zondag 6 mei 2012

Weekendje De Klijte

Terug thuis van een nieuw weekendje weg met de familie.
Zo'n weekendje is voor mij niet alleen een gezellig samenzijn met de familie, ik wil ook wel iets zien. België heeft zoveel mooie en/of interessante kantjes.

Maar eerst was er een BBQ. Gezellig en iedereen vindt wel iets dat hij/zij lust. Alleen het BBQ-toestel zelf liet een beetje te wensen over: met enkele serieuze gaten in de bodem is het niet zo vanzelfsprekend om het vlees mooi gaar te krijgen. En toch is Tom erin geslaagd. Dikke pluim voor de kok!

Zaterdagvoormiddag heb ik een bezoek gebracht aan de Commandobunker op de Kemmelberg.
Eerst dacht ik dat het een overblijfsel was van één van de oorlogen. Niet dus. Deze Commandobunker is een overblijfsel van een heel ander soort oorlog: de Koude Oorlog.
De Koude Oorlog was een periode van conflicten en spanningen, van gewapende vrede tussen voornamelijk de Verenigde Staten en de Sovjet Unie. Zij probeerden elkaar te intimideren op economisch, industrieel, technologisch, sportief, politiek en ideologisch vlak. Resultaat: de Wapenwedloop.
Begin jaren vijftig bouwde het leger in de Kemmelberg een geheime bunker. De Commandobunker Kemmel was het zenuwcentrum van het opperbevel van de Belgische Strijdkrachten tijdens de Koude Oorlog met maar liefst 3 verdiepingen onder de grond.
Pas in 1963 besluit het opperbevel van de Belgische Strijdkrachten om de bunker in te richten als hoofdkwartier in geval van oorlog, conflict of oefening.
Met de val van de Berlijnse Muur in 1989 verloor hij echter zijn directe militaire nut. Aan het begin van de eeuwwisseling kwam de bunker terecht op de lijst van te verkopen militaire domeinen. Maar de site was te waardevol. Zo werd de Commandobunker Kemmel begin 2000 een belangrijke getuige van de Koude Oorlog. Het verduidelijkt het ontstaan van de NAVO en het Warschaupact en legt ook de rol uit van België in de Koude Oorlog.
Voor slechts € 3,00 kan je dat alles bekijken. Op je eigen temp loop je door de gangen en kan je een blik werpen in de verschillende kamers en kamertjes met allerhande apparatuur. Het is net of iedereen net eventjes weg is om een kop koffie en zo kan terug keren. Je krijgt een uniek beeld van hoe het er aan toe ging. Echt de moeite om eens te bekijken.

Nog even een kleine omweg naar de Bunkers van de Lettenberg, een zijheuvel van de Kemmelberg van 97m hoog.
Naar het einde van 1916 beginnen "Britisch Engineers en Tunnellers" op de Kemmelberg (de Britse observatiepost bij uitstek) met het uitgraven van ondergrondse hoofdkwartieren. Zo werkt de "175th Tunnelling Company" tussen 4 april en eind mei 1917 onder de Lettenberg aan een brigadehoofdkwartier. De betonnen bunkers die hiertoe toegang verschaffen zijn nu weer vrijgemaakt. Het betreft 4 schuilplaatsen in gewapend beton en gegoten in grove kiezel op golfplaten met telkens 1 toegang en een vensteropening aan de westzijde. Deze bunkers zijn vrij te bezoeken, alleen de achterliggende commandopost is ingestort en dus niet toegankelijk.


In de namiddag maakten we een wandelingetje naar de top van de Kemmelberg, daar staat het Frans oorlogsmonument: het "Monument aux soldats français" in de volksmond "Den Engel". Dit is één van de belangrijkste monumenten van WOI in de Westhoek. Als je daar de steile helling afdaalt, loopt je recht op het "Ossuaire", het Frans massagraf dat herinnert aan de zowat 5000 Franse gesneuvelden tijdens de Slag om de Kemmelberg.
Nu op weg naar "De Belle Vue" voor een verdiende kop koffie, dit was vroeger de enige herberg boven op de berg. Van heinde en ver kwamen toeristen genieten van het uitzicht. Onderweg zie je links ook nog "De Kinderput" die verwijst naar "De Legende van het Peerdeken Malegijs" (die je kunt lezen op  http://legendeswestvlaanderen.homestead.com/Malegijs.html)

's Avonds kregen we een lekkere en verzorgde maaltijd voorgeschoteld. Altijd is er wel iemand die wil trakteren. Zo ook dit jaar.

Na de maaltijd een heuse quiz! De ploegen werden door de quizmaster op een zodanige manier gevormd dat iedere groep ongeveer gelijke kansen had op winnen. De vragen afgevuurd aan een redelijk tempo. De ene vraag was al wat moeilijker/gemakkelijker dan de andere en zo hoort het ook. Met een hapje en een drankje was het reuze gezellig.
Volgende vraag zal ik zeker niet zo vlug vergeten:
Wat is het morseteken voor SMS?
Heb je een Nokia, dan is dat blijkbaar het signaal dat je hoort als je een berichtje ontvangt (als je geen ander deuntje kiest).
En hoe komen ze nu aan deze puntjes en streepjes? Eigenlijk heel logisch:






Eerst was ik er niet echt gerust op. Tenslotte hebben we dit nooit eerder gedaan. Maar alles viel goed mee en ik denk dat iedereen zich goed geamuseerd heeft. Andere jaren zaten we in groepjes spelletjes te spelen, nu speelden allemaal samen 1 groot spel.
Voor herhaling vatbaar zou ik zo zeggen. Maar daar beslis ik natuurlijk niet alleen over.

Op zondag wordt er natuurlijk uitgeslapen en, als naar gewoonte, krijgen we 's middags spaghetti voorgeschoteld. Elk om beurt maken we de saus. Zo is de spaghetti toch ieder jaar weer anders.

Geen opmerkingen: