Rantsoenering

Al sinds het begin der tijden voeren we oorlog. En toch kunnen we blijkbaar niet in vrede samen leven. Enkele heethoofden zetten de boel op stelten en de rest van de bevolking krijgt de rekening gepresenteerd.

Tegenwoordig hoor en zie je veel over de oorlog in Syrië. Je zou denken dat de mensen hun les wel geleerd hebben uit die beide wereldoorlogen. Niks is minder waar. Misschien komt het doordat de huidige oorlogvoerende generatie weinig of niets weet over die 2 verschrikkelijke oorlogen uit de eerste helft van de 20e eeuw.

Dat brengt me opnieuw bij hoe mijn vader de oorlog heeft ervaren. Zijn verhaal gaat verder:

Alles was gerantsoeneerd en iedereen had te kort aan alles.
Als kind speelden we veel buiten, langs de vaart en in de ruïnes van de huizen. Op onze beurt speelden wij "soldaatje".
Een vriend was een oude stoker op de stoomtreinen en kende dus zijn weg rond de sporen. Hij had een groentetuintje aangelegd langs de spoorweg (= verboden toegang voor onbevoegden"). Hij wist dat een eindje voorbij zijn tuintje een plaats was waar vroeger de locomotieven werden gekuist en dat daar veel "cokes" lagen. Hij zorgde ervoor dat wij die konden gaan verzamelen. Het duurde echter niet lang of heel wat mensen vonden de weg naar de cokes. Met als resultaat dat iedereen werd weggejaagd.
Door de cokes te mengen met "slam", een soort slijmerig afval van de koolmijnen (te koop met zegeltjes), en wat klei maakten we briketten en droogden die in de zon. Zo hadden we goedkope brandstof.
In die tijd reed er nog een stoomtram vanuit de Westhoek Ieper binnen. In het najaar passeerden ganse slierten wagons volgeladen met suikerbieten. In de bocht vielen er altijd wel een paar af. Soms hielpen wij daarbij door met een stok de bieten eraf te stoten.
Moeder maakte van die bieten siroop. De schillen van de bieten waren voor de konijnen.
Gans de oorlog hebben wij konijnen gekweekt. We zetten ze in een park in het gras langs de vaart. Dat gras was echter verhuurd aan een herder. Wanneer die op komst was met zijn schapen moesten wij vluchten met de konijnen.
De mensen deden vanalles om rond te komen zonder grote honger en kou.