Op vrijdag zijn we vertrokken met een echt vakantiegevoel waarbij we eerst nog iets verder zijn gereden, naar Ault om precies te zijn.
Ault ligt zo'n kleine 100 km ten zuiden van Boulogne-sur-Mer en bezit een heel mooie krijtrots die stijl oprijst uit zee.
Ook de kerk is heel bijzonder. Van buitenaf gezien dan want ze was gesloten.
Verder is er niet zoveel te zien in Ault zelf, al zijn de mooie hoge klippen zeker de moeite waard.
Wat mij zeker zal bijblijven is het geluid van de golven wanneer die de rotsstranden overspoelen. Dat klinkt heel anders dan wanneer de zee een zandstrand raakt.
Ondertussen was het middag en dus tijd voor een kleine maaltijd. Onze keuze viel op boekweitpannenkoeken gevuld met iets hartigs, vis in dit geval. Die worden ginder helemaal anders geserveerd. In Gent maken ze een soort nestje van waarbij de ham, eieren, enz duidelijk te zien zijn. In Ault vouwen ze de pannenkoek dicht en zit alles dus vanbinnen. Het is anders maar daarom niet minder lekker.
Na de maaltijd reden we een eindje terug om in de late namiddag in Boulogne-sur-Mer aan te komen.
's Avonds wil je natuurlijk rustig ergens iets eten, van de plaatselijke keuken genieten. Maar hoe maak je je keuze. Eerst zoeken we een cafeetje dat door de plaatselijke bevolking opgezocht wordt. Dat vonden we op enkele meters van het hotel. In "Le Zinc" zaten allerlei mensen met en zonder kinderen rustig te keuvelen. Het zag er gezellig uit. Dus dronken we daar een aperitiefje. Terloops vragen we de barman of hij ons een restaurant kan aanbevelen. Zijn tip was "Chez Jules", slechts enkele meters verder op het plein voor de Sint Niklaaskerk (uit de 12de eeuw). En of we er goed gegeten hebben! Aan een deftige prijs, mooie goedgevulde borden vol zeer lekker eten. Het was een gouden tip. Zo goed zelfs dat we 's anderendaags niet verder gezocht hebben maar onmiddellijk gereserveerd hebben voor 's avonds.
Op zaterdag gingen we op verkenning. Ons hotel lag in een autovrije straat midden in het winkelcentrum van Boulogne-sur-Mer. Dus gingen we "windowshoppen". Althans dat was de bedoeling ... tot we een "Armand Thiery" vonden. Die winkel moet ik binnen. Hun kledinglijn ligt mij en in het Gentse is er geen winkel meer. Dus wil ik zien of er niets tussenzit om mijn garderobe wat aan te vullen. En ... jazeker ... alweer vond ik iets leuks.
Wat me tijdens die wandeling ook is opgevallen is dat er heel wat honden rondlopen en dat hun baasjes het niet altijd even nauw nemen met de hygiëne. Het is opletten waar je je voeten zet.
Ook de kerk is heel bijzonder. Van buitenaf gezien dan want ze was gesloten.
Verder is er niet zoveel te zien in Ault zelf, al zijn de mooie hoge klippen zeker de moeite waard.
Wat mij zeker zal bijblijven is het geluid van de golven wanneer die de rotsstranden overspoelen. Dat klinkt heel anders dan wanneer de zee een zandstrand raakt.
Ondertussen was het middag en dus tijd voor een kleine maaltijd. Onze keuze viel op boekweitpannenkoeken gevuld met iets hartigs, vis in dit geval. Die worden ginder helemaal anders geserveerd. In Gent maken ze een soort nestje van waarbij de ham, eieren, enz duidelijk te zien zijn. In Ault vouwen ze de pannenkoek dicht en zit alles dus vanbinnen. Het is anders maar daarom niet minder lekker.
Na de maaltijd reden we een eindje terug om in de late namiddag in Boulogne-sur-Mer aan te komen.
