Leve de zomer, leve de zon, ... dus leve de zonnecrèmes ...
Maar welke crème gebruik je nu best. Er zijn er zoveel, je ziet door het bos de bomen niet meer.
Maar wat is nu het verschil tussen UVA en UVB?
UVA-straling dringt door glas en wolken en doet de huid vooral verouderen.
UVB-straling doet de huid vooral verbranden en kan huidkanker veroorzaken.
Alle Europese zonnecrèmes worden gequoteerd volgens de "Colipa-standaard", zodat beschermingsfactoren tussen verschillende merken onderling vergelijkbaar zijn.
"Colipa" staat voor Comité de Liaisons des Industries de la Parfumerie en is een Europese instantie die zich bezighoudt met de vereenvoudiging en de veralgemening van claims van zonneproducten.
Veilig in de zon:
Door de reflectie van zonnestralen op het zand, is het zelfs onder een parasol niet veilig voor de zon. Alleen gras absorbeert de uv-straling.
Niet alleen zon, ook hitte kan de huid beschadigen. ga dus voor elk uur in de zon minstens een kwartier binnenzitten.
De BFop zonnecrème geeft aan hoe lang u in de zon kunt zitten zonder te verbranden. Wanneer u zonder zonnecrème na 5 minuten verbrandt, bent u met een BF 15, 15 x 5 = 75 minuten beschermd tegen uvb-straling.
Om pigmentvlekken te voorkomen, smeert u het best het hele jaar door een zonnebescherming van SPF 15 of meer. Want 80% van de zonnebeschadiging die we oplopen is het resultaat van vluchtige blootstelling aan de zon wanneer we op straat wandelen. Slechts 20% lopen we op tijdens onze vakantie.
Vergeet ook de haren niet. Huid en haar zijn namelijk opgebouwd uit gelijkaardige aminozuren, wat maakt dat ze allebei ruw en droog worden wanneer ze zonder bescherming blootgesteld worden aan de zon.
Na het zonnen is het om allerlei redenen goed om aftersun te gebruiken.
Aftersuns zijn geen overbodige luxe. De zon droogt de huid uit. Om de huid te herstellen en te kalmeren kunnen zelfs de meest hydraterende zonnecrèmes 's avonds wel wat hulp gebruiken.
Door aftersun blijft het mooie bruine keurtje ook langer.
maandag 30 mei 2011
maandag 23 mei 2011
Weekendje Parijs
Net terug van een weekendje Parijs. Twee dagen ... da's alleen maar goed voor een eerste kennismaking en om plannen te maken voor de volgende uitstap. Er is zoveel te zien ... al dat moois ...
En als de voeten beginnen pijn doen ... een terrasje natuurlijk. Er zijn genoeg kleine pleintjes waar het gezellig is.
Hoe zag dit weekendje eruit?
Zaterdagvoormiddag:
Rond 6u50 waren we eindelijk vertrokken richting Parijs. Na een pauze van ongeveer 45min. (Aire de Assevillers Ouest) kwamen we rond 11u aan in Parijs.
Parijs gebouwd langs de oevers van de Seine, opgedeeld in 20 arrondissementen om het een beetje overzichtelijk te houden. Een stad gebouwd voor wandelaars en mensen die van flaneren houden, een stad met de ziel van kunstenaars.
In groep verkennen we het Ile de la Cité. Hier is Parijs ontstaan. Het Keltische volk de Parisii stichtte hier rond 200 v.chr. een nederzetting die zij Lutetia noemden (een Keltisch woord voor 'scheepswerf aan de rivier') Doorheen de geschiedenis is het altijd een belangrijke plaats gebleven.
Het Ile de la Cité is door 8 bruggen verbonden met het vaste land en het Ile Saint-Louis.
Zaterdagmiddag: vrij middagmaal
Gezien we al de ganse voormiddag op de bus zaten, hebben we er de voorkeur aan gegeven om al wandelend onze boterhammetjes op te eten.
Over de mooie Pont au Double wandelden we richting Quartier Latin (linker oever).
Hier staat ondermeer het Panthéon. Deze kerk werd gebouwd in opdracht van Lodewijk XV, een belofte die hij deed toen hij erg ziek was. Tegenwoordig is dit geen kerk meer maar een tempel waar allemaal mensen begraven liggen die iets voor Frankrijk betekend hebben. O.a. Voltaire, Rousseau, Victor Hugo, Emile Zola vonden er een eeuwige rustplaats.
Na een kort bezoekje aan de Jardin de Luxembourg, één van de mooiste parken van Parijs, werd het tijd om ons naar de volgende plaats van afspraak te begeven.
Zaterdagnamiddag:
Om 14u afspraak op het plein voor de Notre-Dame, point Zéro.
