Naar zee

Opnieuw thuis na een midweek aan zee. Ik had het eens nodig: een paar dagen weg van alles, een paar dagen rust, een paar dagen enkel met mezelf rekening houden (en met een vriendin die mij gezelschap hield).
De batterijen zijn weer een beetje opgeladen. Nu kunnen we opnieuw de stress aan van de komende maanden.

Onze vakantiewoning was een vissershuisje in het domein Duinendaele in Adinkerke - De Panne.
Het is niet nieuw en dat is aan de huisjes te merken. Alles was wel netjes maar door het vele gebruik waren verschillende dingen eigenlijk toch aan vervanging toe. Zo was het heel moeilijk om te koken gezien de aanduiding aan de knoppen volledig weggepoetst was.

Maar rust roest, dus hebben we ook enkele uitstapjes gemaakt. Op een rustig tempo wat rondwandelen op de dijk.

Dinsdag 29 april - Nieuwpoort
Gezien we allebei graag vis eten, en gezien Nieuwpoort een vismijn heeft, besloten we om niet alleen een uitstap te maken naar Nieuwpoort maar er ook verse vis te halen.
Nieuwpoort: een gezellig klein stadje aan de monding van de IJzer.

Na WOI is het oude vestingstadje aan de monding van de IJzer weer in Vlaamse stijl opgebouwd.
In het midden van het marktplein ligt een grote gedenksteen gemaakt door Willem Vermandere. Deze steen gedenkt het charter opgesteld door Filip van de Elzas, graaf van Vlaanderen (1168-1191) in 1163 en benadrukt het belang van deze historische stad.

In de schaduw van de Duvetorre, de ruïne van de St. Laurenstoren, hield Janne Panne haar sabbat en ontmoette er de duivel (zo werd beweerd).
Jeanne kende veel tegenslagen in haar leven. Ze was een lelijk vrouwtje met geboortevlekken in haar gezicht en op haar dijen. Ze kreeg 11 kinderen waarvan er 10 vroeg stierven. En gezien Jeanne's vader ervan verdacht werd dat hij een tovenaar was, geloofden velen dat zij over bovennatuurlijke krachten beschikte.
Op 16 mei 1650 werd ze als heks verbrand.
Er bestaat ook een Suske en Wiske over haar.

Nog even een blik werpen op de Ganzenpoot. Vanop de Langebrug heeft u een prachtig overzicht over dit sluizencomplex dat de waterhuishouding regelt van het hinterland en de polders.
Dit sluizencomplex speelde een cruciale rol in WOI. Op 16 oktober 1914 vallen de Duitsers het laatste vestingwerk op Belgisch grondgebied aan. Weldra slagen zij erin de IJzer bij Tervate, ten noorden van Diksmuide, over te steken. Wanneer blijkt dat er geen hulp komt van de geallieerden, opent men op 28 oktober de sluizen van de IJzer bij Nieuwpoort zodat de Belgische frontsector onder water komt te staan.  Het onderlopen van de omringende polders maakt direct een eind aan de opmars van het Duitse leger.

Aan het monument voor Koning Albert I waren grote werken. We konden het dus niet bezoeken.
Dit monument werd in 1938 opgericht door de oud-strijders van WOI ter ere van koning Albert I en de duizenden naamloze slachtoffers van WOI. Het monument is opgetrokken uit klei gedolven langs de IJzer. Resten van oorlogsmunitie is hier en daar nog terug te vinden in de stenen.

Langs de havengeul kan je dan richting Nieuwpoort-bad wandelen. Langs dit 3,5 km lange traject staan allerlei kunstwerken waaronder "De Poolreiziger". Een ode aan Dixie Dansercoer die in 2007 dezelfde weg neemt als de Belgica-expeditie van baron Adrien de Gerlache in 1897-1899.
Graag had ik ook "Searching for Utopia" gezien, de schildpad met ruiter van Jan Fabre. Die staat normaal op de Albert I-laan en kijkt uit over zee. Helaas, ze was verwijderd om te worden hersteld/gereinigd.

De havengeul eindigt in de "barrière", een staketsel uit 1865. Het oostelijke deel is 490m lang, het westelijk deel is 543m lang.
Op de andere oever kan je nog een kunstwerk zien: deze rechtopgezette boot in de vorm van een Senegaleese kano, staat symbool van de vele vluchtelingen.

