Oostende

Even met de trein naar Oostende. Met de trein, jawel, want dan zit je niet in de file en het station ligt aan de rand van de stad. Je bent zo op de dijk of in de binnenstad.

Voor het eerst heb ik mijn ticket besteld aan het e-loket, dus de computer. Na je bestelling krijg je een e-mail ter bevestiging. Ik was er toch niet gerust op en heb de e-mail afgedrukt. Maar dat was echt niet nodig. Via de chip op je identiteitskaart ziet de controleur de details van je reis (traject en aantal personen). Handig!

In Oostende was het in de voormiddag heel mistig. De zee kon je niet zien. Daarvoor hebben we moeten wachten tot in de namiddag.

Maar dat was eigenlijk niet zo erg want we wilden de "graffiti-wandeling" doen. Althans toch een stukje ervan. (op www.thecrystalship.org kan je de route ophalen)
The Crystal Ship is een festival rond kunst in openbare ruimtes. Meer dan 20 wereldberoemde internationale kunstenaars maakten gigantische muurschilderingen.

"Roa", de Gentse kunstenaar die internationaal bekend is voor zijn gigantische zwart-wit tekeningen van dieren.

"Disorderline": dit Vlaams duo liet zich inspireren door het blauw van de zee en het bruin van het strand.

"Sam Scarpulla", een Gentenaar met Italiaanse roots, laat zich inspireren door zijn reizen.

Na deze wandeling hadden we wel een aperitiefje verdiend. Dus allen richting Bistrot 't Zeezotje op het Vissersplein.

Voor het middagmaal trokken we naar Café Botteltje in de Louisestraat. Een gezellig café waar West-Vlaamse bieren worden verwerkt in heerlijke gerechten. We genoten allen van de zeer lekkere maaltijd. Een aanrader. Hier kom ik zeker terug.

In de namiddag brachten we een bezoek aan Fort Napoleon.
In 1811 liet Napoleon dit fort bouwen om een eventuele Engelse aanval af te slaan. Het droeg de naam "Fort Impérial" en was de eerste in een hele rij. Maar de andere forten werden niet afgewerkt of zelfs niet eens gebouwd.
Rond 1830 kreeg het de naam "Fort Napoleon".
Sinds 1995 wordt het fort beheerd door Herita (= het vroegere Erfgoed Vlaanderen). Na de restauratie, die 5 jaar duurde, werd het fort opengesteld voor het publiek.

Ik ben blij dat ik het heb gezien, maar erg enthousiast ben ik toch niet. Tja, het is een fort, een verzamelplaats voor soldaten dus, of een opslagplaats voor munitie e.d. Dus veel is er eigenlijk niet te zien. Alleen de vorm van het fort, de indeling, de manier waarop het is gebouwd, maakt dat het wel het bezoeken waard is. Al ben ik wel blij dat we het hebben gecombineerd met een mooi wandeling.
Ook de audiogids viel niet echt in de smaak. Je krijgt uitleg van 2 personen: een soldaat die het fort moet verdedigen en die probeert leuk te doen (en daar mijns inziens amper in slaagt) en een vrouw die uitleg heeft over de geschiedenis van het fort.

Heen en terug tussen de Oosteroever en de binnenstad kan gemakkelijk met de gratis ferry: de "Roger Raveel" of "het rode vierkant op de zee".