Valentijn

Vorige week was het weer zover: 14 februari: Valentijnsdag: de dag der geliefden.

Maar waar komt dat nu vandaan?

Volgens de Kronieken van Neurenberg uit 1493 was Valentijn een priester in Rome onder keizer Claudius II.
Valentijn werd gesnapt toen hij in het geheim christenen trouwde.
In afwachting van zijn straf raakt Valentijn bevriend met de dochter van de gevangenisbewaarder.
Claudius liet Valentijn stenigen en slaan met knuppels, maar de priester overleefde de marteling.
Op 14 februari 269 werd hij onthoofd.
Op de dag van zijn executie liet hij een briefje achter voor de dochter van de gevangenisbewaarder. Hij tekende het briefje met "jouw Valentijn".

Volgens een andere legende kwam een cipier bij de gevangen Valentijn met het verzoek om zijn blinde dochter te genezen. Het mocht echter niet baten.
Op de dag van zijn onthoofding probeerde de vader van het meisje nog op het vonnis tegen te houden. Tevergeefs.
Na Valentijns executie ontving het meisje een briefje waaruit een gele bloem viel. (Valentijn had de gewoonte om mensen die hem om raad vroegen een bloem te geven) Het meisje kon het briefje lezen en was dus van haar blindheid genezen.

In 496 riep Paus Gelasius I 14 februari uit tot Valentijnsdag, de dag der geliefden. Er waren toen echter geen gegevens meer gekend over Sint Valentijn.

Sindsdien is 14 februari de dag van de liefde, een dag waarop geliefden elkaar kaartjes sturen getekend "jouw Valentijn" en het meisje bloemen krijgt.

Zin en onzin van brood

Al verschillende berichtjes handelen over gluten en de intolerantie of allergie voor gluten. Nu wil ik een samenvatten maken van wat ik nog heb gevonden ivm brood in het algemeen.

Brood bestaat tegenwoordig uit veel verschillende stoffen die intolerantie of verteringsproblemen uitlokken.

Ten eerste zijn er de vezels zoals inuline. Inuline zit al in tarwe zelf en wordt soms nog extra toegevoegd aan brood. Qua structuur komt het een beetje overeen met fructose, een suiker in fruit en honing, en er is een grote groep mensen die daar moeite mee heeft.

Ten tweede zijn er de toegevoegde suikers die in brood zitten voor smaak, bewaring, structuur, ... Die maken het extra moeilijk voor mensen die al gevoelig zijn voor fructose. Tegenwoordig zit overal suiker in. Dat verklaart ook waarom de slechte opname van fructose nu meer voorkomt, want het ene versterkt het andere. Gecombineerd met tarwegluten wordt dat vaker nog moeilijker.
Rijst en rijstproducten hebben dat effect bij veel mensen minder.

Vroeger duurde het 18 uur voor een brood klaar was. Met alle automatisatie is dat vandaag hooguit een paar uur. Om dat tempo aan te kunnen, moeten er nu broodverbeteraars en veel meer gist in een brood. In industriële bakkerijen wordt de kruim zelfs niet helemaal uitgebakken. De gist is dan niet dood en gevoelige mensen reageren daarop.

Vroeger startten de bakkers met wat zuurdesem en daarop volgde een lang voorrijs. Twee dingen die we nu moeten missen en die nochtans helpen om eiwitten (en gluten is een eiwit) af te breken.

Opgelet ook met medicatie: maagzuurremmers kunnen op lange termijn, en zeker bij gevoelige mensen, een glutensensitiviteit in de hand werken.

En er is natuurlijk de stress. Bij stress voelen mensen rommelingen in hun darmen, de spieren verkrampen, het darmflora wordt overhoop gehaald en de vertering verloopt niet meer vlot.

Tot slot moeten we ook kijken naar wat we nog allemaal eten en drinken: snoep, koffie en alcohol brengen onze lever, pancreas en darmen ook uit balans en die kunnen de gluten daardoor moeilijker verwerken.

Veel mensen, zoals ik, zijn gewoon gevoelig voor gluten. Zij kunnen dus nog wel af en toe een pistolet of boterham eten. Vers brood is uit den boze, hoe lekker het ook is. Brod toasten helpt. Opwarmen maakt de eiwitstructuren kapot.

Het vervelende is dat een glutengevoeligheid moeilijk te herkennen is, want het duurt vaak een dag of twee voor een lichaam reageert. Bij een allergie zie je onmiddellijk het effect.