De kathedraal werd gebouwd in opdracht van bisschop Maurice de Sully in de tijd van Lodewijk VII. De eerste steen werd in 1163 door paus Alexander III geplaatst. De bouw werd voltooid in 1345. De kathedraal is 130 meter lang, het roosvenster heeft een diameter van 10 meter en de torens zijn 69 meter hoog.
Van hieruit vertrokken we met een kleine groep richting Place des Vosges. Dit plein van 140 bij 140 meter, omringd door 39 gelijk uitziende huizen, werd gebouwd onder Hendrik IV (tussen 1605 en 1612) en voltooid onder Lodewijk XIII , die er ook een standbeeld kreeg. Hiermee is dit het oudste plein van Parijs.
Om 16u afspraak aan de Piramide in het Louvre, het grootste museum ter wereld. Het Louvre bestaat al meer dan 800 jaar en is het symbool van de Franse veranderingen door de eeuwen heen. Belangrijke heersers lieten hun merk achter door belangrijke gedeeltes van het gebouw te laten afbreken of te laten aanbouwen. Napoleon III gaf het Louvre zijn definitieve vorm.
Recent werden de enorme glazen piramides (van de Chinees-Amerikaanse architect Pei) geplaatst bij de ingang voor het Louvre. Deze vormen een enorm contrast met het indrukwekkende middeleeuwse kasteel. Sommigen vinden het prachtig, ik vind het afschuwelijk. De piramides zelf zijn prachtig, maar ze staan daar absoluut niet op zijn plaats (vind ik).
Iets verder zie je de Arc de Triomphe du Carrousel, opgericht ter ere van de door Napoleon behaalde overwinningen (1805).
Over de Champs Elysees gingen we dan naar de Arc de Triomphe.
De Champs Elysees is een van de bekendste winkelstraten ter wereld. Hij is 1880 meter lang en 71 meter breed.
Nu werd het tijd om met de metro naar het hotel te gaan om in te checken en even op te frissen.
Zaterdagavond:
Rond 20u werd ons avondmaal geserveerd in de Bistro Parisien, een boot aan de oevers van de Seine en aan de voet van de Eiffeltoren.
De Eiffeltoren werd gebouwd in 1889 ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling. 1889 was tevens de 100ste verjaardag van de Franse Revolutie. De toren is 317 meter hoog, met de antennes zelfs 324 meter. Ter hoogte van de eerste verdieping werden 72 namen geplaatst van Franse wetenschappers, ingenieurs en enkele andere notabelen uit de 18e en 19e eeuw als dank voor hun bijdrage aan de Eiffeltoren. De namen kan je terugvinden op http://nl.wikipedia.org/wiki/72_namen_op_de_Eiffeltoren
Wil je de toren bezoeken, reserveer dan je tickets op voorhand via www.tour-eiffel.fr.
Wij kregen een driegangenmenu bestaande uit een koud groentesoepje waarin enkele kleine bolletjes kaas en broodkorstjes ronddobberden, gevolgd door kip met aardappelnootjes en als dessert een soort witte pudding met een beetje rodevruchtencoulis. Bij dit alles kregen we een rode wijn en, zoals overal in Frankrijk, water. Als afsluiter natuurlijk een koffie, die eigenlijk best te drinken was.
Om de avond af te sluiten was er nog een boottocht op de Seine. Paris by Night ... Ook 's avonds leeft Parijs. Op de oevers zaten overal mensen te genieten van de avond, een picnic, een BBQ, ... een unieke sfeer.
Zondagvoormiddag 9u30: rondleiding door het 1ste arrondissement (rechter oever).
De gids leidde ons rond en gaf een woordje uitleg over o.a.
het Palais Royal met zijn mooie binnentuin
de Opéra Garnier. Detail: hier staan geen bomen omdat men bang was voor aanslagen. Individuen die "kwade" bedoelingen hadden, zouden zich gemakkelijk achter een boom kunnen verschuilen.
Place Vendôme
Voor we de inwendige mens wilden versterken, zochten we nog even La Madeleine op. La Madeleine is een kerk in de vorm van een antieke tempel, gewijd aan St Marie-Madeleine.
Zondagmiddag: 12u vrij middagmaal
Vandaag geen boterhammen, maar een heuse maaltijd. Met de gids waren we langs een pleintje gelopen waar enkele gezellige restaurantjes waren. Dus zochten we PlaceSaint Honoré terug op. We waren redelijk vroeg en hadden zo de "garçon" voor ons alleen. Op het ogenblik dat wij onze hoofdschotel nuttigden, zat het restaurant al redelijk vol. Als afsluiter nog een koffie en opnieuw op weg naar de volgende afspraak.
Zondagnamiddag: wandeling door Montmartre
Om 14u30 afspraak aan de Place de la Concorde waar we de metro namen naar Montmartre. Montmartre is met zijn 130 meter de hoogste heuvel van Parijs.