's Avonds wil je natuurlijk rustig ergens iets eten, van de plaatselijke keuken genieten. Maar hoe maak je je keuze. Eerst zoeken we een cafeetje dat door de plaatselijke bevolking opgezocht wordt. Dat vonden we op enkele meters van het hotel. In "Le Zinc" zaten allerlei mensen met en zonder kinderen rustig te keuvelen. Het zag er gezellig uit. Dus dronken we daar een aperitiefje. Terloops vragen we de barman of hij ons een restaurant kan aanbevelen. Zijn tip was "Chez Jules", slechts enkele meters verder op het plein voor de Sint Niklaaskerk (uit de 12de eeuw). En of we er goed gegeten hebben! Aan een deftige prijs, mooie goedgevulde borden vol zeer lekker eten. Het was een gouden tip. Zo goed zelfs dat we 's anderendaags niet verder gezocht hebben maar onmiddellijk gereserveerd hebben voor 's avonds.
Op zaterdag gingen we op verkenning. Ons hotel lag in een autovrije straat midden in het winkelcentrum van Boulogne-sur-Mer. Dus gingen we "windowshoppen". Althans dat was de bedoeling ... tot we een "Armand Thiery" vonden. Die winkel moet ik binnen. Hun kledinglijn ligt mij en in het Gentse is er geen winkel meer. Dus wil ik zien of er niets tussenzit om mijn garderobe wat aan te vullen. En ... jazeker ... alweer vond ik iets leuks.
Wat me tijdens die wandeling ook is opgevallen is dat er heel wat honden rondlopen en dat hun baasjes het niet altijd even nauw nemen met de hygiëne. Het is opletten waar je je voeten zet.
In de namiddag stond een bezoek aan de mooie oude stadskern op het programma. De oude ommuurde binnenstad, die ook "La Haute Ville" wordt genoemd ligt bovenop een heuvel (de eerste nederzetting op deze plaats was een Romeins legerkamp in de 2de eeuw). Deze bovenstad van 325 meter op 400 is nog steeds door een versterkte stadsmuur omringd waarin 4 stadspoorten de verbinding vormen met de rest van de stad. Op deze stadsmuur kan je een mooie wandeling maken waarbij je al een blik kunt werpen op de voornaamste gebouwen: het belfort (in de 12de eeuw onderdeel van het kasteel - werd in 2005 opgenomen op de lijst van Unesco werelderfgoed), het kasteelmuseum, het stadhuis, de basiliek Notre-Dame (in 1827 gebouwd op de ruïnes van de middeleeuwse kathedraal).
De basiliek is zeker een bezoek waard. Eigenlijk is het een dubbele kerk. Er is de klassieke kerk waar je eerst binnenstapt en dan is er nog de kapel onder de koepel. In deze kapel vind je het houten beeld van O.L.Vrouw van Boulogne. Overal zie je reclame voor de crypte, maar die was nog altijd gesloten voor restauratie. Jammer, want ze is blijkbaar een bezoekje meer dan waard.
Op de "Place Godefroid de Bouillon" zijn verschillende terrasjes zodat je rustig kunt genieten van het zicht op het mooie stadhuis met daarachter het belfort en het bloemenpleintje ervoor.
In dit stadsgedeelte ligt ook het oudste huis van Boulogne, The Vole Hole. Nu is er een Britse pub in gevestigd.
Op zondag stond Nausicaa op het programma, een grote overdekte aquarium dat zijn deuren voor de eerste maal opende in 1991.
In de 27 reuze aquariums in tal van unieke vormen kan je meer dan 4000 vissen bewonderen.
In Blankenberge staat er ook zo één, al is Nausicaã heel wat groter en ze gaan nog uitbreiden. Vanaf 2017 zou het de grootste aquarium van Europa moeten worden.
Op het einde van de namiddag hebben we nog een ritje gemaakt met het toeristentreintje. Ik hoopte om nog enkele dingen te ontdekken die wat verder van de stadskern gelegen waren. Niet dus. Eigenlijk was het een teleurstelling. Je wordt door elkaar geschud waardoor je bijna niets hoort van de uitleg die gegeven wordt (in het Frans en het Engels via kleine luidsprekers in het plafond) en het treintje rijdt gewoon van de haven naar de oude binnenstad en terug (een weg die we meermaals te voet hebben afgelegd). Niet echt een aanrader.
