De Bevrijding

Het laatste stukje van wat mijn vader heeft neergeschreven:

Woensdag 6 september 1944: van in de voormiddag was er al meer Duitse activiteit dan normaal. 
Op de koer van de hoekherberg "Au Faubourg" werd door de Duitsers een kanon geplaatst dat gericht stond op de Poperingsesteenweg.

Na het middageten hadden wij enkele Duitsers die langs onze open poort waren binnengekomen. Wij moesten weg ... "RAUS" ... De leider van de groep was nogal kortaf. Toen onze Albert hem aansprak in het Duits, veranderde hij niet en bleef aandringen dat wij weg moesten ... en dat nogal vlug. Maar wij mochten niet meer op straat. We waren verplicht om met een ladder over de muur te kruipen. Lucien, met hevige koorts, moest er ook over. We kropen in de kelder van ons gebuur (huis nr. 48).
Het was toen ongeveer 14u. Wij hebben daar gezeten in de kelder, Lucien op een matras, tot aan de bevrijding omstreeks 8u 's avonds. We hebben dus ongeveer 6u in die kelder gezeten.

Dan zagen wij Engelse tanks Ieper binnentrekken. In feite waren het Polen in het Engels leger.

Toen Lucien 's morgens wakker werd, zag hij dat hij die nacht geslapen had tussen de kogels en ledige hulzen.

Enige tijd later hadden wij Engelse soldaten bij ons op logement. Eerst Noby Stiles en Marc van de "Royal Armored Corps" tankeenheid. 
Die van bij ons zijn moeten gaan vechten tegen het "Von Rundsted-offensief. Gelukkig zijn ze beiden goed teruggekeerd na de Kerstdagen van 1944.
Eens die eenheid weg, hadden wij Georges en Harry, beiden uit Leeds, bij ons op logement. Eenheid: "Royal Engeneers" "TT" (afkorting voor Theems en Tine)

Langzaam hernam het leven zijn gewone gang en was de oorlog voorbij.