Wegens "pijnlijke voeten" hebben we maar een kleine wandeling gemaakt door dit kunstenaars kwartier.
Enkele indrukken van onderweg:
De Moulin Rouge ... commentaar overbodig zou ik zeggen ...
De Rue Caulainccourt loop dwars "over" het "Cimetière Montmartre". Een uniek zicht: ze hebben gewoon de weg aangelegd over de graven heen. Van eeuwige "rust" is voor die zielen waarschijnlijk geen sprake ...
Via een steile klim van de Rue Tholoze tot aan de Moulin de la Galette (door Pierre-Auguste Renoir in 1876 vereeuwigd in het schilderij Le Bal du Moulin de la Galette). Als je je even omdraait, heb je een smal maar prachtig zicht op Parijs en de gouden koepel van Les Invalides.
Dan via Place J.B.Clèment naar de Place du Tertre. Overvol was dit kleine pleintje. Maar wie iets unieks zoekt, vindt hier zeker iets. Het zijn natuurlijk wel allemaal zichten van Parijs, maar iedere kunstenaar heeft zijn eigen manier van weergeven. Over ultra modern tot heel minutieuze weergaven.
Eventjes binnenwippen in de Eglise St Pierre, het hoekje om en daar heb je de Sacrè Coeur bereikt.
De bouw van de "Basilique du Sacré Coeur de Montmartre" werd gestart in 1875. In 1914 werd ze ingewijd.
Majestueus staat ze op de top van de heuvel. Je hebt er een prachtig uitzicht. Uren kan je staan of zitten kijken naar al die monumenten daar beneden. Wat veel mensen dan ook doen.
En als de voeten beginnen pijn doen ... een terrasje natuurlijk. Er zijn genoeg kleine pleintjes waar het gezellig is.
Hoe zag dit weekendje eruit?
Zaterdagvoormiddag:
Rond 6u50 waren we eindelijk vertrokken richting Parijs. Na een pauze van ongeveer 45min. (Aire de Assevillers Ouest) kwamen we rond 11u aan in Parijs.
Parijs gebouwd langs de oevers van de Seine, opgedeeld in 20 arrondissementen om het een beetje overzichtelijk te houden. Een stad gebouwd voor wandelaars en mensen die van flaneren houden, een stad met de ziel van kunstenaars.
In groep verkennen we het Ile de la Cité. Hier is Parijs ontstaan. Het Keltische volk de Parisii stichtte hier rond 200 v.chr. een nederzetting die zij Lutetia noemden (een Keltisch woord voor 'scheepswerf aan de rivier') Doorheen de geschiedenis is het altijd een belangrijke plaats gebleven.
Het Ile de la Cité is door 8 bruggen verbonden met het vaste land en het Ile Saint-Louis.
Zaterdagmiddag: vrij middagmaal
Gezien we al de ganse voormiddag op de bus zaten, hebben we er de voorkeur aan gegeven om al wandelend onze boterhammetjes op te eten.
Hier staat ondermeer het Panthéon. Deze kerk werd gebouwd in opdracht van Lodewijk XV, een belofte die hij deed toen hij erg ziek was. Tegenwoordig is dit geen kerk meer maar een tempel waar allemaal mensen begraven liggen die iets voor Frankrijk betekend hebben. O.a. Voltaire, Rousseau, Victor Hugo, Emile Zola vonden er een eeuwige rustplaats.
Na een kort bezoekje aan de Jardin de Luxembourg, één van de mooiste parken van Parijs, werd het tijd om ons naar de volgende plaats van afspraak te begeven.
Zaterdagnamiddag:
Om 14u afspraak op het plein voor de Notre-Dame, point Zéro.
De kathedraal werd gebouwd in opdracht van bisschop Maurice de Sully in de tijd van Lodewijk VII. De eerste steen werd in 1163 door paus Alexander III geplaatst. De bouw werd voltooid in 1345. De kathedraal is 130 meter lang, het roosvenster heeft een diameter van 10 meter en de torens zijn 69 meter hoog.
Van hieruit vertrokken we met een kleine groep richting Place des Vosges. Dit plein van 140 bij 140 meter, omringd door 39 gelijk uitziende huizen, werd gebouwd onder Hendrik IV (tussen 1605 en 1612) en voltooid onder Lodewijk XIII , die er ook een standbeeld kreeg. Hiermee is dit het oudste plein van Parijs.
Om 16u afspraak aan de Piramide in het Louvre, het grootste museum ter wereld. Het Louvre bestaat al meer dan 800 jaar en is het symbool van de Franse veranderingen door de eeuwen heen. Belangrijke heersers lieten hun merk achter door belangrijke gedeeltes van het gebouw te laten afbreken of te laten aanbouwen. Napoleon III gaf het Louvre zijn definitieve vorm.
Recent werden de enorme glazen piramides (van de Chinees-Amerikaanse architect Pei) geplaatst bij de ingang voor het Louvre. Deze vormen een enorm contrast met het indrukwekkende middeleeuwse kasteel. Sommigen vinden het prachtig, ik vind het afschuwelijk. De piramides zelf zijn prachtig, maar ze staan daar absoluut niet op zijn plaats (vind ik).
Iets verder zie je de Arc de Triomphe du Carrousel, opgericht ter ere van de door Napoleon behaalde overwinningen (1805).
De Champs Elysees is een van de bekendste winkelstraten ter wereld. Hij is 1880 meter lang en 71 meter breed.
Nu werd het tijd om met de metro naar het hotel te gaan om in te checken en even op te frissen.
Zaterdagavond:
Rond 20u werd ons avondmaal geserveerd in de Bistro Parisien, een boot aan de oevers van de Seine en aan de voet van de Eiffeltoren.
De Eiffeltoren werd gebouwd in 1889 ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling. 1889 was tevens de 100ste verjaardag van de Franse Revolutie. De toren is 317 meter hoog, met de antennes zelfs 324 meter. Ter hoogte van de eerste verdieping werden 72 namen geplaatst van Franse wetenschappers, ingenieurs en enkele andere notabelen uit de 18e en 19e eeuw als dank voor hun bijdrage aan de Eiffeltoren. De namen kan je terugvinden op http://nl.wikipedia.org/wiki/72_namen_op_de_Eiffeltoren
Wil je de toren bezoeken, reserveer dan je tickets op voorhand via www.tour-eiffel.fr.
Wij kregen een driegangenmenu bestaande uit een koud groentesoepje waarin enkele kleine bolletjes kaas en broodkorstjes ronddobberden, gevolgd door kip met aardappelnootjes en als dessert een soort witte pudding met een beetje rodevruchtencoulis. Bij dit alles kregen we een rode wijn en, zoals overal in Frankrijk, water. Als afsluiter natuurlijk een koffie, die eigenlijk best te drinken was.
Om de avond af te sluiten was er nog een boottocht op de Seine. Paris by Night ... Ook 's avonds leeft Parijs. Op de oevers zaten overal mensen te genieten van de avond, een picnic, een BBQ, ... een unieke sfeer.
Zondagvoormiddag 9u30: rondleiding door het 1ste arrondissement (rechter oever).
De gids leidde ons rond en gaf een woordje uitleg over o.a.
het Palais Royal met zijn mooie binnentuin
de Opéra Garnier. Detail: hier staan geen bomen omdat men bang was voor aanslagen. Individuen die "kwade" bedoelingen hadden, zouden zich gemakkelijk achter een boom kunnen verschuilen.
Place Vendôme
Voor we de inwendige mens wilden versterken, zochten we nog even La Madeleine op. La Madeleine is een kerk in de vorm van een antieke tempel, gewijd aan St Marie-Madeleine.
Zondagmiddag: 12u vrij middagmaal
Vandaag geen boterhammen, maar een heuse maaltijd. Met de gids waren we langs een pleintje gelopen waar enkele gezellige restaurantjes waren. Dus zochten we PlaceSaint Honoré terug op. We waren redelijk vroeg en hadden zo de "garçon" voor ons alleen. Op het ogenblik dat wij onze hoofdschotel nuttigden, zat het restaurant al redelijk vol. Als afsluiter nog een koffie en opnieuw op weg naar de volgende afspraak.
Zondagnamiddag: wandeling door Montmartre
Om 14u30 afspraak aan de Place de la Concorde waar we de metro namen naar Montmartre. Montmartre is met zijn 130 meter de hoogste heuvel van Parijs.
Wegens "pijnlijke voeten" hebben we maar een kleine wandeling gemaakt door dit kunstenaars kwartier.
Enkele indrukken van onderweg:
De Moulin Rouge ... commentaar overbodig zou ik zeggen ...
Dan via Place J.B.Clèment naar de Place du Tertre. Overvol was dit kleine pleintje. Maar wie iets unieks zoekt, vindt hier zeker iets. Het zijn natuurlijk wel allemaal zichten van Parijs, maar iedere kunstenaar heeft zijn eigen manier van weergeven. Over ultra modern tot heel minutieuze weergaven.
Eventjes binnenwippen in de Eglise St Pierre, het hoekje om en daar heb je de Sacrè Coeur bereikt.
De bouw van de "Basilique du Sacré Coeur de Montmartre" werd gestart in 1875. In 1914 werd ze ingewijd.
Majestueus staat ze op de top van de heuvel. Je hebt er een prachtig uitzicht. Uren kan je staan of zitten kijken naar al die monumenten daar beneden. Wat veel mensen dan ook doen.
Rond 18u vertrokken we alweer huiswaarts. Jammer ... het is alweer voorbij ... het was enkel genoeg om je te doen verlangen naar meer ... ik kom zeker terug ... later ...
maandag 2 mei 2011
België in een notendop
Vorige week was een echt drukke week. Druk, maar tegelijkertijd ook gezellig.
Vrienden uit Frankrijk waren op bezoek. Voor de eerste keer kwamen ze naar België.
Voor mij een hele opdracht: hoe laat je hen in enkele dagen kennis maken met ons kleine, maar o zo rijke landje. Vooral culturele rijkdom wel te verstaan.
Vooreerst mocht een bezoek aan Brugge niet ontbreken. Door een ritje met de koets konden ze kennis maken met het oude Brugge. Daarna nog een kleine wandeling te voet: over de Burg, met een bezoekje aan de Heilige Bloedkapel, daarna naar de Vismarkt, de Dijver
Wat is er te zien op de Burg:
De Heilig-Bloedkapel: is het enige overblijfsel van de grafelijke burcht die ooit op dit plein stond en bewaart een schrijn dat het bloed van Jezus bevat.
Het stadhuis: werd gebouwd op de plaats van de vroegere gevangenis en dateert uit 1376. Brugge wordt al meer dan 700 jaar bestuurd vanuit dit stadhuis.
De O.L.Vrouwkathedraal: binnen staat een beeldje van Michelangelo. De "Madonna met Kind" werd zond 1504 gekocht door een Italiaanse koopman die in Brugge en in Florence in kleding handelde. Hij schonk het beeld aan de kathedraal
De tweede stad op het programma was Gent. Op onze wandeling door de oude binnenstad bezochten we achtereenvolgens:
De Mammelokker: een reliëf boven de ingangspoort van de oude cipierswoning.
Het Belfort: met op de top een draak. Dit is al het derde exemplaar van de 400 kg zware koperen draak, allemaal kopieën van de originele draak uit 1377. Het Belfort staat sinds 1999 op de Unesco Werelderfgoedlijst.
De St Baafskathedraal: De oudste restanten dateren uit 1150. Door het oprichten van het bisdom Gent wordt de kerk in 1561 automatisch een kathedraal. Binnenin een schilderij van P.P.Rubens en natuurlijk het Lam Gods van de gebroeders Van Eyck.
We nemen nog even een fotootje van de schilders. Zij werden door Geo Verbanck in brons vereeuwigd naar aanleiding van de Gentse Wereldtentoonstelling in 1913. En wandelen daarna verder via het Sint-Jorishof (of Cour St. Georges), het oudste hotel van West-Europa, naar de Vrijdagsmarkt
Op en rond de Vrijdagsmarkt vind je:
het Toreken: ooit het gildenhuis van de leerlooiers, met een zeemeermin als "windhaan",
het standbeeld van Jacob van Artevelde of de "Wijze man van Gent" die wijst in de richting van Engeland,
de Dulle Griet, het smeedijzeren kanon dat nooit werd afgeschoten en al 425 op dezelfde plaats staat
Na een pauze in het gezellige caféetje op de binnenkoer van het Huis van Alijn gind de wandeling verder naar
Het Gravensteen: is de enige middeleeuwse burcht in Vlaanderen met een vrij intact verdedigingssysteem en werd gebouwd in 1180.
langs het Groot Vleeshuis, waar alle Oosst-Vlaamse specialiteiten te krijgen zijn,
naar de mooie Gras- en Korenlei.
Nog een laatste fotootje van de torens van Gent vanop de St Michielsbrug
Gezien hun interesse voor de oorlogen, stond de derde dag in teken van WOI. Een bezoekje aan de Ijzertoren in Diksmuide (helaas waren we te laat voor de Dodengang) .
De IJzertoren in Diksmuide:
Tijdens WOI bestond het frontleger vooral uit Vlamingen die echter in het Frans werden geleid.
Om de Vlaamse gesneuvelden te gedenken, werden vanaf 1920 bedevaarten georganiseerd naar de graven aan de IJzer.
In 1928 startte de bouw van het 50m hoge "IJzerkruis" als hulde aan de Vlaamse gesneuvelden uit WOI en als symbool voor de Vlaamse ontvoogdingsstrijd. Op 24.08.1930 werd de IJzertoren ingewijd.
Doch in de nacht van 15 op 16 maart 1946 werd zij volledig verwoest.
Met dit puin werd in 1950 de Paxpoort gebouwd.
Vanaf 1951 werd de huidige toren gebouwd. In 1958 werd de crypte ingewijd. Het volledige bouwwerk was voltooid in 1965. Deze toren is 84m hoog en telt 22 verdiepingen waarin een museum is gevestigd over oorlog, vrede en de Vlaamse ontvoogding.
Nog ieder jaar wordt op een zondag in augustus alle gesneuvelde van alle oorlogen, maar in het bijzonder van WOI, herdacht.