Onze vakantie hebben we afgesloten op een terrasje in het oude stadsgedeelte: Les Remparts op de Place G. Bouillon. Overal op de menukaarten stonden "welsh" met hesp, met ei, ... Enige uitleg maakte mij niet zo veel wijzer. Het zou iets zijn met gesmolten cheddar. Dus wou ik dat toch eens proeven. Het is dus inderdaad een toast met een sneetje hesp, daarop heel veel cheddar en dat wordt onder de grill geschoven. Daar serveren ze dan frietjes bij. Je eet dus eigenlijk heel veel gesmolten kaas met frietjes ... Ik ben blij dat ik het eens heb geproefd, maar voor mij is het niet voor herhaling vatbaar.
In de 27 reuze aquariums in tal van unieke vormen kan je meer dan 4000 vissen bewonderen.
In Blankenberge staat er ook zo één, al is Nausicaã heel wat groter en ze gaan nog uitbreiden. Vanaf 2017 zou het de grootste aquarium van Europa moeten worden.
Op het einde van de namiddag hebben we nog een ritje gemaakt met het toeristentreintje. Ik hoopte om nog enkele dingen te ontdekken die wat verder van de stadskern gelegen waren. Niet dus. Eigenlijk was het een teleurstelling. Je wordt door elkaar geschud waardoor je bijna niets hoort van de uitleg die gegeven wordt (in het Frans en het Engels via kleine luidsprekers in het plafond) en het treintje rijdt gewoon van de haven naar de oude binnenstad en terug (een weg die we meermaals te voet hebben afgelegd). Niet echt een aanrader.
Onze vakantie hebben we afgesloten op een terrasje in het oude stadsgedeelte: Les Remparts op de Place G. Bouillon. Overal op de menukaarten stonden "welsh" met hesp, met ei, ... Enige uitleg maakte mij niet zo veel wijzer. Het zou iets zijn met gesmolten cheddar. Dus wou ik dat toch eens proeven. Het is dus inderdaad een toast met een sneetje hesp, daarop heel veel cheddar en dat wordt onder de grill geschoven. Daar serveren ze dan frietjes bij. Je eet dus eigenlijk heel veel gesmolten kaas met frietjes ... Ik ben blij dat ik het eens heb geproefd, maar voor mij is het niet voor herhaling vatbaar.
Het leuke aan het ganse verblijf was dat ik de auto kon laten staan. Het hotel was gelegen op wandelafstand van de oude stadskern en Nausicaã.
Wat ons ook is opgevallen is het grote aantal auto's met een Belgische nummerplaat. Zeker een vierde van de geparkeerde auto's waren Belgen, daarnaast had je ook heel af en toe een Nederlander en een Duitser
Thuis had ik tussen mijn knipsels ook een klein papiertje gevonden met een klein beetje reclame voor Wissant. Gezien dat dorpje op de weg lag naar huis, zijn we er ook eens gestopt.
Wissant ligt midden tussen Cap Gris-Nez en Cap Blanc-Nez aan een heel mooi en groot zandstrand. Vandaar ook de naam die oorspronkelijk "wit zand" betekende. Inderdaad, Nederlands want we zitten hier dicht bij Frans-Vlaanderen.
Het is een rustig kustdorpje met talrijke vakantiehuizen. Het deed mij een beetje denken aan onze kust, maar dan zonder de hoogbouw op de zeedijken.
Jammer van de regen en de grote werken aan wat later een mooie promenade zal worden, anders hadden we hier zeker een mooie wandeling gemaakt.
Nog even stoppen in Nieuwpoort achter verse vis en dan naar huis.
Wissant ligt midden tussen Cap Gris-Nez en Cap Blanc-Nez aan een heel mooi en groot zandstrand. Vandaar ook de naam die oorspronkelijk "wit zand" betekende. Inderdaad, Nederlands want we zitten hier dicht bij Frans-Vlaanderen.
Het is een rustig kustdorpje met talrijke vakantiehuizen. Het deed mij een beetje denken aan onze kust, maar dan zonder de hoogbouw op de zeedijken.
Jammer van de regen en de grote werken aan wat later een mooie promenade zal worden, anders hadden we hier zeker een mooie wandeling gemaakt.
Nog even stoppen in Nieuwpoort achter verse vis en dan naar huis.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten