IJsheiligen

Nu de IJsheiligen voorbij zijn, kunnen de terrasplanten terug uit het tuinhuis. Dat maakt het gezellig op het terras. Maar het is stilletjesaan beginnen regenen. Tijd dus voor een pauze.

Wie zijn die ijsheiligen nu eigenlijk? Dat vraag ik mij al enkele jaren af.
Leve het internet. Dit heb ik gevonden:

IJsheiligen zijn heiligen van wie de naamdagen vallen in de periode van 11 tot en met 15 mei. De volkswijsheid wil dat er na die periode geen nachtvorst meer zou zijn. De eerste berichten over deze heiligen dateren van rond het jaar 1000.
De namen:
St. Mamertus (op 11 mei), aartsbisschop van de Franse stad Vienne in het begin van de 5de eeuw
St. Pancratuis (op 12 mei), een 14-jarige jongen uit Phrygië die weigerde te offeren aan de Romeinse goden (hierop stond de doodstraf)
St. Servatius van Maastricht (op 13 mei), zou de laatste bisschop van Tongeren en de eerste bisschop van Maastricht zijn geweest.
St. Bonifatius van Tarsus (op 14 mei), een Romeins burger die in 307 de marteldood stierf tijdens de christenvervolgingen onder keizer Diocletianus.
St. Sophia van Rome (op 15 mei), werd in 304 slachtoffer van de christenvervolging van keizer Diocletianus.

In vroeger tijden gebruikte men rijmpjes om dingen te onthouden. Ook over deze IJsheiligen bestaan rijmpjes:

Al is Mamertus oud en grijs,
hij houdt van vriezen en van ijs.

Voor de nachtvorst zijt ge niet beschermd,
totdat Servatius zich over u ontfermt.

Van nachtvorst ben je nimmer vrij,
als Bonifaas nog niet is voorbij.

Pancraas, Servaas en Bonifaas,
geven ijs en vorst helaas.

Het kan vriezen tot in mei,
tot de IJsheiligen zijn voorbij.

Vóór IJsheiligen de bloempotten buiten,
veelal kun je er dan naar fluiten,
wacht af tot de heiligen zijn voorbij,
de bloemen zijn u daarvoor blij.

Op naar de zomer. Hopelijk hebben we een mooie zomer en kunnen we veel genieten van de tuin.