Zo groeide langzamerhand deze IJzertoren uit tot symbool van de Vlaamse strijders voor onafhankelijkheid van Vlaanderen.
Betekenis van de letters:
AVV = Alles Voor Vlaanderen
VVK = Vlaanderen Voor Kristus
www.ijzertoren.org
Tyne Cot Cemetery in Passendale:
= de grootste begraafplaats van de Commonwealth ter wereld.
= de belangrijkste herinnering aan de bloedige slag van Passendale. Tijdens het Britse offensief van 1917 vallen hier in 100 dagen tijd tienduizenden doden voor amper 8 km terreinwinst.
= wordt beheerd en onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission.
= tussen 1919 en 1921 brengen gespecialiseerde eenheden "Exhumation Companies" hier bijna 12.000 doden samen. Het merendeel is niet bij naam gekend.
= achteraan staat een vermistenmonument met 35.000 namen van vermiste Britten en Nieuw-Zeelanders die allen in de omgeving sneuvelden na 16.08.1917.
= het Tyne Cot Memorial geeft het vervolg van de namen op de Ieperse Menenpoort.
De Commonwealth War Graves Commission koos uit de meest gerenommeerde Britse architecten vier principal Architects om de kerkhoven te ontwerpen. Op elk Brits kerkhof ziet men een indrukwekkende altaarsteen of "Stone of Remembrance" en het christelijke kruis of "Cross of Sacrifice". Tyne Cot werd ontworpen door Sir Herbert Baker. Onder het Cross of Sacrifice zit een Duitse bunker.
Alle kerkhoven die onder de verantwoordelijkheid vallen van de Commonwealth War Graves Commission worden onderhouden door speciaal opgeleide hoveniers. Iedere kandidaat hovenier dient speciale cursussen te volgen en een examen af te leggen ...
Meer info over Tyne Cot: www.passchendaele.be
Site van de Commonwealth War Graves Commission: www.cwgc.org
Deze dag kon niet anders eindigen dan met het bijwonen van de Last Post in Ieper.
De Menenpoort, ontworpen door Sit Reginald Blomfeld, werd in de jaren twintig gebouwd ter nagedachtenis aan alle gevallen Britten. En precies op deze plaats gezien hierlangs vele soldaten naar het front trokken ... velen om nooit meer terug te keren ...
In de muren staan de namen gebeiteld van 54.896 vermiste soldaten.
Elke avond om 20u organiseert de Last Post Association onder het Menenpoort Memorial de Last Post. Even voor 20u legt de politie het verkeer stil. Dan blazen de klaroeners van de vrijwillige Ieperse brandweer de sonnerie.
Deze korte plechtigheid gedenkt de duizenden die tijdens WOI in deze streek sneuvelden voor onze vrijheid, onafhankelijkheid en het herstel van de vrede.
www.lastpost.be
De laatste dag werd een bezoek aan Brussel. Op hun verzoek brachten we een bezoek aan Manneke Pis. Ook Jeanneke Pis werd niet vergeten. Zij is te bewonderen in een zijstraatje van de Rue des Bouchers.
Een adresje om niet te vergeten: Le Calalou: en leuk restaurantje in de Petite Rue des Bouchers met een Art Nouveau-tintje. Aan een leuk prijsje hebben we daar zeer smakelijk gegeten.
Meer info op www.visitbrussels.be)
De Koninklijke Serres:
Deze serres met een totale oppervlakte van 14.000 m2 bevinden zich aan de rand van het Koninklijk domein dat nu bijna 200 ha groot is.
In 1873 ontwierp architect Alphonse Balat (leermeester van Victor Horta) voor Koning Leopold II een serrecomplex dat aansloot bij het in klassieke stijl gebouwde Kasteel van Laken. De serres, stille getuigen van de belle epoque en de beginjaren van de art nouveau, kregen het silhouet van een glazen stad in een heuvelend parklandschap.
De serres zelf bevatten een uitzonderlijke collectie tropische, subtropische en mediterrane planten. Op die manier worden deze delicate planten beschermt tegen de grillen van het Belgische klimaat.
Elk jaar, in de lente, zijn de Serres van Laken gedurende een drietal weken voor het publiek toegankelijk. Die honderd jaar oude traditie wordt nog steeds behouden.
Niet alleen de planten, maar ook de serres zelf zijn zeker een bezoekje waard.
www.monarchie.be > paleis & patrimonium > Koninklijke Serres
Als afsluiter van deze dag, en om de dorstigen te laven en de vermoeide voeten te laten rusten, gingen we nog iets drinken op een terrasje aan de Onze-Lieve-Vrouwekerk van Laken. In deze kerk bevindt zich de Koninklijke crypte die echter niet kan worden bezocht.
Alles bij elkaar dus een zeer gevulde week. Druk, maar met af en toe een rustpunt echt leuk.