Woensdag 30 april - De Panne
Een wandeling langs het mooie brede strand van De Panne mocht niet ontbreken. Je auto parkeren is geen probleem. Op wandelafstand van de zeedijk zijn gratis parkeerplaatsen genoeg. Althans in dit seizoen. Misschien is het tijdens de vakantieperiode wel anders.
Interessant om weten: door de zeestroming is het in De Panne gemiddeld zo'n 4°C warmer dan in Knokke!

Op de Zeedijk, ter hoogte van nr. 70, stond het "Grand Hôtel de L'Océan" dat op 21 december 1914 werd ingebruik genomen als fronthospitaal. Koningin Elisabeth lag mede aan de basis van het ontstaan van het hospitaal. Zij was er geregeld en hielp gewonden verzorgen.
Het hotel zelf telde 16 operatietafels. Rond het hotel werden houten barakken gebouwd. Het geheel bood plaats aan meer dan 1.800 patiënten.
Dr. Antoine Depage organiseerde alles samen met het Rode Kruis. Om de hoek werd een gedenkplaat ter zijner ere aangebracht.
Omwille van de veiligheid werd een groot deel van het hospitaal overgeplaatst naar Vinkem, nu Beauvoorde bij Veurne.

Maak ook eens een kleine wandeling door de Dumontwijk, beschermde site sinds 1995.
Deze wijk, ontworpen door de Brusselse architect Albert Dumont (1853 - 1920) straalt een rust uit die je niet zou verwachten in het midden van een stad. Vele huizen zijn opgetrokken in de typische cottagestijl. Het geheel geeft een indruk van het verblijfstoerisme in de 19de en 20ste eeuw.

Tijdens de welverdiende pauze werd de koffie met gebak met de glimlach geserveerd in Restaurant Leopold I op de Zeedijk. Ze hebben ook een heel mooi terras, maar door de gure wind hebben we toch maar binnen plaatsgenomen. Hier leerden we dat De Panne eigenlijk een microklimaat heeft door de passerende zeestroming. Het is er ongeveer 4°C warmer dan in Knokke.

Dichtbij zie je het standbeeld van Petrus Decreton (1853-1939), beter bekent als Pier Kloeffe. Hij draagt de typische visserskledij van de Westhoek en staart met onbestemde blik over de zee richting IJsland waar hij zovele malen heen ging.

Onze wandeling eindigde via de Leopold I Esplanade aan het monument dat de eerste voetstappen van de Koning op zijn grondgebied vereeuwigd.


Donderdag 1 mei - voormiddag:
Een klein bezoek aan een Belgische militaire begraafplaats gelegen achter de kerk in Adinkerke.
In de periode 14-18 bevond het militaire hospitaal Cabour zich in Adinkerke. Vandaar dat heel wat soldaten hier begraven werden.
In totaal liggen er 1.658 Belgische, 67 Britse en 2 Franse soldaten uit WOI. Er staan ook 6 Vlaamse heldenhuldezerkjes, ontworpen door Joe English.

Donderdag 1 mei - namiddag:
Nog een weinig vermoeiende uitstap: met de kusttram van het ene einde naar het andere, in 143 minuten van De Panne naar Knokke via de langste tramlijn ter wereld.

Het was een droom van koning Leopold II om de kustlijn om te vormen tot één grote agglomeratie: de Kuststad. Daar doorheen zou een centrale boulevard komen: de Koninklijke Baan.
De Kuststad is er niet gekomen, wel verschillende prettige steden, elk met zijn eigen karakter.
Het oudste traject is de 16 km van Nieuwpoort naar Oostende.
In de 19e eeuw was de tram het vervoermiddel voor de elite. Na de invoering van de betaalde vakantie in 1936 gingen ook anderen naar de kust. Maar het was niet het soort toerisme dat wij kennen. Ze gingen niet om te zonnen en om te gaan pootjebaden, maar voor de rust en de gezonde lucht.
Naar aanleiding van 125jaar kusttram werd in 2010 een site opgezet met heel wat info (www.125jaarkusttram.be).

Om 13u40 vertrokken we uit de eerste halte aan het station van Adinkerke-Panne. Voor wie met de trein komt: je stapt zo van de trein op de tram. Na 2u23min en 67 haltes kwamen we aan in Knokke.
Vermoeiender dan je denkt ...

Vrijdag 2 mei - voormiddag:
Nog even een bezoek aan de grootste Belgische militaire begraafplaats in West-Vlaanderen. Achter de gemeentelijke begraafplaats liggen ongeveer 3370 Belgische soldaten begraven. Zowat de helft van de hier begraven Belgische soldaten lieten het leven tijdens het Eindoffensief in 1918 ... een offer om even bij stil te staan ...