Barndesteeg ... een klooster ... Al sinds 1462 konden de "dames van lichte zeden" hier terecht als ze spijt kregen van hun huidige bestaan.
Aangekomen op de Nieuwmarkt was het tijd voor een pauze.
De Nieuwmarkt werd gecreëerd in 1614 door een deel van de grachten te dempen.
Hier staat onder andere de Waag, een gebouw met een zeer gevarieerd verleden.
De Waag werd in 1488 gebouwd als deel van de stadsmuren. In vredestijd werden de torens gebruikt als gevangenis.
In de 17e eeuw werd het gebouw omgevormd tot waag. Om een eerlijke handel te bevorderen werden handelaren verplicht om hun producten in de stadswaag te laten wegen.
Later werd het ingericht als museum en nu kan je er een glaasje drinken.
Het terras zat echter overvol. Maar op de Klovernierburgwal, op het terras van de Temple Bar (een Ierse pub) was nog een tafeltje vrij aan de rand van het water.
Wat verder op de Kloveniersburgwal vind je nummer 26, beter gekend als het Kleine Trippenhuis of het Huis van de koetsier van de heer Trip. Dit kleine huisje is slechts 2,44m breed.Aan de overkant van het water vind je op nummer 29 het Trippenhuis. Met zijn 22m het breedste woonhuis van Amsterdam. Het werd in 1660 gebouwd door de broers Lodewijk en Hendrick Trip.
De legende wil dat de koetsier op een dag verzuchtte: "Ach, ik zou al gelukkig zijn met een huis dat zo breed is als de voordeur van mijn meester". De heer Trip hoorde dat en zorde ervoor dat zijn koetsier zo'n huis kreeg.
Ondertussen waren we wel al moe gewandeld. Genoeg foto's van mooie plekjes, gebouwen, sfeerbeelden, ... tijd voor iets anders ...
En dat werd een cocktail ... jawel ... in de bar van het American Hotel ...
En daarna gewoon de andere deur binnen om een maaltijd te bestellen. In het prachtige art-deco interieur van het American Hotel heerste een gezellige drukte. Dit is blijkbaar een plaats waar ook de doorsnee Amsterdammer zich goed voelt.
Het eten was verzorgt en lekker en zeker niet prijzig. Ik vond het een goede verhouding prijs/kwaliteit.
Zondag ... uitchecken en wegwezen ...
Maar op een rustig tempo, want het is tenslotte toch een "mini-vakantie".
We hebben besloten om een middagpauze te nemen in Delft. Nog zo'n leuk stadje waar het heerlijk is om in rond te slenteren. Een stadje met veel fotogenieke plekjes.
Op het marktplein vond ik ook een winkeltje vol mini-bolletjes kaas in allerlei smaken. Vooral deze met pesto en komijn vielen in mijn smaak, al was de belegen geitenkaas zeker ook de moeite waard. Ik kon het niet laten en heb een aantal bolletjes meegebracht. En, raar maar waar, zo ver in Nederland kon ik betalen met mijn bankkaart (neen, geen kredietkaart, wel de gewone bankkaart). En heb je later nog zin in die speciale kaasjes, bestel ze gewoon online via www.henriwillig.com en ze worden opgestuurd. Geen idee echter wat dat grapje kost.
Het was ondertussen middag geworden en, al hadden we geen behoefte aan een volledige maaltijd, de kom lekkere verse soep met knapperig gebakken brood liet zich smaken.
Middelburg, een ander charmant stadje op een boogscheut van Gent.
Op een terrasje op de markt, in het zonnetje genieten van een lekkere thee met gebak.
Deze keer een soort bolus gemaakt van koekenbrooddeeg met veel kaneel die na het bakken bestrooid werd met bruine kandijsuiker. Je krijgt er een klein vlootje boter bij.
Wedden dat zo'n bolus nog lekkerder smaakt als hij lichtjes opgewarmd wordt zodat de boter zachtjes smelt en zich langzaam verdeeld over de koek ... mmmmmmm ...
Al genietend van het zonnetje konden we de kauwen observeren die dichterbij kwamen om kruimeltjes te zoeken. Dat mussen en duiven rond en op terrasjes zoeken naar voedsel heb ik al veel meegemaakt. Maar kauwen ... dat is de eerste keer dat ik het zie ...
Kauwen zijn de kleinste in de familie van de kraaiachtigen en een beschermde vogelsoort. Ze zij vooral te herkennen aan hun grijze achterhoofd. Een kauw is een sociale vogel die trouw is aan zijn partner en soms in grote zwermen leeft. Het zijn levendige, behendige en slimme vogels die vooral leven van insecten en zaden. Maar in de steden eten ze ook broodkruimels en etensresten. Vandaar dat ze te vinden zijn rond terrasjes.
Zin in een virtuele wandeling door Middelburg? Surf naar www.visitmiddelburg.nl > virtuandeling
Uiteindelijk moesten we toch nog het laatste stukje terug naar huis.
En 's avonds nog een bakje lekkere Belgische frietjes ...
Abonneren op:
Posts (Atom)