Ik denk dat we er allemaal van genoten hebben.
Vrienden uit Frankrijk waren op bezoek. Voor de eerste keer kwamen ze naar België.
Voor mij een hele opdracht: hoe laat je hen in enkele dagen kennis maken met ons kleine, maar o zo rijke landje. Vooral culturele rijkdom wel te verstaan.
Vooreerst mocht een bezoek aan Brugge niet ontbreken. Door een ritje met de koets konden ze kennis maken met het oude Brugge. Daarna nog een kleine wandeling te voet: over de Burg, met een bezoekje aan de Heilige Bloedkapel, daarna naar de Vismarkt, de Dijver
Wat is er te zien op de Burg:
De Heilig-Bloedkapel: is het enige overblijfsel van de grafelijke burcht die ooit op dit plein stond en bewaart een schrijn dat het bloed van Jezus bevat.
Het stadhuis: werd gebouwd op de plaats van de vroegere gevangenis en dateert uit 1376. Brugge wordt al meer dan 700 jaar bestuurd vanuit dit stadhuis.
De O.L.Vrouwkathedraal: binnen staat een beeldje van Michelangelo. De "Madonna met Kind" werd zond 1504 gekocht door een Italiaanse koopman die in Brugge en in Florence in kleding handelde. Hij schonk het beeld aan de kathedraal
De tweede stad op het programma was Gent. Op onze wandeling door de oude binnenstad bezochten we achtereenvolgens:
De Mammelokker: een reliëf boven de ingangspoort van de oude cipierswoning.
Het Belfort: met op de top een draak. Dit is al het derde exemplaar van de 400 kg zware koperen draak, allemaal kopieën van de originele draak uit 1377. Het Belfort staat sinds 1999 op de Unesco Werelderfgoedlijst.
De St Baafskathedraal: De oudste restanten dateren uit 1150. Door het oprichten van het bisdom Gent wordt de kerk in 1561 automatisch een kathedraal. Binnenin een schilderij van P.P.Rubens en natuurlijk het Lam Gods van de gebroeders Van Eyck.
We nemen nog even een fotootje van de schilders. Zij werden door Geo Verbanck in brons vereeuwigd naar aanleiding van de Gentse Wereldtentoonstelling in 1913. En wandelen daarna verder via het Sint-Jorishof (of Cour St. Georges), het oudste hotel van West-Europa, naar de Vrijdagsmarkt
Op en rond de Vrijdagsmarkt vind je:
het Toreken: ooit het gildenhuis van de leerlooiers, met een zeemeermin als "windhaan",
het standbeeld van Jacob van Artevelde of de "Wijze man van Gent" die wijst in de richting van Engeland,
de Dulle Griet, het smeedijzeren kanon dat nooit werd afgeschoten en al 425 op dezelfde plaats staat
Na een pauze in het gezellige caféetje op de binnenkoer van het Huis van Alijn gind de wandeling verder naar
Het Gravensteen: is de enige middeleeuwse burcht in Vlaanderen met een vrij intact verdedigingssysteem en werd gebouwd in 1180.
langs het Groot Vleeshuis, waar alle Oosst-Vlaamse specialiteiten te krijgen zijn,
naar de mooie Gras- en Korenlei.
Nog een laatste fotootje van de torens van Gent vanop de St Michielsbrug
Gezien hun interesse voor de oorlogen, stond de derde dag in teken van WOI. Een bezoekje aan de Ijzertoren in Diksmuide (helaas waren we te laat voor de Dodengang) .
De IJzertoren in Diksmuide:
Tijdens WOI bestond het frontleger vooral uit Vlamingen die echter in het Frans werden geleid.
Om de Vlaamse gesneuvelden te gedenken, werden vanaf 1920 bedevaarten georganiseerd naar de graven aan de IJzer.
In 1928 startte de bouw van het 50m hoge "IJzerkruis" als hulde aan de Vlaamse gesneuvelden uit WOI en als symbool voor de Vlaamse ontvoogdingsstrijd. Op 24.08.1930 werd de IJzertoren ingewijd.
Doch in de nacht van 15 op 16 maart 1946 werd zij volledig verwoest.
Met dit puin werd in 1950 de Paxpoort gebouwd.
Vanaf 1951 werd de huidige toren gebouwd. In 1958 werd de crypte ingewijd. Het volledige bouwwerk was voltooid in 1965. Deze toren is 84m hoog en telt 22 verdiepingen waarin een museum is gevestigd over oorlog, vrede en de Vlaamse ontvoogding.
Nog ieder jaar wordt op een zondag in augustus alle gesneuvelde van alle oorlogen, maar in het bijzonder van WOI, herdacht.
Zo groeide langzamerhand deze IJzertoren uit tot symbool van de Vlaamse strijders voor onafhankelijkheid van Vlaanderen.
Betekenis van de letters:
AVV = Alles Voor Vlaanderen
VVK = Vlaanderen Voor Kristus
www.ijzertoren.org
Tyne Cot Cemetery in Passendale:
= de grootste begraafplaats van de Commonwealth ter wereld.
= de belangrijkste herinnering aan de bloedige slag van Passendale. Tijdens het Britse offensief van 1917 vallen hier in 100 dagen tijd tienduizenden doden voor amper 8 km terreinwinst.
= wordt beheerd en onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission.
= tussen 1919 en 1921 brengen gespecialiseerde eenheden "Exhumation Companies" hier bijna 12.000 doden samen. Het merendeel is niet bij naam gekend.
= achteraan staat een vermistenmonument met 35.000 namen van vermiste Britten en Nieuw-Zeelanders die allen in de omgeving sneuvelden na 16.08.1917.
= het Tyne Cot Memorial geeft het vervolg van de namen op de Ieperse Menenpoort.
De Commonwealth War Graves Commission koos uit de meest gerenommeerde Britse architecten vier principal Architects om de kerkhoven te ontwerpen. Op elk Brits kerkhof ziet men een indrukwekkende altaarsteen of "Stone of Remembrance" en het christelijke kruis of "Cross of Sacrifice". Tyne Cot werd ontworpen door Sir Herbert Baker. Onder het Cross of Sacrifice zit een Duitse bunker.
Alle kerkhoven die onder de verantwoordelijkheid vallen van de Commonwealth War Graves Commission worden onderhouden door speciaal opgeleide hoveniers. Iedere kandidaat hovenier dient speciale cursussen te volgen en een examen af te leggen ...
Meer info over Tyne Cot: www.passchendaele.be
Site van de Commonwealth War Graves Commission: www.cwgc.org
Deze dag kon niet anders eindigen dan met het bijwonen van de Last Post in Ieper.
De Menenpoort, ontworpen door Sit Reginald Blomfeld, werd in de jaren twintig gebouwd ter nagedachtenis aan alle gevallen Britten. En precies op deze plaats gezien hierlangs vele soldaten naar het front trokken ... velen om nooit meer terug te keren ...
In de muren staan de namen gebeiteld van 54.896 vermiste soldaten.
Elke avond om 20u organiseert de Last Post Association onder het Menenpoort Memorial de Last Post. Even voor 20u legt de politie het verkeer stil. Dan blazen de klaroeners van de vrijwillige Ieperse brandweer de sonnerie.
Deze korte plechtigheid gedenkt de duizenden die tijdens WOI in deze streek sneuvelden voor onze vrijheid, onafhankelijkheid en het herstel van de vrede.
www.lastpost.be
De laatste dag werd een bezoek aan Brussel. Op hun verzoek brachten we een bezoek aan Manneke Pis. Ook Jeanneke Pis werd niet vergeten. Zij is te bewonderen in een zijstraatje van de Rue des Bouchers.
Een adresje om niet te vergeten: Le Calalou: en leuk restaurantje in de Petite Rue des Bouchers met een Art Nouveau-tintje. Aan een leuk prijsje hebben we daar zeer smakelijk gegeten.
Meer info op www.visitbrussels.be)
De Koninklijke Serres:
Deze serres met een totale oppervlakte van 14.000 m2 bevinden zich aan de rand van het Koninklijk domein dat nu bijna 200 ha groot is.
In 1873 ontwierp architect Alphonse Balat (leermeester van Victor Horta) voor Koning Leopold II een serrecomplex dat aansloot bij het in klassieke stijl gebouwde Kasteel van Laken. De serres, stille getuigen van de belle epoque en de beginjaren van de art nouveau, kregen het silhouet van een glazen stad in een heuvelend parklandschap.
De serres zelf bevatten een uitzonderlijke collectie tropische, subtropische en mediterrane planten. Op die manier worden deze delicate planten beschermt tegen de grillen van het Belgische klimaat.
Elk jaar, in de lente, zijn de Serres van Laken gedurende een drietal weken voor het publiek toegankelijk. Die honderd jaar oude traditie wordt nog steeds behouden.
Niet alleen de planten, maar ook de serres zelf zijn zeker een bezoekje waard.
www.monarchie.be > paleis & patrimonium > Koninklijke Serres
Als afsluiter van deze dag, en om de dorstigen te laven en de vermoeide voeten te laten rusten, gingen we nog iets drinken op een terrasje aan de Onze-Lieve-Vrouwekerk van Laken. In deze kerk bevindt zich de Koninklijke crypte die echter niet kan worden bezocht.
Alles bij elkaar dus een zeer gevulde week. Druk, maar met af en toe een rustpunt echt leuk.
Ik denk dat we er allemaal van genoten hebben.
Abonneren op:
Posts (Atom)
